The big trip!

Jahérnahér..

2006-02-10T10:55:00.000+01:00

Hey langt síðan við höfum sést...

Sit ég hér og rifja upp gamlar minningar af þessari snilldarferð eins og svo oft áður. Verða komið ár síðan við komum til baka, ótrúlegt hvað tíminn flýgur!!

Jæja þeir sem eru nýjir að kíkja inn þá eru auðvitað endalaust af rugl pósti (á ensku og íslensku) hérna sem hægt er að lesa um þessa mögnuðu 6 mánaða ferð um Asíu. Ef þig langar bara svona að fá netta innsýn mæli ég með myndunum sem sýna svona það helsta sem gert var í ferðinni. Við tókum auðvitað nóg af myndum til að fylla heilt herbergi en þar eru svona yfirlits myndir yfir það helsta..
.. linkurinn er hérna neðar til hægri..

enjoy!

kv.
A

Ég veit þetta er rugl!

2005-09-02T22:44:00.000+01:00

æi... ok mér er slétt sama hvað ég sagði hér að neðan, ég er byrjuð að blogga!!

www.annasiggan.blogspot.com

:O)

Just thinking back!

2005-06-03T21:57:00.000+01:00

I really have started to miss this blogsite. I mean it was a big part of our lives for six months.
I don´t think that I am this day to day blogger. I just don´t think my life is exciting enough. Waking up, going to work, working out, eating dinner, watching TV, going to sleep... meeting friends over the weekend... dose this sound familiar to anyone?? If it dose there is really no need for me to blog about it, you all know the story. So I guess our blog life is over, for now at least!

I just finished putting our pictures we printed out from our digital camera in an album. Looking at them, sometimes I don´t believe we did this all. This is just all so amazing. I am so proud of us and all the others who are out there, who let their dreams come true. So many people dream about this all their lifes and never do anything about it. I can tell you all now, it´s not as difficult as it looks!

We were pretty good at writing stories in here. I am so happy that we did that. So many things we did, so many things happened... I would never remember it all, not all the small details. Now we have it all here, and we can print it out so when we are old we can read about our great adventures in Asia and feel good and proud again! Hm... now I am talking like we will never travel again, which we will of course I am just not sure we will ever be able to top this trip!

Well I am going to ad a few things that I remember from India, and don´t want to forget!

The Indians really love their tee and coffee. They sell it everywhere and drink it everywhere. Often in small clay cups which they then just throw on the streets like all the other trash, but what else is new!
Anyway, so of course the trains are no exceptions. There, guys walk around the train and yell “coffee” “chai” (thats what they call their tee). I don´t drink tee or coffee. I don´t mind that other people do. I don´t mind that they sell it and drink it everywhere, not a problem at all. It didn´t become a problem until I took a long good ride on one of the Indian trains. After a few trips I started to hate coffee and chai. Why? Well, sitting on a 12 to 27 hours in a train and having someone walk past you every other minute to offer you coffee or chai with this strange voice (material for another story), can really make you go crazy. “ No I really don´t want Chai thank you, just like I said when you walked past me a minute ago, thank you”. “ Oh there you are again, I was getting so thirsty this one minute you were gone, I was really getting worried that you weren´t coming back”. Arrrg... well you kind of had to be there..!!

I had a cold when I was in India, that resulted in me blowing my nose a few times a day. The stuff that came out was usually black, or at least kind of grayish. Not very nice. When I washed my face the cloth also had the same colour. I always had to keep my nails really really short otherwise I would always have this black line under them.
How would you keep a countrie clean with 1 billion people? No, I don´t know either!

It´s so funny how Indians have this special way of expressing themselves. It´s kind of hard to explain, they kind of move their head from side to side when ever they say something or don´t say something. After a lot of thinking of what that meant, we decided it meant everything and nothing. “yes, no, I don´t know, I am not sure, I think so, maybe”!!
Hm.. as I said it´s hard to describe it in writing, have to kind of show you if you haven´t been to India, because if you have you would know excactly what I mean. I just wanted to have this here so I wouldn´t forgett about it, because I just thought it was toooo funny!!

Indians use a lot of jewellery, the rich use gold of course and lots of it. You could always know if you were in Little India, say like in Singapore from the endless gold jewllery stores.
In India you saw much more of the poore people on the streets. I guess all the rich people just travelled in their “dark window” cars. Poor people can´t buy gold jewellry but they of course decorate themselves as well. One Indian girl we met from the higher class said that they even did more of it. They just have the cheap fake stuff (I didn´t mind, I bought lots). Even their kids are loaded with all kinds of things. Bracelets and anklets were the most popular ones (with me too). I have to say I thought it was a little cute to see these tiny tiny feet with tiny tiny anklets. I didn´t even know they made them that small.
In Bangladesh the children were also a little decorated but not as much. They were usually just painted black around their eyes and with black eyebrows. Sometimes they had a big black circle on the left side on their forehead. I tried to ask what that meant but I could not understand the anwser. They didn´t all speak good english, you see!! The first time I saw a baby with the circle I just thought it was a strange big birthmark, when I saw another baby with the same thing I realised it was somthing else.
I was just amazed how they could put the black line on so small babies with out them freaking out. Who knows maybe they did, and still do.

Thats all!!

Anna Sigga

To our friends!

2005-05-08T15:01:00.000+01:00

We finished our trip around Asia a month ago and we´re gradually settling in here in Reykjavik. We´ve moved in with my mother and we´re going to stay with her until we have enough money to buy an apartment. What is not so good is that while we were on our trip, realestate prices increased about 20% so now we have to save up more money than we thought.
We just bought a car and got a good deal on one. Car prices are falling these days because the crazy Icelanders are taking an advantage of the low price of the U.S. dollar and importing american jeeps and pick ups in the thousands. So all these new cars ar flooding the market which results in very low prices on used cars. We took advantage of this and got a model ´98 German VW Vento. Like I´ve always told my German friends, Icelanders have a high opinion of German products and now I´m putting my money on one.
Just as our trip was coming to an end, I got news about a new job opening within Air Iceland, the airline I worked for. I applied for the job over the Internet from a very unrelable internet cafe in Varanasi India. It took about three hours and I had to send the application in three parts but it got through, I got the job and started working about week after I got home. Anna will be working at the beauty parlor this summer but next fall she´ll start studying Anthropology in the Universitiy of Iceland. So it seems that our traveling days are over for a while, well by that I mean travelling for months like we just did. Of course we´ll be going on many shorter trips and we´ll try to take advantage of our discounts that we have with numerous airlines.
Well that´s about it for now but I just wanted to let you know what we are doing and I also wanted to thank you for contributing so much to our trip. Because of you, we had so much more fun and learned so much more than we otherwise would have.

Take care you all, wherever you are in the world

Valli (Val) and Anna, Reykjavik, Iceland

New Pictures

2005-05-08T15:00:00.000+01:00

We just added pictures from the last part of our trip!

Taj Mahal!

2005-04-15T13:15:00.000+01:00

I don’t know how it happened but I am going to fix it now. Taj Mahal!! We completely forgot to tell you of our experience about that great monument. So here it is:

On the train to Agra where Taj Mahal is we meet these really nice guys who we talked to on a part of our 12-hour journey. One of them lived in Agra and of course he knew our purpose going to his hometown. He told us though that he had kind of growing to hate the building that everybody where so excited about because on every fieldtrip he went to as a kid with his school they went to see Taj Mahal. Of course he was happy though to have us over to see it. He said he would wake us up in the morning when we would be getting closer so we could see it out of the train window.

The morning after we where up pretty early (can’t really sleep long on those Indian trains). So we where wide awake when we drove past Taj Mahal, it was quite far from us but it was beautiful to see in the morning sun. Every Indian around us where really excited to show it to us and you could see they where all really proud of it, as an old man who sat next to me said “this is a building made out of love” with this special look in his eye.
For those who don’t know the story behind Taj Mahal, it was built by Emperor Shah Jahan as a mausoleum for his second wife, Mumtaz Mahal, who died in childbirth in 1631. He started building it the same year and it was not finished until over 20 years later or in 1653.
I had to agree with them the mausoleum was beautiful and I hadn’t even come close to it yet. Over 20.000 people worked on the building but the fact that many of them had their hands or thumbs amputated after it was finished so the greatness of the Taj could never be repeated stuck me a little.

Going to see it you could not bring anything with you inside. No food or something that could spoil the environment, no motor vehicles are aloud nearer to the Taj then 10,400-sq-km to try to reduce pollution.

Finally seeing it close was amazing. I don’t know what I was expecting and I really loved it but I think maybe the craziness around it like it was the most beautiful building in the world got me down a little. We stayed there for a few hours walking around the sight and taking pictures. I really wanted to stay there to see the sunset but Valli´s big stomach had to have some food so we left an hour before; I kind of regret that now. Have been told it’s really cool to see it chance colours when the sun is going down. Hm… maybe next time!

At least this is another thing I can take of my list.

Taj Mahal check!!

Anna Sigga.

International friends

2005-04-12T08:16:00.000+01:00

I´ve got to tell you that when travelling for a long time or backpacking like we did, you meet a lot of other travellers who are doing the same thing as you. Some are travelling for a month while others for a year. Some cover three countries while other cover thirty but still at the time, you both have a backpack, you´re both in the same place, you´re dealing with the same problems and both having fun. That´s why the travelling doesn´t only give you an insight into the culture of the country you´re in but also the culture of your fellow travellers and getting to know so many people from so many countries is really rewarding and fun.
Now I want to name the people we hung out with on our 6 month journey but of course we met loads more people.

Name, country. where we met

China:
James, New Zealand. Beijing, Xi-an.
Brent, Canada. Beijing
Craig & Vicky, England. Beijing, Xi-an
Vince, England. Xi-an, Yangtze river, Yangshuo.
Peter, Zimbabwe/England. Yangtze river, Yangshuo
Gordon & Michelle, England. Yangtze river
Sophie & Mette, Denmark. Yangshuo, Mui Ne (Vietnam)
Henrik & Elonor, Sweden. Trip of death from China to Vietnam.

Vietnam:
Graeme & Kate, England. Halong Bay, Hoi An.
Jodi & Mark, Australia. Halong Bay.
Gregory, Scotland. Halong Bay.
Chisa, USA. Central Highlands, Mui Ne
Nicky, England, Central Highlands
Liam, Scotland. Mui Ne, Saigon, Mekong Delta, Phnom Penh (Cambodia) and Ko Pha Ngan (Thailand)
Scott, England. Mui Ne, Saigon.
David & Natasha, Canada. Mui Ne.
Shewan & her boyfriend (sorry dude, don´t remember your name), England. Mui Ne

Cambodia:
Agnes & Reiner, Germany. They were teachers in a small village south of Phnom Penh and were so kind to let us stay with them for one night when we ran into trouble.
Their friends, Cambodia. They had cambodian names so I don´t remember them, sorry!

Thailand:
Daniel & Sarah, Israel & Australia. Ko Pha Ngan.
Franka & Paul, South Africa. Ko Pha Ngan, Ko Tao.
Mike (USA), Terry (England), Owen (Ireland), Jared (Ireland), Konrad (Australia), Carl (England), Mark (England) and Darren (England) our diving buddys. Ko Tao.
Gene & Cherie, USA. Ko Tao.

Malaysia:
Jeff & Agniszka, Canada & Poland. Taman Negara.

Laos:
Rob, Canada. Luang Prabang.
Cecilia, Sweden. Luang Prabang.
Fran, England. Luang Prabang, Goa (India).

Bangladesh:
Cecilie, her uncle and her cousin, Norway. Dhaka.

India:
Simone (Fran´s sister), England. Goa.

Thank you guys for making our trip much more enjoyable, I´ll see some of you later here in Iceland or elsewhere.

Valli

"EVERYTHING IS FULL"

2005-04-08T14:39:00.000+01:00

The woman at the Alitalia servicedesk was not in a good mood. "Everything is full" she told me an hour before the flight was supposed to leave from Mumbai to Milan in Italy. Her answer didn´t include the business class seats on the flight so I tried to convince her to let me sit in those seats so I could go on the flight but no such luck.

It was 1 am and a flight was scheduled for Frankfurt two hours later. We decided to try for that flight but "everyting was full" and a few of us were left behind so me and Anna decided to spend the night in the airport and try for a 7 am flight to Frankfurt. We got seats on the flight, landed in Frankfurt 9 hours later and tried to get a train to Milan to visit our friend Francesca. "Almost everything is full" said the young man in the Deutsche Bahn office. "I thought the pope was going to be buried in Rome" I said jokingly but the young man told me that everything to Rome was full so people were just going to Italy and then they counted on getting from Milan to Rome. Idiots, why don´t you just stay at home and watch it on TV?
Couldn´t the pope have stayed alive a week longer, just for us?

We then went on a 1 hour hike to a youth hostel we knew about. "Everything is full" or "Alles is ausgebuched" said the helpful young man in the heavy metal t-shirt with long hair to us. I don´t remember if he spoke English or German so that must mean that my German is pretty good. We went on another hour journey with our 4 heavy backpacks to Darmstadt which is a little outside Frankfurt. There they had room for us for one night only "because there´s a musik festival in Frankfurt and EVERYTHING IS FULL tomorrow".

Then we checked out prices of trains, rental cars and flights (we even thought about hich hiking) either to Milan or to Berlin/Rostock where we claim to have friends but when the sum was added up, everything was to expencive for us. There was a direct flight the next day (yesterday) from Frankfurt to Reykjavik so we decided to try our luck with that one. "Everything is full?" I asked the check in staff the next day but to my surprice the answer was no. We got on the flight and 3+ hours later we landed in the land of Ice. -6° celcius was reality and snow in beginning of April was our welcoming present from our fatherland.

It´s nice to be back!

Valli

Don´t stop reading quite yet though, we still have to post a few stories that we´ve left out.

Stuck in Mumbai!

2005-04-05T22:00:00.000+01:00

So! we are still in Mumbai! Went to the Airport yesterday and all the flights were full and more than that. It does not look good for us. We are on waiting lists and all we can do is keep on trying.

When we saw that we were not going to get on any flights last night it was very late, it took a hour to get to the airport from where we were staying and 300 Rs. With going back, staying on a hotel and then back to the airport, it would be around 1000 Rs for us. So when we were offered a really "nice" hotel near by with transport from and to the airport again for 1300 Rs, we decided to take it. Though the guy who sold us this hotel talked like it was the best on the menu, I did not believe him. I tiny bit really wanted to so I let myself hope... a little. Well.... lets just say if now we would have a voting on the worst value for a room ever on this trip, we have found our winner!

It had everything that the guy said, colour TV, hot shower, phone and a room service but what's that when they can't keep the room clean! The TV was a colour one alright.. to bad it had only two colours, pink and green!!!

If we won't get on the flights tonight we will be staying somewhere else, for the day, cause the night will be spent on the airport!!

Hurrey!! Can't wait!

Anna Sigga.

(I don't know.. can you see that I am getting tired...)

Mumbai (Bombay)

2005-04-04T00:08:00.000+01:00

Now we´re in Mumbai (aka Bombay), India´s most populous city and the most modern one. Here women can be seen on the street that are dressed in jeans and other typical western clothing in stead of the traditional Indian dresses. Pizza hut and McDonalds are also here but since the cow is holy, there is no beef on the menus. Therefore McDonalds here is the first I´ve been in that does not have a Big Mac or the traditional cheese- or hamburger on the menu.
Yesterday evening we even went to the cinema to see "Be Cool" and to our surprise there were no subtitles although Hindi is the dominant language here and not nearly everyone here speaks English.

Today we´re going to do some last minute shopping before we try to get on a flight to Frankfurt tonight. Maybe we´ll be back in Europe tomorrow morning.

Bye
Valgeir

Bögg á ströndinni

2005-04-01T23:14:00.000+01:00

Ég verð nú að dást að framtakssemi sumra hér í Indlandi en stundum ganga þeir of langt. Það er leiðinlegt áreiti hérna á ströndinni alltaf því að tugir sölumanna ganga á milli baðgesta og reyna í sífellu að selja þeim eitthvað glingur og svo er einnig mjög mikið um betlara sem koma upp að manni og láta mann fá samviskubit yfir því að liggja í sólbaði með bjór og góða bók á meðan þeir eiga ekki almennilegt húsnæði.
Sumir veitingahúsaeigendur/sólstólarekendur vaða hiklaust að þessu fólki með prik og lemja það eins og harðfisk fyrir að abbast upp á viðskiptavini þeirra en aðrir hafa gengið ennþá lengra. Margir eru nefninlega byrjaðir á því að hafa stóra hunda bundna við sólstólana og svo eru hundarnir þjálfaðir í því að bíta betlarana sem koma með útrétta höndina. Ég hef ekki séð marga vesturlandabúa nýta sér þessa þjónustu þar sem þeim finnst þetta væntanlega bara ekki viðeigandi en ég var orðinn svo þreyttur á þessu pakki sem er alltaf að abbast upp á mann hérna að ég ákvað að kýla á þetta í eitt skipti, svona bara til að prófa.

Þetta fór þannig fram að við gengum að sólstólunum með eigandanum og svo gáfum við hundinum hundakex sem hann var greinilega ánægður með. Á meðan eigandinn stóð hjá, komum við okkur fyrir og ég sá fram á rólegan dag án betlara og sölu pakksins. Eigandinn lét sig svo hverfa og rétt þegar ég er að sofna, byrjar hundurinn að gelta eins og vitleysingur og veður í áttina að einhverjum sölumönnum sem eru þó í 20 metra fjarlægð. Ég er nú ekki hræddur við hunda en mér var ekki sama um þetta skrímsli sem var þarna geltandi rétt hjá mér. Auðvitað létu nú sölumennirnir okkur samt í friði.
Greinilegt var að þetta virkaði þar sem við vorum sama sem ekkert trufluð í rúman klukkutíma en það hefur ekki gerst í þessu landi hingað til. Ekki veit ég samt hvað gerðist næst en hundurinn lá á milli mín og Önnu og væntanlega hefur hann verið sofandi því þegar ég lít upp frá bókinni minni er sjúskuð, eldri kona komin nokkuð nálægt okkur og er að betla. Hún hefur væntanlega ekki séð hundinn en það er eins og hann vakni skyndilega og rýkur í konuna sem er engan veginn nógu snögg til að flýja frá honum. Ég sé svo bara hvar hundurinn glefsar í greyið konuna sem dettur í sandinn og reynir að skríða í burtu frá kolbrjáluðum hundinum en hann hafði náð góðu taki í kjólfaldinum á konunni og var að draga hana til sín. Okkur Önnu dauðbregður og Anna gargar á eigandann sem hvergi er sjáanlegur en ég stekk aftan á hundinn, toga í hálsólina á honum og reyni að draga hann frá konunni. Það tekst að lokum en hann náði samt að glefsa það illa í konugreyið að það blæddi vel úr kálfanum og lærinu á henni og svo var kjóllinn hennar að sjálfsögðu rifinn.

Eigandinn kemur svo að lokum hlaupandi til okkar þar sem ég er eitthvað að bogra yfir grátandi konunni og að sjálfsögðu er Anna farin að gráta líka enda ekki á hverjum degi sem maður verður vitni að svona dæmi. Ég get ekkert talað við konuna og lítið við eigandann vegna tungumálaörðuleika en í staðinn fyrir að hlúa að konunni og fara með hana til læknis, þá hreytir eigandinn einhverju í hana og réttir henni 100 rúpíur (140 isk) með svona fyrirlitningarsvip eins og hún ætti nú bara að vera sátt við að fá eitthvað.
Ég var svo forviða að ég horfði bara á gömlu konuna haltra í burtu og fattaði ekki einu sinni að gefa henni einhvern smá pening í viðbót eða eitthvað. Þegar við lögðumst svo aftur í sólbað, bað ég eigandann vinsamlegast um að fjarlægja hundinn sem hann og gerði.

Ég var svo að tala við Gunna vin minn heima á Íslandi á MSN í dag og var að segja honum frá þessu öllu saman og hann sagði mér að það væri einmitt frétt um þetta í DV á miðvikudaginn síðasta. Þar var talað um að þetta væri orðin algeng aðferð til að vernda túristana frá ágangi sölumanna og annarra og að þetta tíðkaðist við svartahafið í Búlgaríu, í Indónesíu, Indlandi og annarsstaðar. Svo var víst mynd frá Indlandi með fréttinni. Ég hef ekki séð þetta nema hérna í Indlandi og það eitt er víst að ég prófa þetta ekki aftur. Áður en þið dæmið mig fyrir að hafa reynt þetta þá verðið þið að skilja að maður er orðinn mjög þreyttur á liðinu sem gargar á mann í hvert skipti sem maður gengur framhjá sölubás eða búð og svo er alltaf verið að trufla mann þegar maður er að tjilla á ströndinni. Ef þið setjið ykkur í mín spor, mynduð þið hafa prófað þetta líka? Endilega lesið líka greinina í DV og sendið inn komment hérna um hvað ykkur finnst.

Þangað til næst
Valgeir

e.s. það eru komnar inn nokkrar nýjar myndir frá Indlandi

Góa!

2005-04-01T22:22:00.000+01:00

Já Góa maður fínn staður bara. Miklu stærri en ég hélt og inniheldur fullt af ströndum hver með sitt þema að virðist sem laðar að fólk eftir því hvað það er að sækjast eftir. Palolem þar sem við vorum fyrst var fallegur og fínn staður. Ódýrt hótelherbergi og hrein strönd sem ég bjóst kannski ekki við hér í Indlandi miðað við hinar venjulegu götur borgarinnar, en þeir geta þetta víst Indverjarnir ef þeir leggja sig fram. Við vorum aðallega í því auðvitað bara að sóla okkur og hafa það gott. Fórum í bátsferð einn daginn til að skoða höfrunga. Við fórum tvö í litlum bát tveimur Inverjum, annar stýrði á meðan hinn stóð og hafði augum opin fyrir hoppandi hvölunum. Eftir næstum hálftíma siglingu og ég orðin nokkuð vonlítil um að sjá nokkuð bendir Indverjinn út í sjóinn ofsalega ánægður (ekki skrýtið kannski þar sem við vorum búin að semja um að ef við myndum ekki sjá neitt myndum við bara borga hálft verð). Við byrjum að rýna í sjóinn og eftir smá stund held ég bara að ég sé farin að ímynda mér að ég sjái eitthvað þegar gráir uggar byrja að synda í kringum okkur einn af öðrum. Þeir hættu sér nú ekki of nálægt okkur en samt nógu nálægt til að sjá þá vel. Öðru hvoru tóku þeir sig svo til og tóku fyrir okkur sveiflu með trýni eða sporði upp í loftið. Ofsalega var ég nú glöð. Hef aldrei séð þá svona "beint" áður. Við reyndum nú að taka myndir en gekk því miður ekki vel!

Við hittum eins og fyrr segir stelpu aftur hér sem við hittum í Laos. Systir hennar kom og hitti hana hér í Indlandi og þær hafa verið að bruna saman í gegnum landið því systir hennar hefur bara 1 mánuð í ferðalagið. Við fórum með þeim svo hingað á aðra strönd sem kallast Anjuna. Um tveggja tíma ferðalag frá hinum staðnum. Hér er stór markaður sem haldin er á hverjum miðvikudegi og var það ástæða þess að við ákváðum að skipta um stað. Við vorum búin að búast við miklu meira af fólki hérna en þessi staður hefur verið þekktur fyrir að halda brjáluð "rave". Við fréttum svo að því að það er víst búið að banna þau út af öllum þeim óþverra sem þeim víst fylgdi. Mega þeir hérna þá þakka fyrir þennan mikla miðvikudagsmarkað því annars efast ég um að nokkur myndi leggja leið sína hingað, því ekki er ströndin eitthvað sem vert er að sækjast í hvað þá annað.

Við vorum spennt að kíkja á þenna markað þó ekki gátum við mikið verslað vegna peningaleysis sem er alltaf leiðinlegt. En alveg sama, nokkuð af hlutum og peningum tókst að skipta um eigendur.

Við munum halda til Mumbai á morgun þar sem við munum stoppa í tvo daga áður en haldið er til Evrópu. Þetta er sem sagt að líða undir lok. Ég er bara ekki að trúa því, þessi tími er búin að líða svo hratt en samt finnst mér ég vera búin að vera svo lengi í burtu. Kína er til dæmis eitthvað sem mér finnst hafa gerst fyrir ári síðan í annari ferð.

jamm svona er þetta... eins og þið hafið tekið eftir er komin smá þreyta í mannskapinn en samt langar mig allt í einu ekki til að þetta endi. Þetta er búinn að vera frábær tími og hamingjuboxið hefur verið yfirfullt allan tímann. Bara stundum mismikið!!

heyrumst!

Anna Sigga.

What the Fu** is the deal?

2005-04-01T10:31:00.000+01:00

There's not much to say these days. We're just chillin on a beach all day, eating good food in cheap restaurants in the evenings, sometimes sipping on cheap but decent beer (30 rs., 42 isk, 0.70 usd. pr. bottle).

Anna has sometimes remarked about the indians that "They have no shame". They just do whatever comes to their mind and have no idea about the western mentality. That's fine and we as their guests just have to get used to that but when they're working in the tourism industry and their income depends on the money from the tourists, you'd think they would try a little to adjust to our way of doing things.

Here are simple examples.
When you go to a restaurant in China and many places in South East Asia, the waiter who brings you the menu, doesn't leave the table until you've made your reservation. At first we thought this was really unpleasant and it put a pressure on us to hurry up with deciding what to have. Then we got used to it and now I just take my time in deciding what to have even though the waiter is breathing down my neck.

In Bangladesh it was worse but then again, they're not used to tourists at all so I must forgive them for this. When we went into a restaurant and were eating our food, the waiter stood over us and stared at us while we ate. I'm not saying that he was close by and was watching us with one eye, he was standing by the edge of the table, leaned forward and stared at us like you would stare at fishes in a fish tank. This had not happened to us before and although we became very self-concious, we just tried to ignore the guy and kept on eating.

A less funny example is the fact that many restaurants (especially here in India) don't realize that tourists don't like flies on or in their food. In Orchha I didn't have an appetite for anything because there were flies everywhere. If you think that I'm just a "chicken" because of this, you've got to remember that I've eaten food that's been prepared on the street in numerous countries and I've eaten a spider, a rat and a grasshopper (engispretta). Here in India you've got the holy cows roaming the streets eating out of garbage bins, then they shit everywhere on the streets which is very good for the flies and then no one (or at least very few) seems to understand that westerners don't like dirty food or flies in it. You should also see some of the kitchens here. Anna has sometimes looked the other way when they're making our food because she knows that if she would see how they make it and how dirty everything is, she wouldn't be able to eat it.

The final example is litter/rubbish/trash/muell/rusl or whatever you like to call it. It's everywhere and nobody cares. We were on a train the other day and when I finished my water, I put the empty plastic bottle under my seat so I could throw it away later. The guy sitting opposite me then asked me; "Why do you take the bottle with you, why don't you just throw it" he said and pointed out the window. I didn't know what to say because I knew that I couldn't explain to him that plastic waste in the countryside was just something that we didn't like. Here in Goa where thousands of tourists come to enjoy the beachlife it's better. They've got people walking along the beach to pick up trash but where the yellow sand ends you can find plenty of trash which nobody cares about. Even hotel and restaurant owners don't bother to clean up the litter which is lying around their property and someone should tell them that the smell of shit does not increase my appetite. It´s not like it costs much to get someone to clean up this mess in a country where the minimum wage could hardly buy a Big Mac meal in Iceland. This does not only apply to India but also Bangladesh, Vietnam and other places but it´s most visible in India and Bangladesh.

There is still hope because some states in India have banned the use of plastic bags and some tourist parks don't allow you to bring in plastic bottles or plastic bags. But the Indians don't get the whole concept and keep on dumping their trash wherever. Was this sometimes like this in Iceland/Germany/England/US? Did people once just throw their stuff on the ground without thinking or have the westerners had a sence for these things since the early days. I remember a slogan when I was a kid and it said "Hrein torg, fögur borg" which means "clean squares, beautiful city". Maybe then we were as the indians, dumping our stuff everywhere but then we got wise. I´ll give them a few years and then we´ll see how the situation is.

Well that´s all about this negative part of India. We were reading over our old blog posts and it´s funny how everything was upbeat in the beginning but our last posts have all been about something negative. I don´t know if it´s just us getting tired or if there are just more negative things about Bangladesh/India than about China and SE Asia. At least this has been a valuable experience and hopefully when I look back, I´ll think to myself "why the hell were you so negative, why didn´t you just laugh about it all and enjoy the time you were there".

Well I´m going down to the beach to enjoy myself today but hopefully I won´t step in one of the piles of oil that are on the beach. Apparantly a ship sank here not so long ago and the oil from the ship has piled up on the beach and parts of the beach are black. At first I just thought that the sand was just black like in Iceland and the piles of oil were actually piles of cowshit but no. There I go again, being negative.

Bis bald

Valli

Myndir/photos!

2005-03-28T23:56:00.000+01:00

Nýjar myndir loksins komnar inn. Mikið blóð, sviti og tár fór í þetta, þannig að það er eins gott að þið kunnið að meta þetta. Þetta er allt fyrir ykkur gert, þannig að við viljum fá þakkir!!!!

New photos, after a very hard long and tough prosess!! It´s all done for you so we wan´t big kisses for it!!!!

Þetta internet mun ganga af okkur dauðum!

A+V

Kettir og mýs

2005-03-28T22:15:00.000+01:00

"Hvernig myndi þér líða ef þú værir í lest á föstudagskvöldi í fátækrahverfi í Bandaríkjunum og í lestinni væru bara fátækir svartir karlmenn" spyr ég Önnu. "Ekki vel" svarar hún. Ástæðan fyrir því að ég spurði var sú að við vorum í lestarvagni þar sem voru aðeins tvær aðrar konur fyrir utan Önnu og við vorum einu útlendingarnir í vagninum. Það voru átján hólf í vagninum og í hverju hólfi sátu 6-8 karlmenn og svo var gólfið líka þéttsetið þannig að það var varla pláss fyrir bakpokana okkar þar. Ég áætla því að um 150 karlmenn hafi verið í vagninum þetta föstudagskvöld og við vorum að fara í 40 mínútna viðstöðulausa lestarferð um sveitir Indlands.
Ekki hjálpaði til að við hliðina á okkur sátu 3 ungir karlmenn sem tóku ekki augun af okkur. Einn þeirra stóð svo upp og tróð sér til annarra ungra karlmanna sem sátu á öðrum stað í lestinni sem byrjuðu að gjóa augunum á okkur. Allir vita að túristar eru oft með mikið fé á sér miðað við hvað fátækt fólk hefur á milli handanna í þessu landi og ef að hægt er að hafa mánaðarlaun uppúr krafsinu (t.d. 5000 isk.) við það eitt að ota hníf að útlendingi, af hverju ekki að gera það?

Það var þá sem ég tók af mér bakpokann og sagði Önnu að gera það sama því ef eitthvað kæmi uppá vildi ég geta brugðist hratt við og þá er ekki gott að hafa 20 kílóa hlunk reyrðan við bakið á sér. "Hvernig væri þetta ef ég væri ein hérna" spurði Anna og ég svaraði "þú værir komin á forsíðu DV eftir þrjá daga".
Ég er nýbúinn að lesa "The Bourne Supremacy" og því var ég kannski með einum of mikið ofsóknarbrjálæði en ég sagði Önnu að ef eitthvað gerðist þá ætti hún að stökkva á neyðarbremsuna og á meðan myndi ég draga upp piparúðann sem ég var búinn að taka í lófann og sprauta á þá sem væru að abbast upp á okkur. Við töluðum saman í hálfum hljóðum og blótuðum því að hafa ekki tekið öðruvísi ferðamáta í staðinn fyrir að vera að spara pening. Einnig var ég stöðugt að horfa í kringum mig til að fylgjast með því hvort að einhver væri að gera sig líklegan til að hafa af okkur pening, bakpoka eða líf okkar.

Við komumst á áfangastað heil á höldnu og hafði þetta stress verið til einskis sem betur fer. Nú hlærð þú kannski að þessu ofsóknarbrjálæði í okkur en ég get sagt þér það að Mike Tyson hefði verið feginn að komast þaðan út.

Núna erum við í Goa í suður Indlandi þar sem bjórinn heitir King Fischer, væntanlega í höfuðið á Íslandsvininum Bobby "the chess king" Fischer. En svona án gríns þá er sólin hérna ekkert grín þar sem sun block nr. 36 á ekki séns í geislana hennar. Í Tælandi vorum við komin í þann pakka að leggjast út í sólbað í svona 30 mínútur án nokkurrar varnar en hérna berum við á okkur vörn nr. 36 áður en við förum út en endum með sólbruna. Þetta er bara geðveiki!

Ég ætla að hætta þessu bulli, ég er farinn út að lemja einhvern Indverja til að hefna mín fyrir þennan tilfinningalega óstöðuleika sem ég varð fyrir í lestinni um daginn.

Valgeir

Happy Easter!

2005-03-27T19:01:00.000+01:00

Well well, just wanted to wish everyone HAPPY EASTER, first time I have been so far away with no family members in sight apart from of course Valli the cute!! We are going now to meet a friend we met in Laos, going to have dinner with her and her sister. Have a beer or two and just enjoy live!! I will miss out on my mother's great Easter cooking and no Easter egg until I get home (yes of course I let them buy one for me and save it. Icelanders make the best eggs in the world, don't believe me... well why don't you just then come on over and try one day) but you can't have it all as I have said many times before.

Hope you are all doing good on this fine day and enjoying life as much as I am. Here the weather is maybe a bit hotter then we are used to on this time of the year but we are getting used to it. The beach is beautiful and the tempature of the sea is just perfect!

We will come with some new stories after Easter and hopefully some photos. I didn't really think the internet could get any worse but it did!!

Anna Sigga.

Hætta um borð í indverskum lestum.

2005-03-24T12:44:00.000+01:00

Ég ákvað að koma svona smá hugleiðingum niður á blað þar sem maður er að bíða eftir að tíminn líði hérna í Orchha. Svo er mál með vexti að ég er að fara í 27 klst. lestarferð niður til Goa þar sem ströndin verður misnotuð hrottalega næstu daga. Ég hef samt smá áhyggjur af glæpamönnum af sérstakri sort sem angra stundum karlkyns ferðalanga í lestunum og þvinga þá til að láta af hendi pening.

Ég varð vitni að svona atviki um daginn en slapp sem betur fer með skrekkinn sem líklega má rekja til þess að ég er helmassaður (miðað við indverjana allavega) og hvítur. Glæpamennirnir hafa líklega bara ekki þorað í mig eða verið hræddir um að ég myndi ekki skilja þá í tilraunum þeirra til að hafa af mér fé. Við Anna vorum í lest á leiðinni frá Kalkútta til Varanasi og tveir strákar á mínum aldri (svona um tvítugt) voru með okkur í klefa. Ég sé þá hvar þrír karlmenn í kvenmannsklæðum koma inn í lestina en ég kippi mér ekki upp við það eftir dvöl mína í Tælandi. Þar eru nefninlega 37% þjóðarinnar karlmenn, 40% kvenmenn en svo er 23% þjóðarinnar kynskiptingar sem eru bæði karlmenn og kvenmenn eða hvorugt. Jæja ég hef ekki séð mikið af þessu hér í Indlandi þar sem mikill tepruskapur og íhaldssemi einkennir öll samskipti kynjanna.

Stelpustrákarnir vinda sér inn í klefann til okkar og segja eitthvað við indversku strákana sem sitja á móti okkur. Ég hef ekki hugmynd um hvað er í gangi en er svolítið hissa þegar strákarnir rífa upp veskið sitt og rétta stelpustrákunum pening. Við Anna lítum á hvort annað og erum þarna orðin mjög forvitin enda eru indverjar ekkert mikið í því að henda frá sér pening í tíma og ótíma. Þessu næst snúa stelpustrákarnir sér að mér og þegar þær sjá að ég hef ekki hugmynd um hvað málið snýst (og væntanlega hafa þær vitað að ég gæti tekið þær á yppon ef mér sýndist svo), halda þær för sinni áfram um lestarvagninn með látum.

Í næstu lestarferð okkar kynntumst við þremur indverskum strákum sem töluðu góða ensku og voru mjög almennilegir. Ég spurði þá um hvað málið snýst og þeir útskýrðu það fyrir mér. Þessir stelpustrákar eru fólk sem hefur annaðhvort fæðst með typpi og brjóst eða hvorugt og afla sér tekna með því að kúga fólk. Þessir stelpustrákar gera sér það að leik að þukla á karlmönnum, dansa í kringum þá eða byrja að afklæðast ef þeir neita að reiða af hendi fé. Indverjar eru svo miklar teprur að það er víst algjör hneisa að láta annan karlmann sýna sér kynferðislega athygli og því rífa þeir frekar upp háar fjárhæðir en að láta sjást að stelpustrákur sé eitthvað að atast í þeim. Þessir stelpustrákar mæta einnig óboðnir í brúðkaup, skírnarveislur og aðrar samkomur og abbast upp á gestina nema gestgjafinn múti þeim til að láta sig hverfa. Þessir þrír indælu indverjastrákar sem við vorum að spjalla við sögðu okkur að oft væru gestgjafar að borga 2000 rúpíur til að losna við þetta áreiti en það slagar upp í mánaðarlaun sumra hérna í Indlandi.

Ég sagði þeim nú að svona stelpustrákar mættu nú alveg dansa í kringum mig ef þeir vildu og jafnvel pota í mig þar sem ég væri nú ýmsu vanur og ég léti ekki kúga mig. Þá sögðu þeir að stelpustrákarnir gengju nú oft lengra en það og að grípa í typpin á gaurum væri eitt trixið sem þeir hafa og að þeir gætu nú gengið langt í því að kúga út peninginn. "Þeir gætu nú bara reynt það við mig" sagði ég "ég læt nú engan karlmann komast upp með það að misnota mig eitthvað". "Þú getur ekki slegist við þá" svöruðu þá litlu indverjastrákarnir þrír. "Af hverju ekki" spurði ég þá og hélt að þeir ætluðu að gefa mér einhverja ræðu um að maður mætti ekki lemja stelpur. "Út af því að þetta eru ekki strákar og þetta eru ekki stelpur og þess vegna ná engin lög yfir þá. Það er ekki hægt að setja þá í fangelsi" svöruðu þá litlu indverjarnir. Ég var alveg mát.

Því óttast ég nú mest að vera misnotaður kynferðislega af indverskum furðudýrum um borð í lest á leiðinni til Goa.

Valgeir

e.s. Svona til íhugunar má skjóta því hér inn að í Indlandi má stundum sjá fólk sem þjáist af vansköpun sem maður verður ekki var við heima. Auka fingur er t.d. eitthvað sem við höfum séð svolítið af hér en á Íslandi væri svoleiðis bara fjarlægt við fæðingu. Einnig eru margir vanskapaðir á hátt sem auðvelt væri að laga ef viðkomandi hefði færi á læknisaðstoð sem við á vesturlöndum teljum sjálfsagða. Því er líklegt að fjöldinn allur af indverjum (sem telja meira en milljarð) séu t.d. með tvö typpi eða ekkert.

Indland enn og aftur!

2005-03-22T20:18:00.000+01:00

Erum a litlum saetum stad sem kallast Orcha. Komum hingad med lest sem tok taepa thrja tima. Thad er mjog stuttur timi her i Indlandi a milli stada, skemmtileg tilbreyting. Naesta lestarferd mun taka 27 tima, thad verdur liklega ekki eins skemmtilegt.

Eg sat vid hlidina a manni i lestinni i dag sem pretikadi yfir mer allan timann um mikidvaegi hjonabandsins. Hja honum var thetta svart a hvitu. Hans leid var su retta okkar Valgeirs var su vitlausa. Hann var a leidinni ad hitta vonandi tilvonandi mann dottur sinnar sem er 27 ara og aldrei matt vera vid karlmann kennd. Ef hun hefdi gerst sek um thad an thess ad giftst honum fyrst hefdi hann skotid hana og thetta sagdi hann vid mig blakalt. Hann for fram a thad vid mig ad eg og Valgeir myndum gifta okkur strax i dag. Hann gaf mer upp heimilisfangid sitt og sagdi mer ad senda honum bref um leid og vid vaerum gift svo hann myndi vita thad ad hann hafi ekki verid ad eyda tima sinum i vitleysu med ad pretika svona yfir mer. Thetta var manninum mikid hjartans mal og akvad eg ekkert ad vera ad aesa hann mikid upp, sagdi eg ad eg myndi gera mitt besta thegar hann vildi ekki heyra neitt annad. Ekki misskilja mig samt eg virkilega reyndi ad rokraeda vid manninn. Hann vildi ekkert heyra og gat bara ekki skilid af hverju eg sa ekki thad sem hann vaeri ad segja var rett. Yfirleitt hofum vid akvedid ad segja ad vid seum gift. En eftir ad hafa logid ad thessum lika almennilegu strakum sem vid hittum i lestinni um daginn ad vid vaerum gift og their spurdu okkur annsi mikid ut i thad, akvad eg ekki ad ljuga i thetta skiptid. Hefdi betur gert thad, en fekk ahugaverdar samraedur i stadin! Hofum samt eiginlega akvedid ad vera gift her eftir, brudkaupid hennar Ylfu systir er thad sem mun gilda til ad vid seum med somu svor, seum vid spurd.

Eg er med yfir 50 bit a likamanum!! Thau klaegja oll of mikid!! Eitt af theim hlutum sem eg hlakka til ad losna vid thegar eg kem heim!!!

Valgeir var naestum keyrdur nidur af nauti adan. Hann er i gulum bol, gaeti att einhvern thatt i thvi. Hann var ekki i gulum bol um daginn thegar api gerdi sig liklegan til ad radast a hann. Hann hefur kannski bara sed hann sem einhverja samkeppni!

Risastort naut stod a veginum adan thegar risastor ruta kom keyrandi eftir veginum. Nautid horfdi bara a rutuna an thess svo mikid sem blikka thegar rutan byrjadi ad flauta. Thorf var a hjalp fra konu med risastort prik til ad rutan kaemist leidar sinnar.

Ja her eru apar, naut og graenir pafagaukar hin venjulegsta sjon a gotum uti. Hundarnir eru lika ad thvaelast fyrir eins og alltaf. Litid er um haensni og hana eins og var ut um allt i SA Asiu. Fegin er eg, thessir endalaust galandi hanar halda tha ekki fyrir mer voku. Einhverja hluta vegna helt eg ad hanar goludu bara a morgnana. Aetli “Tumi fer a faetur vid fyrsta hanagal” lagid hafi ekki komid theirri hugmynd inn i hausinn a mer. Fyrsta hanagal, hm... eins gott ad drengurinn hafi ekki faedst i SA Asiu, honum hefdi ekki komid dur a auga!

Alla vega munum vera her i Orcha naestu tvo daga og munum svo taka lest nidur til Goa, strandstadur her i Indlandi. Thetta er eins og fyrr segir 27 tima ferd. Hugsunin var ad stoppa einhver stadar a leidinni og taka sma pasu, en thad er vist ekki haegt a theim midum sem vid keyptum. Jaeja thetta verdur liklega ahugavert!

Anna Sigga skrifadi fra Indlandi.

The real India

2005-03-20T21:49:00.000+01:00

We are now in Agra where the Taj Mahal is located. The train ride here was more pleasant than last time when I was stuck on the train for 14 hours with dihorrea. Running to the toilet, or hole in the floor, multiple times during the ride was not my idea of fun. Also the idiots on the train used the opportunity once when I ran to the toilet and stole my baseball cap. It wasn't expensive but I had been looking for that kind of cap for a long time and I'm sure I won't find it again before returning to Europe where it will cost 15 times more than in Asia.

Apparently, if you don't look after your stuff all the time, it's just stolen. The local people who were on the train chained their luggage to their bunks and then slept on top of it as well. I chained my backpack also to the bunk and Anna slept on her backpack so the only thing they got this time was my cap, and yes a half empty water bottle that a homeless person snatched from us.

I'm not going to beat around the bush about it. 95% of the people I've spoken to here in India are just after my money and 90% of those will do almost anything to get more than they deserve. This has led me to be really rude to many of them and what's even worse, I've let them get on my nerves. On the other hand I've carefully reminded myself to give tips if we receive good service, which is not so easy if you're from Iceland where no one ever gives tips.

We took a taxi in Kolkata on several occations and they always tried to cheat us. Once they gave us a phoney price list which we noticed and asked for the right one but the others all drove us a far longer route than they had to. It didn't even matter if I had a map and could see what way they were supposed to drive and if I corrected them, they just said "yes, yes" and kept on going the long way. The money we are talking about are nothing compared to home but I just hate when people do that and on two occations I was shouting at the driver by the end of the ride and threw the money on the floor of the taxi before going out and slamming the door.
Then we had the people in Varanasi that came up to you and started telling you about the rituals and ceremonies of Hindus. It was nice the first time and afterwards we gave a lot of money compared to here (200 rupees) to the people there which said it would go to help with the burial of poor people (sure). Next time a man started telling us the same stuff but we told him that we had already heard it and we didn't give him any money. The third time we were on a boat when a man climed aboard and started telling us the same things. We told him that we had heard it twice before and didn't need the information. He kept on talking and talking and since I'm to tired of fighting off these people, I just let him talk in stead of wasting my energy on getting rid of him. Well the speach always ends in the same way, "burning is learning and cremation is education. Now you have a house, a car, a wife but in the end when you meet God, all that matters is good karma. If you decide to give me money/donate money for the cremation of the poor, you'll get good karma, the more you give, the better karma". I explained to him calmly that I respected his religion but that I didn't believe in karma, that I had already given money to the poor and I was not going to give him anything. The guy got angry and talked more about the karma but I just told him that I thought that most of the people in Varanasi didn't believe in anything but money. That's my oppinion now after being offered to take photographs of the cremation ritual for the right amount of money but otherwise it was forbidden. Also we were told that we could watch the ritual as long as we liked but when we had donated the money, It all of a sudden became rude to the families to watch for too long.
At least the guy left the boat but kept on saying that I would get bad karma because of this and added "remember my words". I just yelled back that all christians believed that he was worshiping the wrong God and would burn in hell because of that.

I'm really surpriced of myself that I'm getting into fights with people these days and if you know me, you're probably shocked of how I'm acting. I've been working in the service industry for very long now and I think I've never got into a fight with a difficult customer and I've dealt with many of them. I on top of that, reallize that I'm a guest in India and I should treat the locals here with respect and be tolerant of their culture. The way people are acting however is too much though and luckily I know that I have many Indians on my side. The people that I've met who don't want my money (like on the train yesterday) tell me not to trust anyone, don't listen to people who bullshit you, do not give money to the beggars, always take care of your belongings etc.

The situation here is not normal, I thought that I had gotten used to almost anything on my trip but I obviously haven't. The fact that I got dihorrea in the first days here in India, also makes me paranoid about the food. I thought I liked Indian food but these days I don't have an appetite for anything and pray that I'll find a McDonald's soon (haven't seen one yet). Before we came to India, we were disappointed that we only had three weeks here and thought that 3 months would have been better. I must say now that I'm glad I'm not spending more time here than 3 weeks. We've even decided not to go to Delhi because we've had enough of crowded, polluted cities and are planning on spending more time in Goa (a beautiful beach) before returning to Europe.

Maybe this place just has to grow on me, we'll see.

Take care
Valgeir

p.s. When Indians ask me how I feel about their country, I don't lie but I try not to tell the whole truth.

Travel maps

2005-03-20T17:43:00.000+01:00

Here you can see which countries Anna has visited

create your own visited country map
or check our Costa Rica travel guide

Here you can see which countries I've visited

create your own visited country map
or check our Costa Rica travel guide

You can now easily see that there are still a number of countries that we haven't visited, even though we've done our best to cover much of the world in the last few months.

You can mix your own map on: www.world66.com/myworld66/visitedCountries

Valgeir

So lucky!

2005-03-19T14:17:00.000+01:00

When you walk the streets in Varanasi or probably most places in India you get really hassled from people wanting to sell you something or in some way get your money. The beggars are the hard part. I don't know the anwser that will solve all the worlds problems but giving beggars is not one of them. If everybody will start giving them money it will just end up in even more beggars, and they get depended on you instead of trying to take care of them selves. It is so hard though to just look the other way when a small child or a man with no hands and only one leg pleades with you to give them some money!

Then you have the hasslers. They are everywhere and will never leave you alone. Call out at you from every corner or follow you trying to get you to look at their shop, have a ride in their richshaws or what ever they can think of to get some money from you. You get so tired of this that you end up just being rude to them. Never look up if someone is calling, just saying no to every question no matter what it is and just walk fast so hopefully they will get tired of following you.
All this has to make you think. How is it to be in their shoes? They have to wake up every morning go out on the street, talk to every tourist that goes by hoping that at least one of them will say yes so it will all be worth it for them. They will get some money for the day and maybe their family can then have a good meal for the night. This can't be a easy job, they must know that they are bugging us but what else can they really do? I wish I knew the answer!

What I do know is that we are so lucky to be born in clean Niceland with its fresh air. Lucky to be able to let the water run from the tab as long as we feel like it until it's cold enough for us to drink it. Lucky to be able to take a long hot shower or a bath, go into our clean nice pyjamas to crawl into our soft warm bed for the night. To wake up the next morning not worried about if our kids will get something to eat that day! We should really be happy with what we have, and stop complaining about the little things.

I know we can also have our problems and our lives aren't perfect, but compare to here you feel like it should be!!

Anna Sigga.

Varanasi, Indlandi.

2005-03-18T18:51:00.000+01:00

Komin til Varanasi. Ein elsta borg i heimi. Midstod truar Hindua. Her kemur folk til ad bada sig i hinni heilogu a Ganges. Ef thu tekur ther dyfu, hreinsar thad burt allar syndir. Vill svo skemmtilega til ad thessi a er einnig sku skitugasta sem liklega fyrir finnst i Indlandi. I hverjum 100 ml af vatni ur anni eru um 1,5 milljonir gerla. Til ad vatn getur talist oruggt til ad badast i aettu ekki ad vera meira en 500 gerlar. Hef ekki hugsad mer ad dyfa svo mikid sem litlu tanni ofan i!

Her er allt stutfullt af folki og finnst mer thessi borg miklu brjaladri en Kolkata. Flestar gotur svo throngar ad og madur tharf ad hafa sig allan vid ad vera ekki keyrdur um koll af gangandi folki, eda a hjolum eda motorhjolum, slegin nidur af feitum kum sem rolta rolega um slaandi skitugum hala sinum i allar attir. Fyrir utan thetta tharf madur svo ad tippla varlega um til ad stiga ekki ofan i hrugu af kuaskit eda ruslahaug.
Alls stadar sem madur fer er einhver sem hefur eitthvad ad bjoda. Madur treystir ekki neinum. Hvad tha theim sem koma og byrja ad tala vid okkur a kurtesislegum notum. Allir vilja eitthvad fra manni.

Vid forum i gaerkvoldi og horfdum a truarlega athofn vid anna sem er vist haldin a hverju kvoldi. Mikid sungid og mikid kyrjad. Munum liklega vakna snemma i fyrramalid og horfa a folkid bada sig i anni. Adeins nokkrir bodudu sig i gaer. Flestir voru i tvi ad fleyta kertum a anni. Eg sendi eitt ut i von um fljotan bata a nidurganginum sem hefur verid ad plaga mig og Valgeir sidan vid komum. Hvad haldidi, vid erum betri i dag.

Her koma mikid af folki til thess ad deyja, eda eru fluttir annars stadar fra Indlandi eftir ad their eru latnir ef their hafa oskad thess. Hedan komast their nefnilega beint til Nirvana. Folk er brennt a eldi her vid anna. Forum vid i dag til ad fylgjast med theirri athofn. Vid vorum buin ad heyra af thessu og vorum audvitad forvitin ad sja. Thegar vid erum svo ad labba um eina thronga gotuna koma fjorir menn labbandi fram hja okkur haldandi a borum med liki a. Thad var vafid inn i klaedi og skreytt med blomum og fleiru. Vid eltum og komum tha ad einni brennslustodinni. Strakur sem thar er hja leidir okkur upp i hus sem hafdi gott utsyni yfir athofnina sem fer nokkurn vegin svona fram: Mennirnir i fjolskyldunni fylgja hinum latna nidur ad anni. Engar konur eru leyfdar tvi thaer grata svo mikid og er gratur ekki godur fyrir sal hins latna ef hun a ad komast til himna. Hinn latni er tekin og settur i sitt sidasta bad i anni adur en honum er komid fyrir a eldstaedi thar sem hann er brenndur. Adur en thetta er gert, er buid ad hafa akvedna afthofn heimafyrir thar sem buid er ad nudda likid upp ur mismunandi olium og smjori. Strakurinn sem sagdi okkur fra thessu ollu taladi svolitid bjagada ensku og tvi vona eg ad eg hafi skilid thetta nokkud rett (nuddid fer fram a akvedin hatt, nadi thvi ekki alveg). Likin eru vafin inn i mismunandi klaedi eftir kyni og aldri. Ungir menn eru i hvitum klaedum. Ungar konum i raudum. Gamlir menn i gull litudum og gamlar konur i appelsinu gulum. Folkid er svo brennt a mismunandi stodum a thessu svaedi eftir tvi hversu hatt sett thad var i samfelaginu i lifandi lifi. Thad var rosalega skrytid ad fa ad fylgjast med thessu, horfandi a tha hlada vidabutum i hrugu og setja svo likid ofan a sem brann upp annsi fljott. Leyft er eldinum ad brenna ut sem tekur um thrja tima. Eftir thad er oskunni allri safnad saman og hent i anna, sidustu leyfunum er svo hent yfir adra oxlina og bannad er ad lita til baka eftir thad til ad salin fai ad fara i fridi.
Bringubeinid a korlum og mjadmargrindin a konum brennur vist ekki thvi thad er svo thykkt og mikid bein. Thvi er thvi hent i anna strax eftir brennslu. Saum vid hvar einu bringubeini er hent i anna vid hlidina a einum manni sem stingur ser svo til sunds. Merkilegt!!

Eins og fyrr segir var ymislegt meira a bak vid thessa athofn en thad sem vid saum, medferd a hinum latna heimafyrir og sidir fjolskyldunnar i kringum athofnina en erfitt ad atta sig a thvi ollu vegna tungumalaorduleika.

Netid herna er med eindaemum leidinlegt. Vonast til ad thetta komist i gegn!

Anna Sigga.

The SOS village!

2005-03-14T21:25:00.000+01:00

The purpose of our trip to India is done. It's really strange that it's over.
When we were planning this trip India was the one country we would at least not leave out, no matter what we would go to India. The big reason, Ashima who lives in a SOS children village. Of course there were many more reasons but this one always stood out. We have been sponsoring her since 2001 or since she was four years old. There is one amount we pay every month and then you can choose how much you give beside that. Like for her birthday or at Christmas.
It’s nice to know now that your money is well spent, and the cards that you are sending and so on will get to the right place, into the right hands.
This village is divided into small houses and in each one of them live about 10 children with their “mother”. They are raised like siblings and the mother tries to have as normal household as possible for them. 182 children live in the whole village.

We arrived today after calling them to be sure they could meet us today and get directions. We arrived in the after noon when the kids were back from school. The village is very nice. We met the head of the village that told us a little about how it all works and then the woman who takes care of all the sponsors in that village. She went with us to meet Ashima. She was a little shy at first but really excited to meet us. We had brought some candy and these special kind of balloons for all the kids in her house to play with, they were a big hit!!
We took a lot of pictures. Mostly group photos when always more and more kids gathered around us when we were walking around the village, wanting to be a part of this excitement that was going on!
My big sister Ylfa is also sponsoring a girl in the same village. I met her too. She has been sponsoring her a lot longer then me or over ten years. She is sixteen and I was hoping to be able to talk to her more, that maybe she would speak some English. She was very shy as well so she didn’t say much, but she was very happy to meet us. She wanted me to give you a message Ylfa, “come and visit!!”

This really was a great day. You could see how happy the children are and they are well taken care of! They are really fortunate to be able to grow up in a SOS village.

So everybody together now, start sponsoring a child today!! It is well worth it for for you as well as the child!!

If you want to know more just send me a line!!

Anna Sigga.

Dear diary...

2005-03-14T20:41:00.000+01:00

You have to realize that this blogsite is not only intended to inform you of our travel arrangements and provide you with travel stories. This site is also meant to be our travel diary which we can read later in life to better remember details of our trip. That is why we sometimes post stories that are to long for you to bother to read, stories that are not particularly funny and sometimes we post so many stories in a short time that you might not be able to keep up with us. This is one of those times where we post very frequently but we experienced so much in Bangladesh in only 3 days and we have to write about it, whether you like it or not.

Dhaka is definitely a place that will stand out in our memories and so will the many conversations and interactions we had with the locals. They are so unused to seeing western tourists that they just stopped and stared at us in the streets or even tried their English on us. The city is so crowded that you were always surrounded with people and when we stopped for a few seconds, for example to check out our location on a map, a crowd began to gather around us and it didn’t take long for maybe 20-30 people to surround us within seconds. Another funny thing is that the people were so excited to have their picture taken that our memory card now has a lot of pictures of locals that asked us to take their picture. This one time a rickshaw (bicycle with a carriage) driver drove me to my hotel and when I got off, he asked if I had a camera. I told him that I didn’t have it on me, but that I had it in my room. He really wanted his picture taken and wouldn’t accept the payment until I had taken his picture. So I had to go up on the fourth floor to get my camera to take his picture while he posed proudly in front of his rickshaw. I tried to make a big deal out of it for him. I backed up from him, bent my knees and while I held my camera with the right hand, I counted down with the fingers of my left until I snapped the photo.
Another rickshaw driver stood by as this went on and afterwards he asked me to take his picture as well. I repeated the process and you should have seen this guy, he was so excited about this that he tightened his fists until they became white and he was probably holding his breath. If I had waited a few seconds more before taking the photo, he probably would have fainted of exhaustion and excitement. So next time someone takes your photo, remember that there are people in this world that would give a lot to be in your shoes.

Like I said, a lot of people wanted to talk to us and 99% of them were very friendly. They probably haven’t learned to pray on the tourists (yet) but in Thailand, 95% of the people that wanted to talk to us, only wanted our money.
A typical conversation with a Dhaka local would be something like this:

-What is your country?
-Iceland!
And the local walks away, feeling better about having exercised his English.

Then we had some strange ones like with the guy that came up to me in the street.
-I want to talk to you, he said very firmly, almost as he was ordering me to start a conversation
-We’ll, I don’t have much time?
-What are you looking for?
-I’m looking for Standard Chartered Bank, but I need a rickshaw to get there
-Follow me! Then I followed him to a rickshaw where he ordered the driver something, probably telling him where to take me.
-My name is Koknakan, he said and put his hand out offering me a handshake
-Thank you Koknakan, I replied as I shook his hand
- You’re welcome, bye
-Bye

Compared to how many people surrounded us in the streets, we hardly had anyone harassing us except for the beggars but that’s not what I would call harassment but rather a part of traveling when going to poor countries like Bangladesh. This one time we were surrounded by about 30 people in a narrow street and this one guy was giving me directions. Meanwhile, Anna stood behind me and this teenager was standing beside her and touching her back and ass discreetly with one hand. I didn’t see anything going on but all of a sudden a man slaps the teenager across the face and then gives him another heavy slap before the teenager runs away in shock. I got the feeling that the man wouldn’t stand that someone was harassing their “guest”.
So even though this staring occurred and people were surrounding us, I never felt insecure or threatened. This even was helpful in a way because if I needed directions or information, I just turned to the nearest observer and asked him if he spoke English. If he didn’t, he became very insecure, smiled and backed away from me, If he did speak English, he became very excited and very helpful and a handshake was more than enough of a reward for him. The drawback was that ten others tried to help me out as well so all of a sudden I had a group of men around me, trying to speak louder than the next one to give me the directions.
You’ve probably noticed that I don’t talk about having had conversations with women but the thing is that the majority of people out in the streets in Dhaka, were men. It’s a Muslim country and it’s not appropriate for women to talk to strange men and women don’t seem to be around that much.

The Bangladeshis didn’t seem to be very polite. They seldom asked you something but usually told you what to do, even though it was totally inappropriate. We were in our hotel and had our door locked when someone tried to open it. Then a followed a knock on the door an as I stood up to answer, a guy pounded on the door saying in a commanding voice, open the door, open the door! When I answered it was only a guy working in the hotel, bringing us some towels.
Also when someone was giving us directions, he didn’t say; It’s best for you to go here and here and I would recommend a rickshaw. No they would say; “you go here and here and you take a rickshaw”.
Another thing was that they didn’t seem to listen to your question. I would ask a question like; Where does the bus stop when we get to Kolkata? But the guy would start answering me before I finished the question; It will leave at ten forty. I would then have to ask the question again. Don’t think this was because of language difficulties. Many people there spoke excellent English but they just didn’t listen to you.

Valli

Kolkata (Calcutta)

2005-03-13T22:09:00.000+01:00

We arrived in Kolkata (a.k.a. Calcutta) in India today after a 16 hour bus ride from Dhaka in Bangladesh. I had expected Kolkata to be crazy but my first impression of the city is good. Here in Kolkata there are other tourists in the streets, people don’t stare at us and they have a variety of hotels although the cheapest ones have rooms, as Anna put it, that look like prison camps. I guess tomorrow we’ll find the “SOS children villages” office but we’ve been sponsoring a child here for the last few years. Hopefully we’ll now see what our (and hundreds of others) money has been going into and even meet a girl called Ashima.

Valgeir

Hvitir turistar!

2005-03-13T21:47:00.000+01:00

Tveir strakar leika ser med litinn bolta uti a gotu yfir holraesum borgarinnar sem renna opin um hana alla full af oskilgreindum vokva og rusli. Annar strakurinn kastar boltanum, hinn er eitthvad utan vid sig og boltinn dettur ofan i raesid. Upphefst mikid rifrildi hverjum er ad kenna. Endar annar strakurinn med tvi ad pikka boltann varlega upp med fingrunum. Skoppar honum svo um gotuna til ad reyna ad hreinsa hann. Hvitu turistarnir hugsa ad their hafi tha kannski eitthvad vit a tvi hvad er skitugt her um slodir.

Ain Buriganga rennur i gegnum Dhaka. Umferdin um hana er i sama maeli og borgina sjalfa. Batar storir sem litlir fljota fram og til baka flytjandi folk, vorur og fleira. Vid arbakkann sitja svo konur og kallar, ruslid sem flytur a anni hefur verid ytt til hlidar til ad hafa “hreinan” stad til ad athafna sig. Konurnar berjandi allt lif ur thvotti fljolskyldunnar a medan kallarnir maka sig ut i sapu og stokkva svo ut i til ad tvo af ser ryk borgalifsins. Allir stoppa tvi sem their eru ad gera thegar hvitu turistarnir ganga fram hja. Einstaka koll og veif koma fra folkinu. Mikil gledi skapast thegar hvitu turistarnir brosa og veifa a moti!

Storir ruslahaugar hafa safnast saman her og thar um alla borgina. Engin virdist hugsa ut i mikilvaegi thess ad reyna ad hafa hemil a tvi. Folk og krakur leita i ruslinu i satt og samlyndi ad einhverju aeti- og nytilegu! Sorgleg sjon!

I fallegum gardi; gamalt virki og grafhysi. Tvaer kronur kostar ad til ad komast inn og tvi er thar haegt ad finna sma grid fyrir brjaludu mannlifi borgarinnar. Einn af faum stodum thar sem annad hvitt folk sest a labbinu.
Thrjar stelpur og strakur hopast i kringum okkur. Vilja olm taka myndir. Thau eru oll snyrtilega klaedd sem skyrir kannski af hverju thau eru ein af faum sem hafa sest med myndavel. Myndir eru teknar og vinskapur myndast. Vid erum leidd um gardinn af theim, thau deila med okkur nestinu sinu og eru greinlega stolt af nyju vinunum. Ekki fer mikid a milli okkar thar sem vid tolum ekki sama tungumalid. Gaman saman samt sem adur.
Mannhaedar ha solblom sem vaxa i gardinum liggja sum undir eydileggingu fra graenum pafagaukum sem borda thau. Blomin nadust a mynd en ekki pafagaukurinn!

Vid hvitingjarnir roltum um gamla bae Dhaka i leit af gomlum hollum og fallegum moskvum, erum yfirleitt alltaf med einhverja forvitna felaga labbandi med okkur. Thegar stoppad er og kortid skodad eru yfir 30 manns buin ad safnast i kring a innan vid 10 sekundum. Their sem tala einhverja ensku er aestir i ad leggja okkur lid. Strakur sem er buin ad labba med okkur sma spol gerir hvad hann getur til ad na athygli okkar. Enn eitt stoppid og kortid skodad. 35 manns thegar sidast var talid. Valgeir thiggur hjalp hja einum vel enskumaelandi. Eg stend fyrir aftan og athyglissjuki strakurinn fyrir aftan mig. Finn eg hvar hann stendur annsi nalaegt mer og byrjar ad strjuka aftan a laerid a mer og rass. Eg faeri mig fra (kemst ekki langt ut af tvogunni) en hann faerir sig bara naer og heldur afram. Adur en eg get nokkud gert, hefur eldri madur sem stendur vid hlidina a mer tekid malid i sinar hendur. Hann thrifur i strakinn og oskrar a hann, slaer hann einu sinni i hofudi og aftur enn fastar i andlitid. Strakurinn hrokklast i burtu eins og hraeddur rakki. Eg brosi aumlega til mannsins i thakkarskyni ekki alveg viss um hvad mer a ad finnast um thetta allt saman!

Litil sem engin ferdamennska er i Bangladesh og tvi ekki mikid val um hotel. Eftir nokkra leit af hoteli finnst eitt sem tekur vid okkur hvitu turistunum. Verdid er ovenju hatt eda um 10 dollara fyrir frekar skitugt herbergi. Vinnuafl er odyrt i thessu landi og tvi uppathrengjandi starfsfolk i hverju horni. Minnsta lyfta sem eg hef sed med lyftuverdi. Ef vid vaerum meira en thrju saman a ferd yrdi hann liklega ad bida nidri a medan vid faerum upp.
“Vaeri thessum manni sama thott vid opnum herbergid okkar an thess ad hafa hann andandi ofan i halsmalid a okkur”. “Tharf virkilega thrja menn inni i herbergid okkar til ad koma sjonvarpinu okkar aftur i gang”. “ Vid thurfum enga fylgd fra herberginu okkar ad stiganum nidur, takk fyrir” (haett ad nota lyftuna, var bara of threngjandi).” Hefdi getad opnad thessa hurd sjalf”. “Thurfum ekkert thrja menn til ad kvedja okkur og taka a moti okkur thegar vid komum og forum”. Allir thessir menn aetludust til ad vid gaefum theim tips thegar vid forum. Var eg buin ad taka thad fram ad thetta var skitugt, litid og lelegt hotel. Vid hvitu nisku turistarnir tokum ekki thatt i svona vitleysu. Hefdi reyndar verid til i ad borga theim til ad lata okkur i fridi!
Er kannski of hord, mennirnir hafa tho vinnu og ekki haegt ad alasa theim fyrir ad kunna ekkert a okkur hvitu turistana. Forvitid fram i fingurgoma, letu liklega ekki svona vid hina gesti hotelsins.

Svona var Dhaka, Bangladesh i gaer. Erum komin til Kolkata i dag eftir langa svefnlausa rutuferd. Erum ad borga uppsprengt verd eda 11 dollara fyrir hotelherbergi til ad fa eitthvad betra en herbergi sem minnti a fangabudir. A morgun forum vid i thad ad finna SOS barnathorpin her i Kolkata svo eg geti vonandi fengid ad hitta hana Ashimu litlu sem eg hef verid ad styrkja i nokkur ar. Vonandi gengur thad eftir, hef sent theim e-mail en ekkert svar fengid.

Verdum i bandi!!

Anna Sigga.

Prices in Dhaka

2005-03-13T21:30:00.000+01:00

What do you do when you wake up on a Friday morning in Dhaka and count your money, realizing that you have about 350 taka (also about 350 isk or 5,5 usd)? Then you find out that Friday is like Sunday in the western world, the day when all banks and most shops are closed, making access to money difficult.
You just do what me and Anna did. We arranged with the hotel to pay the bill the next day. Then we went out and had breakfast (22 taka for both), walked around Old Dhaka and along the river, stopped for a brake and had a Sprite and water (20 taka). Then we visited Fort Lombagh, the biggest tourist attraction in Dhaka where we even saw 3 other white people (4 taka). Then we walked around even more before stopping for a late lunch (46 taka) and taking a beagle (something between a tuk tuk and a taxi, 20 taka) back to the hotel. Then we watched TV for a while, recharging our batteries.
The noise in the streets was crazy, the pollution made your eyes burn, the constant staring and answering the “what is your country” question, was just plain exhausting. After TV time we went out for a short while, had dinner (65 taka) before going back to our filthy (but expensive, 650 taka pr. night) hotel room.
So by the end of the day we had spent 177 taka (177 isk or 2,8 usd) for both of us including 3 meals. That’s not so much is it? If we include the hotel, the cost for the day would have been 827 taka for the both of us. It’s going to be difficult to keep this up because now we’re back to paying tourist prices.

In Bangladesh!

2005-03-10T16:02:00.000+01:00

had just written this nice letter about our first days here in Dhaka, not to long so you wouldn’t get to board of reading it and what happens, the power goes out!!!!!

So now I am so frustrated that this will be an even shorter one... well maybe not, we'll see!

Dhaka a crazy city. I think now our culture shock has just kicked in.

We where very lucky to meet this really nice Norwegian girl on the plane that lives here. We shared a taxi with her and she was going to help us find a place to stay. When everything was closed or just to expensive for our budget she offered us to stay with her for the night. We slept in the best bed I think we have had since we started this trip. She lived with her uncle and cousin and they definitely eased us in to this crazy world. We are very thankful for that!! Today we went to find some cheaper hotels in another area and found one for 10 dollars for a crappy room though. We will only stay here for maybe 2 or 3 nights so it's ok. I just thought Bangladesh was supposed to be cheap.

Here we have everything that we have seen on our trip in one area and a bit more. Dirty streets, people, cars, rickshaws, buses, beggars, spitting, pollution it's all here, just a bit more.... crazy! I guess I don't have another word for it. We had been told about that people would stop in the streets to stare. We didn't really feel so much when we where walking around but as soon as we stopped to look at something or try to find out where to go, people started to gather around us, and well just stare. Some try to speak to us but usually they don't speak very good English. “Where your country” is the most typical one.

Well I got to go, have spent enough time here in this internet café, waiting for the computer to start up after the power failure. Am also hungry, we ate lunch today for 7 Tk each which is about 7 isl kr, 10 cents. So I guess this country isn't to bad if you just look hard enough.

Later

Anna Sigga.

Ferð í bankann

2005-03-10T15:49:00.000+01:00

Dhaka er nú svolítið skrítinn staður og að framkvæma einfaldasta hlut getur verið virkilega andlega þreytandi. Við þurftum t.d. að fara í bankann í morgun til að skipta peningum og eftir að hafa fengið leiðbeiningar hjá hótelstarfsmanni lögðum við af stað. Eftir nokkrar ábendingar sáum við svo skilti sem á stóð eitthvað í líkingu við “Uttar Industrial Bank of Dhaka”. Nokkuð erfitt var þó að sjá skiltið þar sem sót og mengun undanfarin ár hafa lagst á eitt við að gera það ólæsilegt. Við komum okkur þó á staðinn og þegar við stóðum beint fyrir neðan skiltið sáum við ekkert nema skóbúðir og bása sem seldu notuð gömul tímarit. Við stóðum fyrir neðan þetta skilti í svona 13 sekúndur eða u.þ.b. tímann sem það tók um 15 manns að safnast fyrir í kringum okkur til að virða okkur fyrir sér. Nakinn kvenmaður með saur upp á bak og ælu í hárinu, syngjandi Leoncie lög niðri í bæ á sautjánda júní myndi ekki fá eins mikla athygli og við Anna fáum hér í Dhaka.
Jæja ég spyr einn ungan mann sem starir hvað mest hvort hann viti hvar bankinn er. Þá er eins og allir vakni upp af dáleiðslu og benda í ofboði inn dimman gang. Við röltum inn ganginn og við enda hans er ekkert sem líkist banka þannig að ég spyr gamlan, skeggjaðan mann sem situr á gólfinu hvort hann viti hvar bankinn er. Hann bendir á skítugan stiga og gefur til kynna að bankinn sé á annarri hæð. Ég fór nú að velta fyrir mér hvort að fólkið þarna gerði sér það að leik að leiða saklausa túrista í einhverja gildru þarna uppi á annarri hæðinni en við þurftum að skipta peningnum og því drifum við okkur upp.
Við enda stigans sé ég stóran og feitan mann með hermannariffil í höndunum og þegar ég ætlaði að taka síðasta skrefið upp á stigapallinn, stígur sá stóri í veg fyrir mig og segir “what do you want?”. “I want to go to the bank” segi ég og bendi svo á einu hurðina sem ég sé og spyr “is this the bank?”. Sá stóri lítur rólega í áttina að hurðinni og lítur svo aftur niður á mig þar sem ég stóð ennþá í stiganum, “yes” segir hann eftir smá umhugsun svona eins og hann hafi verið að velta því fyrir sér hvort hann ætti að segja mér satt eða ekki. “What do you want to do there?” bætir hann við og ég svara strax “I want to exchange some dollars”. “You have passport?” spyr hann þá og ég svara því játandi. Aftur hugsar hann sig um í smá stund og ég fæ á tilfinninguna að ég sé að tala við útkastara á ólöglegum næturklúbbi í Chicago á þriðja áratugnum. “Follow me” segir hann skipandi eftir smá stund og ég og Anna trítlum á eftir honum. Þegar inn er komið sé ég hvar fullt af fólki situr á bak við skrifborðin sín og það virðast engir aðrir viðskiptavinir vera í bankanum. Þegar við göngum inn líta allir upp og stara á okkur eins og þeim er einum lagið í þessu landi. Ég fer að því sem lítur út fyrir að vera gjaldkeri en þá hóar vörðurinn í mig og bendir þvert yfir salinn á sköllóttan, mann með yfirvaraskegg og yfirgreiðslu (comb over). Við göngum yfir til hans en hann bendir þá á annan mann sem ég átti eftirfarandi samtal við
Maðurinn: What do you want?

Ég: I want to exchange dollars, can I do that here?

Maðurinn: How much you want to exchange?

Thirty dollars

Only thirty dollars?

Or fifty (segi ég hræddur um að þeir skipti ekki lægri upphæðum en það)

Do you have your passport

Yes

Show me

Ég opna svo peningaveskið sem ég hef innan á mér og fer að gramsa eftir vegabréfunum.

Give me the money segir hann skipandi röddu

I thought you wanted the passport

No, it´s ok, just give me the money.

Ég dreg upp 60 bandaríkjadali og spyr hvort ég geti skipt 40 dollurum þar sem ég vil eiga eitthvað eftir af dollurum

Only 40 dollars

Yes, or can I take out money on my credit card?

No, this bank doesn´t have credit cards segir hann og ég hugsa með mér að ég bjóst nú ekki við því svona miðað við útganginn á pleisinu.

Ok, then just 40 dollars segi ég

Show me

Ok, what´s the exchange rate segi ég um leið og ég legg peningana á borðið

59 OK?

OK

So you want to exchange 40 dollars

Yes segi ég um leið og ég virði fyrir mér fjóra 10 dollara seðla sem liggja á borðinu á milli mín og mannsins.

40 dollars, you´re sure

Yes, I´m sure

So 40 dollars

Yes, var maðurinn geðveikur eða er ekki á hreinu núna að ég vilji skipta 40 dollurum.

OK, 40 dollars

OK

Annar maður kemur svo og afhendir mér peningana og á meðan ég er að telja þá hugsa ég með mér hversu kolklikkað lið býr í þessu landi. Það var eins og maðurinn hafi lesið hugsanir mínar því hann hallar sér fram og spyr glottandi “what do you think of my country and the people”. Ég byrja strax að svitna og sé hvar allir hætta að vinna og stara á mig, bíðandi eftir svarinu. Það væri hægt að heyra saumnál detta og eftir að hafa kyngt munnvatni svara ég eins kaldur og ég get; “I only came here yesterday so I haven´t seen much of Dhaka but you´ve got heavy traffic...”, “yes traffic jam” gargar kallinn og hlær hrossahlátri sem nær að smita frá sér svo að mér líður aðeins betur. “you also have so many people” held ég áfram “and everyone is really helpful” bæti ég um betur og sé að kallinn er allur að mýkjast upp. Hann er greinilega ánægður að heyra að útlendingurinn hefur átt ánægjuleg kynni af samlöndum hans. Ég þakka svo kærlega fyrir mig og við Anna stöndum upp og gerum okkur líkleg til að fara þegar mér dettur í hug að spyrja manninn til vegar. “We need to get to the immigration office” segi ég og það er eins og við mannin mælt, 8 manns rjúka upp úr stólum sínum, vaða að okkur og byrja að garga hvert í kapp við annað hvert við eigum að fara og benda í áttina þangað. Lætin breytast svo smátt í kappræður þeirra á milli á þeirra tungumáli og svo virðist sem maðurinn sem afgreiddi mig hafði vinninginn því hann þaggaði niður í hópnum og útlistaði fyrir mér hvernig við gætum komist leiðar okkar.
Við Anna brostum okkar blíðasta þegar við gengum út og það voru blíðari augu sem fylgdu okkur eftir á leiðinni út en höfðu starað á okkur þegar við komum inn.
Þegar ég mætti stóra manninum með riffilinn á leiðinni út, brosti ég til hans og sagði hátt og snjallt “Thank you”.
“You´re very welcome” svaraði hann á móti og brosti blítt.
Ég hafði unnið þau á mitt band og brætt þau með persónutöfrunum. Sjáum til hvernig mér gengur með restina af 140 milljónunum sem búa í þessu landi.

Valgeir

We're going to Bangladesh!!!

2005-03-09T12:20:00.000+01:00

I just wanted to inform you that we're leaving South-East Asia today as we fly to the Indian Subcontinent. We fly with Biman Airlines (the national airline of Bangladesh, interesting!!) from Bangkok at 16:35, stop for an hour or so in Myanmar before we continue to the capital of Bangladesh, Dhaka.
I just wanted you to know this information because the statistics say that it's a 29,2% chance that an aircraft from Biman will be hijacked, shot down, break down or have problems when taking off and/or landing. The chances of dying during the flight or as a result of it are about 14,7%. Many die out of shock when they see the fellow travellers on the flight which are mostly snakes, goats and other animals, even more die or get ill when they use the toilets because these aeroplanes are the only ones in the world that have toilets that are merely a hole in the floor so you can see the ground 17 thousand feet below you. Most of the casualties however die from food poisoning after eating the food on board.
Only about 3,6% die because of being shot by a Myanmar police officer who wasn't bribed. This is a very low percentage compared to about 10 years ago when about 60% of travelers were killed by unbribed police officers. The Myanmar government has been very effective in cracking down on curruption within the police to boost tourism in the country.
Don't worry to much about us though because we paid about 10 usd for a first class ticket and they guarantee that when travelling first class, the aeroplane has both off its wings and its tail and at least two working motors. Two friend of a friend of ours were saving when they bought their tickets with Biman airlines and only flew second class. They only paid 5 usd for their tickets but they had to stand the whole time and only one motor was working on the plane.

All bullshit aside, we're going to a country which we don't know a thing about. Of the hundreds of travellers we've run into on our trip, we haven't met a single one that has been to Bangladesh and the information we have on accomodation and tourist facilities (like internet connection) are wery limited. We have heard that tourists are constantly stared at, because they're so rare and the slogan for the Bangladesh tourist board is; "Come to Bangladesh, before the tourists come". So don't worry if you don't hear from us in the next few days, then it's only difficult to go online. You should however hear from us when we get to Kolkata (Calcutta) in India.

Wish us luck
Valgeir und Anna

Kvedjur!

2005-03-07T23:16:00.000+01:00

Bara sma stutt svona. Erum komin aftur til Bangkok aftur eftir crazy daemi i Pattya. Aetli madur hafi kannski bara tekid ut menningarsjokkid sitt tharna. Nei ok eg er kannski ekki alveg svona saklaus en thad var spes ad sja thetta allt med eigin augum. Kynlifsidnadurinn i hamarki!!

Alla vega erum med flug til Bangladesh a midvikudag thannig ad thad verdur bara afsloppun hja okkur a morgun fyrir utan ad thurfa ad na i visad okkar til baedi Indlands og Bangladesh. Thad eru vist ekki margir a leidinni til Bangladesh tvi var allt frekar rolegt i sendiradi thess. Gedveikin sem atti ser stad i thvi indverska var kannski bara upphitun fyrir thad sem koma skal!
Vid sjaum til hvernig thetta gengur a morgun.

En svo eru thad fleiri afmaeliskvedjur. Eg er alveg hissa ad eg skuli muna eftir folki svona thegar eg veit ekki einu sinni hvada dagur er hvern dag!!

Aslaug til hamingju med daginn i dag... thad er i dag er thad ekki? hm...

En Heiddis elska a alla vega afmaeli a morgun, lamark ad klikka ekki a systrum sinum...

Innilega til hamingju med 12 ara afmaelid. Eg verd bara hraedd ad hugsa um hvad thu ert ordin stor!

Vonandi eiga annars oll afmaelisborn dagsins godan dag!!

kv.

Anna Sigga.

Hvað er málið?

2005-03-06T20:52:00.000+01:00

Hvað er eiginlega í gangi með þetta Ædol á Íslandi. Maður getur ekki lesið mbl.is eða bloggsíður án þess að minnst sé á Ædol. Svo virðist sem allir hangi heima hjá sér á föstudagskvöldum til að fylgjast með því hver er minnst falskur þá stundina og hvernig Bubbi tekur á vandamálinu. Er það heilbrigt Þegar fyrirsögnin á mbl.is er "Ekkert Ædol kvöld á Raufarhöfn"? Í þeirri frétt var verið að fjalla um að unglingum og börnum var meinaður aðgangur að félagsheimili staðarins þar sem Ædolið var sýnt á breiðtjaldi. Ég hélt að þunglyndi, offita og eiturlyfjaneysla unglinga væri með stærstu vandamálum þeirra en svo virðist að miklu verra er ef þau geta ekki horft á Ædol.
Væri ekki nær að lækka skatta á áfengi þannig að fólk getur farið á pöbbinn á föstudagskvöldum til að mingla við vinina í staðinn fyrir að sitja með nammiskálina fyrir framan imbann, ég held í alvöru að það væri hollara. Er virkilega svona leiðinlegt á Íslandi á veturna eða er fólk kannski bara félagslega heft ef það á ekki uppáhalds keppanda í Ædol og veit ekki hvern Bubbi dissaði mest í síðasta þætti.

Þetta allt saman minnir mig á spurningu sem ég fékk á Ítalíu fyrir rétt rúmu ári. Við vorum að borða jólamatinn með ítalskri fjölskyldu og að sjálfsögðu var rauðvín á borðum. Einhvernveginn barst talið að verði á rauðvínsflösku heima á klakanum og þegar ég sagði þeim það upphófust miklar samræður á ítölsku á milli fjölskyldumeðlimana 13 sem voru við borðið og svo var litið á okkur og ein konan spurði "and what do you then do in Iceland?" Þá vissi ég ekki hverju átti að svara en ef ég fengi þessa spurningu í dag, myndi ég svara; "well, we watch the Icelandic Ædol".

Ykkar Ædol
Valgeir

A different place!

2005-03-04T14:57:00.000+01:00

What a strange place this is! A place where being white and middle aged is the thing. Where having a Thai girlfriend by your side is even better. Where having a white one is just so laim!
We are staying downtown near the beach and the party places. Our hotel is on the end of this big bar street. During the day it looks like a ghost street. All the shops and bars are open but noone is there. When the sun sets that's when things start to happen. Everything lights up and all these people fill up the streets and you don't really know where they come from. Gogo bars and girls (look carfully it might be a boy) on every corner. What you want you can surly get for the right price. This is so very different from most of the places we have been to where everything is done to suit the need of backpackers... this is not the place, here you have to have money to have fun!

Well our hotel isn't to bad and not to expensive. We had to walk around a lot though to be able to find one that fitted our price range. The beach is close by and the plan was just to lie there the hole three days we have, to spent here. What do you think greeted us when we woke up this morning, ready to push up our tan! Clouds and rain!!! Strange phenomenon we haven't seen since Malaysia. Could it be more typical. So now we sit in this internet cafe hoping that the sun will show it's sweet face! It dose not look good I tell'ya. I guess we will just drink more beer tonight to drown our sorrows... thank god thats not to expensive!!

Well hope it will be better tomorrow!!

Anna Sigga.

Bangkok one more time!!

2005-03-02T19:20:00.000+01:00

Hellu!

We are back in Bangkok. Almost feels like coming home, we know how everything works, where to stay and so on. Wouldn't want to live in Bangkok though for real to tell you the truth, it's just to big and crazy!
Well we left Vientiane Laos yesterday and took a train down here. Our plans are to go next to Bangladesh and India. It ended up being cheaper to do this, this way instead of trying to fly from Laos. Everything goes though Bangkok anyway!

We did the longest wait ever for a visa today in the Indian embassy, around 3 hours. We where checking out both places Bangladesh and India and after a long search for the Bangladesh one we found out that we can probably get the visa on arrival. Want to be sure though so now we are searching the internet again hoping to find some answers. I am telling you coming from Iceland is not easy when you are traveling to faraway places!!!

Well we have to wait for our visa to India at least, for 6 whole days. Couldn't believe it. It's the craziest embassy we have ever gone to, the longest wait and the most expensive on... India better be worth it man!

So to our frustration we have to go now and spend a week on the beach.. (andvarp)

We'll be letting you know how the beer tastes!!

Anna Sigga.

Prices in Bangkok

2005-03-02T01:01:00.000+01:00

This is added on the 20th. of march.

So we don't forget, I want to tell you the prices of various things in Bangkok.

Lucky guesthouse (Air-con, hot water, cableTV, nice staff, clean, hard matress): 380 Baht pr. night.

Pad Thai (from a street vendor): 15 B (20 w.egg)
Spring roll : 10 B
Chicken skew: 10 B

Beer in a bar (small Heineken, Tiger): 60-80 B

Massage (1 hour, without happy ending): 180-350 B

Swensens ice cream (celebrity muffin): 85 B

Fake Diesel jeans: 790 B

Shoes (i.e. fake puma, diesel etc.): 500 B

A t-shirt: 150 B

A course in a restaurant: about 60 B was normal

Internet (1 hour): 30-60 B

Taxi (the red/blue ones (the better ones)): starting meter 35 B and 5 B pr. km

Tuk-tuk and yellow/green taxi: To much, they agree upon a price that is to high but sometimes they're handy.

Indian visa: 2100 B pr. person + a lot of hassle (use an agent, it's well worth it)

At the time, a Thai Baht was aproxamately 1,6 isk. while 40 B were about 1 usd.

Valgeir

Pictures!

2005-02-28T20:12:00.000+01:00

We have put in a LOT of new pictures.. from Thailand again, and Laos. Take a look!

Getting back at the cheap guy!

2005-02-28T13:11:00.000+01:00

Do you remember that guy I told you about that was too cheap to lend me 3000 kip or about 20 isk (30 cents)? Well we ran into him again today at the Thai embassy where the both of us were applying for a Thai visa (we're going back to Bangkok to fly to Bangladesh). When we saw him we just nodded to him and he nodded back, obviously remembering us as we remembered him but we didn't talk.
When it came to paying for the visa he was told that he had to pay in Thai baht and the embassy didn't accept US dollars, Lao kip or credit cards. We had already heard about this and I had Thai baht on me but the cheap guy obviously didn't know about this and had to go and get some Thai baht which had to be really frustrating, time consuming and it costs money to go and change the money.
As he was leaving the embassy, I called out to him and asked him if he needed to borrow some Thai baht until later. I could definitely see that he was very surpriced but of course turned around and said that he needed 2000 baht for the visa fee. I only had 1500 baht (2400 isk, 38 usd) to lend him and I told him that he could borrow that if he had the missing 500 baht.
He didn't have it so he had to go and change into Thai baht somewhere and go back to the embassy later in the day. It totally blew him off that I was willing to lend him 38 US dollars (2400 isk) to save him money and hassle but a few days ago he didn't want to lend me 30 cents (20 isk) to save me money and to prevent being ripped off. This was a very sweet revenge for me and I'm sure that the guy remembers me asking him for 30 cents the other day and by the way he looked, he felt guilty.

Anyway, we're going back to Bangkok (Thailand) tomorrow. There we'll apply for a visa to enter Bangladesh and/or India. Then when we get the visa, we'll fly to either of these countries. It takes 4 working days to wait for a visa into India and a girl we met had to wait a week. Maybe we'll be forced to go to a beach in Thailand while we're waiting for the visa process. I hope not though, it would really suck to be stuck on a beach instead of continuing our trip.

We'll let you know what happens.

Valgeir

snyrting!

2005-02-27T21:57:00.000+01:00

Smá pistill fyrir okkur snyrtistofugellurnar og aðra áhugamenn um snyrtingu!!!

Verandi snyrtifræðingur and all, ákvað ég auðvitað áður en var haldið í þessa ferð að ég skyldi fara á stúfana, skoða mig um og sjá hvernig þær fara að þessu hér. Ég hefði kannski getað verið duglegri en verandi alltaf á bremsunni með peninga átti ég til að stoppa mig smá af. Hef gert mest af því nauðsynlegasta eins og að fara í vax en já, jæja hér kemur smá ekki svo stuttur pistill. Ég bara kann ekki að skrifa stutt. Bara æli þessu út úr mér og þetta endar alltaf sem ritgerð og finnst ég ekki geta skrifað styttra til að koma öllu á framfæri sem mig langar að segja. rugl... alla vega ætla ekki að gera þetta lengra en þörf er á. Svo hér kemur þetta:

Flestar snyrtistofur hér í SA Asíu eru sameiginlegar með hárgreiðslustofu. Þetta virðist yfirleitt haldast í hendur á mörgum stöðum einnig í Evrópu en hefur ekki náð til okkar á Íslandi.
Fyrsta snyrtistofan sem ég sé eftir að við komum í þennan heimshluta var í Hanoi í Víetnam (sá ekkert nema nuddstofur í Kína). Vantandi bikinívax álpast ég inn á hárgreiðslustofu sem auglýsti vax í glugganum. Eldri góðlátleg kona sem talaði nokkra ensku býður mig velkomna og sýnir mér verðlista. Ég sá að vaxið kostaði 80.000 d eða um 320 kr isl og ég slæ til. Hún bendir mér þá á unga stelpu með rautt stutt hár sem leit út fyrir að vera of upptekin að tyggja tyggjóið sitt til að geta gert nokkuð annað, og segir mér að elta hana. Við förum upp á efri hæðina, hún bendir mér á að leggjast upp á bekk sem þar er og dregur tjald fyrir. Ég fer úr buxunum, ég er með nokkur ljót bit á fætinum eftir eitthvað óskilgreint dýr í lestunum í Kína. Stelpan lítur á þau með hryllingi áður en hún blæs stóra tyggjókúlu og klínir á mig sjóðandi vaxi úr heitum potti. Vaxið lítur út eins og hunang og hún klínir á allt svæðið sem ég vil láta taka og leggur strimilinn yfir og rífur af. Ég hugsaði bara "ok hún er ekkert að tvíóna við hlutina, bara drífa þetta af". Hún gerir eins hinu megin. Ég vil líka láta taka smá að ofan og þegar hún byrjar á því kemur önnur stelpa inn og þær fara eitthvað að kjafta. Eftir að fyrri stelpan er búin að klína á mig vaxinu tekur hin stelpan upp strimilinn og klínir á mig og rífur af. Um að gera að hjálpast að við þetta, þetta er mikið verk! Eftir þetta segir önnur þeirra ok! (eina enskan sem þær kunnu) og ég drusla mér niður af bekknum á meðan þær labba kjaftandi út. Valgeir var mjög hissa hversu fljótt þetta tók af, við borgum og ég er fegin að vera ekki að fara í fleiri meðferðir á þessari stofu!

Á ströndunum í Víetnam eru stelpur duglegar að labba um og trufla okkur baðgestina með boðum um yndislegt nudd, fót- eða handsnyrtingu eða hár fjarlægingu. Þegar ég er í sólbaði að tjilla með bjór nenni ég ekki að láta trufla mig og sagði því alltaf nei takk. Eitt skiptir kemur ein sem ætlar ekki að gefast upp. Eftir að ég er búin að afþakka allt nokkrum sinnum bendir hún á fæturna á mér og segir að þetta verði nú að laga, Valgeir reynir að hjálpa mér og bendir henni á að hárin séu svo ljós að það skipir ekki máli. Stelpan tekur þá upp tvinna og vill endilega gefa mér sýnikennslu, hún vefur tvinnanum einhvernveginn upp á fingur sér og byrjar að rífa hárin af. Ég hafði heyrt af þessari meðferð áður og nú var forvitni mín vakin. Ég ákveð að slá til eftir að ég er búin að ná að prútta um verðið, 150.000 d eða ca. 640 ísl. Hún biður mig að koma neðar á ströndina og sitja hjá sér í sandinum, þar sitja þær nokkrar saman og þegar ég kem setjast þær allar í kringum mig og tvær byrja að rífa af mér hárin með rauðum tvinna, hinar skima laumulega í kringum sig á meðan. Átta ég mig ekki alveg hvað er í gangi með þetta laumuspil þar til ein af þeim sem talar ensku byrjar að útskýra fyrir mér að eiginlega mega þær ekki gera þetta. Löggan sé á svæðinu sem gerir þeim erfitt fyrir en þetta sé eina leiðin fyrir þær til að framfleyta sér. Ég ákveð að taka þátt í ruglinu, og nokkrum sinnum þurfum við að færa okkur um stað eða þykjast sitja og kjafta þegar löggan kemur fram hjá. Þær eru mér mjög þakklátar eftir að búið er loksins að ná að hreinsa öll hárin af fótunum, að hafa nennt að standa í þessu. Ég hafði nú bara gaman af þessum löggu og bófa leik!! :)
Hafði hugsað mér að verða mér út um tvinna til að athuga hvort ég gæti leikið þennan leik eftir, en ég sver það í allri Asíu hef ég ekki rekist á einn!! Er kannski að leita á vitlausum stöðum.

Næsta snyrting var svo ekki fyrr en í Tælandi. Ekkert var um boð á þessu í Kambódíu og of mikið um boð í Tælandi. Ég fór í fótavax á Koh pan gnan, yfirleitt tekur það okkur heima svona í mesta lagi korter að gera og það er að segja ef konan er með dökk erfið hár. Eins og hárin mín eru tekur það svona fimm mínútur. Ákveð ég því að skella mér í vax á meðan ætla Valgeir, Sarah og Daníel vinir okkar bíða eftir mér. Ég kem inn á hárgreiðslustofu (auðavitað) og þar er ég látin setjast í stól, konan krípur svo fyrir framan mig setur fótinn á mér upp á hnéið á sér og byrjar að klína á mig köldu brúnu klístruðu vaxi. Strimillinn fer á og hún kippir af, hún setur strimilinn aftur á og rífur af. Það segir sig náttúrulega sjálft að strimilinn virkar ekki eins vel í annað sinn en hún nýtir allt saman út í ystu æsar. Klínir strimilinn saman og reynir einhvern vegin að ýfa upp vaxið til að það nái betur taki. Þetta heldur svona áfram, smá nýtt vax og strimillin nýttur aftur og aftur... og aftur. Þetta endaði sem klukkutíma próses. Hárin fóru nokkuð vel af en þvílíkar meðfæringar líka þurfti til, aldrei séð annað eins. Þremenningarnir sem biðu voru líka orðnir vel steiktir af sólinni þegar ég loksins kem út! Þetta kostaði mig 400B eða um 640 krónur.

Komið var aftur tími á vax þegar við komum til Bangkok í seinna skiptið. Ég var búin að ákveða að prófa eitthvað meira þannig að ég skellti mér í fóta/bikinívax og fótsnyrtingu. Byrjað er á vaxinu og mér er fylgt upp á eftir hæðina þar sem vaxið fer fram. Ég labba inn í herbergi þar sem tjald er dregir fyrir helming þess, mér er bent inn fyrir tjaldið og þar eru fjórir bekkir í röð, innst í herberginu er eldavél með 6 litlum hellum og á þeim litlir pottar. Á þremur af fjórum bekkjunum liggja dömur í hinum ýmsu stellingum, útpúðraðar látandi greinlega hreinsa hverja öðru af hári á líkama sínum. Eldri kona svolítið ömmuleg kemur til mín og segir mér að fara úr buxunum og leggjast upp á bekkinn, eftir að vera búin að þekja bekkinn með dagblöðum. Eftir að ég er búin að koma mér fyrir sækir hún einn af litlu pottunum og klínir á mig brúnu sjóðandi heitu vaxi með spaða. Leyfir því aðeins að kólna og rífur það svo beint af án þess að nota strimil. Út af því það er engin strimill getur hún ekki rifið þetta snöggt af eins og vaninn er. Þið konur sem eruð vanar að fara í vax vitið að þetta var ekkert of þægilegt. Næst er það svo nárinn, versta svæðið. Ég lyfti upp nærunum og sýni henni hvað ég vilji taka. Hún er nú ekkert of sátt við það að fá bara að taka svona lítið (mér fannst þetta nú alveg meira en nóg...) og segir viltu ekki láta taka allt. Er svo mikill auli hef aldrei þorað að ganga alla leið, en einhvern vegin tókst henni samt að sannfæra mig um það og áður en ég veit af er ég komin úr nærunum með konuna á kaf með sjóðandi vaxinu sem ég var viss um að ég myndi enda með 3 stigs bruna eftir!! Þetta var svaðalegt, en hún var greinilega öllu vön konan og gerði þetta vel. Ég svitnaði svo mikið að ég var viss um að ég yrði með myndir af dagblöðunum prentaðar á rassin á mér þegar yfir lyki. Guðs lifandi fegin þegar þessu var lokið trítlaði ég út úr herberginu buxnalaus og veifaði til gellanna þriggja sem enn lágu og létu pína sig, til þess að veifa þeim aftur þegar ég kom og sótti buxurnar mínar. Þessar konur eru góðar að snapa sér viðsipti og ég fer niður til að fá fótsnyrtinguna og láta lita á mér augnahárin í leiðinni. Gekk það vel, þær eru eldsnöggar af þessu. Hún hafði litinn á augnahárunum jafn lengi á og fótsnyrtingin tók sem átti að vera 15 mín en hefur verið aðeins lengur, er ég viss um. Ég lagðist upp á bekk þar sem ein fer í það að lita mig á meðan hin tekur fæturna. Byrjað á volgu fótabaði í smástund, neglurnar eru klipptar og þjalaðar, og hinn svo kallaði ostaskeri er notaður á hörðu húðina. Skellt er svo tveimur umferðum af lakki á neglurnar og maður ert tilbúin!! Augnahárin komu líka vel út og mig sveið ekki neitt... sem er alveg merkilegt fyrir mig. En nei ég gleymdi að athuga hvaða lit þær notuðu sorry! Ég hafði hugsað mér að koma aftur til að prófa andlitsbað. Var spennt að prófa horfandi á liðið sem lá í kringum mig með græna gula og bleika maska framan í sér, (sá þegar betur var að gáð að græni maskinn voru agúrkur, allt notað og nýtt). Þetta var eitt stórt herbergi með röðum af bekkjum og ekki mikið næði en svona hópstemming er eitthvað sem hefði verið gaman að prófa. Ekki gafst tími í þetta skiptið og endaði ég með því að prófa andlitsbað þegar Valgeir fékk sér nuddið góða!
En fyrir þetta borgaði ég: 500B vax, 150B fótsnyrting, 150B litun sem gera 800B eða ca. 1260 krónur.

Andlitsbaðið svokallaða tók um klukkutíma og kostaði 300B eða ca. 480 kr. með auka nuddi yfir bak. Mér var sagt að leggjast niður á dýnu á gólfinu (ég var sú eina þar, Valgeir var í næsta herbergi) og snyrtifræðingurinn (ef svo mætti kalla) sat á gólfinu fyrir aftan mig. Hún þvær mér létt í framan með volgu vatnir og svamp. Klínir svo á mig kornakremi sem hún nuddar á andlitinu á mér örugglega í góðar 20 mín, var ekkert of þægilegt undir endan, venjan hjá okkur er um 5 mín. Þvær hann af og setur einhverskonar krem sem hún nuddar á andlitið á mér í aðrar 20 mín örugglega. Alltaf með sömu hreyfingarnar og var sú að strjúka yfir kinnarnar á mér í hringi í miklu uppáhaldi. Ég veit ég er með sætar bollukinnar en come on!!! Loks þvær hún kremið af og fer í það að nudda yfir hársvörðinn á mér. Það var allt í lagi þó að stelpurnar á stofunni heima gera þetta mun betur. Hún lætur mig svo loks setjast upp og nuddar þannig yfir bakið á mér. Var það frekar stutt og snubbótt því stuttu eftir að hún byrjar hrökklast Valgeir úr sýnu nuddi og ákveður hún að enda þá mitt.

All in all... ég borgaði engan pening fyrir þessar þjónustur og því ekki hægt að kvarta. Fékk yfirleitt alltaf það sem ég bað um og veit ég að ef við myndum bjóða upp á andltlitsbað heima fyrir 500 kall, gætum við gert það sem okkur sýndist og engin myndi segja neitt, því hey þetta var eftir allt saman bara 500 kall!

Vorum að átta okkur á því að við erum komin á kúbuna næstum því(þrátt fyrir ódýrar meðferðir). Misstum okkur greinlega aðeins of mikið í verseríi í Bangkok en ef eitthvað verður eftir í buddunni þegar við komum til Indlands væri gaman að skanna svæðið þar líka, hef heyrt um áhugaverðar meðferðir þar sem kosta minna en ekki neitt!

með snyrtikveðju!

Anna Sigga.

Money and costs

2005-02-25T20:26:00.000+01:00

Funny how it seems that people adjust to the prices in the countries that they travel to. This is OK but some people take things to the extreme. When we arrived in Laos I didn´t have enough Kip (the Lao currency) on me to pay for a tuk tuk fare and had to ask a driver to change some Baht (Thai currency) for me. He was going to charge me 20.000 Kip (2 usd, 130 isk) for the services which is really a lot around here where almost everyone exchanges Thai Baht for free. This tuk tuk driver was also charging us way too much for the fare and we knew it but didn´t want to make a big deal out of it being tired and all. But when the driver was going to charge me the 20.000 Kip for exchanging for us, I asked a man who had been travelling on the same boat as us for two days and we´d been talking to him a lot, to lend me 3000 Kip for a few minutes (that´s what I needed to be able to pay the tuk tuk driver). I also told him that I was going to give him 13.000 Kip back because I would still be saving money and I just didn´t want the tuk tuk driver to get more money from me than he had already.
Ok people 3000 Kip is approxomately 30 us cents or about 20 isk and when I asked the man he said "well I wouldn´t know where to find you (to get my money back)". We were standing outside the guesthouse I was going to stay in for the next few days and he wouldn´t have to find me because I would just pop up to the reception and get them to exchange the money for me to pay him back the 3000 Kip and the extra 10.000 I had promised. I just saw that the guy didn´t want to lend us the money so I just paid the fucking 20.000 Kip and the 10.000 Kip he charged us for driving us for 1 minute.

Then yesterday we were tubing, which is sitting on a tyre tube and cruising down a river. A girl in the group is interested to go and see a cave that you can explore near the river and asked how much it was. It cost 8000 Kip which is approx. 80 us cents or 50 isk. and the girl decided not to do it because it was too expensive. Would she have done it if it would have cost 5000 Kip?

Do you think I sound reckless with the money and to demanding of the guy or was he the cheapest guy you´ve heard of? Me and anna lent 8 usd (500 isk) to a couple in Hoi An (Vietnam) so they could party with us for a whole night (Yep that´s how cheap it is). We didn´t even see them again but they just left the money at the guesthouse reception and we picked it up the next day.

Although I don´t like to pay more than 10.000 Kip (1 usd, 65 isk) for a beer in a bar here in Laos and I think a meal is expensive if it costs more than 15.000 Kip, I think some people are taking things to the extremes. But then again, if people are really cheap all the time in these countries, they could stay here for a year for a month salary in their home countries. Maybe that´s what they are trying to do.

Think about it! Quit your job, sell your car, rent out the apartment and go to Laos for 5 years for the money. You could still live like a King. Ok it depends on what kind of car you have.

By the way, tomorrow we´re going to the capital of Laos, Vientiane.

Valgeir
paying 4 dollars a night for a room in a nice guesthouse here in Vang Vieng, with hot water and a fan.

I´m back, big as life and twice as ugly!

2005-02-23T13:15:00.000+01:00

Hi, It´s me again, feeling a little better. I probably had the so called travellers diarrhea so I popped a pill called ciproflovaxin which probably killed the bacteria causing the problem and now I´m feeling better. I´ll take it easy today but tomorrow we´ll do a 2 hour trip on a tube (bílslanga) down a river here in Vang Vien. It´s supposed to be awsome.

I´d like to thank the two people who seem to be the only ones who care about me, Lilja and Danival. For the others, I´ll just try to believe that you hadn´t read about my sickness.

Delphine! Are you reading our blog in Belgium. Our statistics say that 3% of visits are from Belgium, 2% from Germany and 69% from Iceland. We also know that people are reading our blog on both coasts of the US (Jean and Cheri probably on the west coast and Marc and Hjalti&Erna on the east), in Europe (most of our readers), Australia (Daniel&Sarah, Mark&Jodi and Peter) and New Zealand (James). Am I mistaken or did I forget about anyone? Post a comment to let me know if you´re reading this site.

Valgeir

Áfram við höldum....

2005-02-22T20:39:00.000+01:00

Fjöllin há, grænir skógar, trjákofar.. hænur,hundar,grísir og berrössuð börn leika sér saman í sátt og samlyndi, Valgeir ælandi í sætinu við hliðina á mér. Úsýnið sem ég hafði úr rútunni okkar á leiðinni til Vang Vieng, þar sem við erum núna. Það var búið að segja mér að Laos væri fallegt land áður en ég kom hingað en eins og það er, þegar búið er að hrósa einhverju í bak og fyrir fær maður aldrei það sem maður býst við. Laos er undantekning... það er eins fallegt hérna eins og mér var lofað. Hef bara séð tvo smábæi en sem komið er, munum fara næst til höfuðborgarinnar. En allt lofar góðu. Laos er mjög mikið rólyndis land. Allir snemma í rúmið og því snemma á fætur geri ég ráð fyrir (hef ekki farið nógu snemma á fætur sjálf ennþá til að vita það með vissu). Mér var líka sagt að það sé ekki hægt að flýta sér í þessu landi. Allt er svo rólegt og yfirvegað og ef þú ætlar eitthvað að reyna að stressa þig yfir hlutunum muntu bara missa vitið. Verð nú samt að segja að rútuferðin niður eftir gekk best fyrir sig af flestum þeim sem ég hef tekið hér í Asíu. Við lögðum í hann rétt 10 mín eftir áætlaðan brottfarartíma og vorum komin á áfangastað hálftíma fyrr en við héldum. Ekki slæmt það.

Við fórum upp að fallegum foss í gær um klukkutíma keyrslu frá Luang Prabang. Hrikalega fallegur, þið munuð sjá það á myndunum.. eyddum um fjórum klukktímum á þessu svæði, gangandi um, baðandi okkur og slakandi á í sólinni. Myndirnar munu tala betur þegar við höfum tíma til að koma þeim inn.

En að ælunni. Jújú Valgeir er orðinn veikur. Eitthvað sem maður greinilega verður að taka út hér. Hann byrjaði að æla í rútunni og hefur svo verið með upp og niðurgang í kvöld. Er með smá hita en við vonum enn það besta. Þetta er vonandi ekkert alvarlegt eins og var með mig. Við erum ekki á besta stað til að veikjast á en ef þetta lagast ekki fljótlega munum við bruna til Vientiane (man ekki hvernig þetta er skrifað en þetta er höfuðborgin) og vonast til að geta fengið betri læknisþjónustu þar.

Ég mun láta ykkur vita hvað verður!!

heyrumst!

Anna Sigga.

Not so good!

2005-02-22T14:59:00.000+01:00

What now? Valli is sick… I guess this is just a part of this. I am just amazed that this hasn’t happen sooner with him. I guess he has been lucky. He has a little fever, diarrhea and is vomiting. We are maybe not in the best place to be sick, a small town called Vang Vien where I am not even sure if it has a hospital. If this will not get better soon we will rush to the Capital and see what they can do for us. But no worries yet!! Let’s just hope it’s not Dengue fever as it was with me. That was just the most offal experience that I don’t wish for anyone...

Well I will keep you posted!

Anna Sigga.

They said...

2005-02-21T19:35:00.000+01:00

"Do you think it's normal to have only one child"? said the Chinese doctor I met when we were talking about the "one child policy" in China

"The only difference between a prison and a reeducation camp is that when you're in prison you know when you're getting out ... I spent eight years in a reeducation camp and I don't want to go back" said the Vietnamese guide (and ex South Vietnamese soldier) to me.

"When I grow up and get a job, I'll go to see Angkor Wat" said the Cambodian high school boy to me when he heard that we were going there. It cost him probably less than 40 dollars to go there and back but that was too much for him.

"You need visa" said the Thai immigration officer when we tried to enter the country without one. Delaying our trip for 5 days and costing us a lot of money.

"Allah bless us" said a sign outside our guesthouse in Malaysia.

"Your country much better" said the crazy guy we met on the beach in Singapore although he didn't know a thing about Iceland.

"Why don't they take down the Christmas decorations" I said in Laos when seeing a lot of christmas decorations on february 21st.

Just thinking back on our trip. We've seen and heard a lot in the last few months.

Valgeir

Wanna see a ping pong show (english version)

2005-02-20T16:00:00.000+01:00

A few evenings ago in Bangkok, we sat down with a beer on the infamous Kao Sarn Road, tired after walking around the city during the day. After a few beers a tuk tuk driver comes up to us and offers us a ride. We decline because our hotel is very near by but then he says "wanna see a ping pong show"? We'd heard about this show from people we've met on our trip and it had sounded "colorful". The show includes that certain bodyparts are used in not so usual purposes for the excitement and awe of others. The beers had made us a little braver than usual so we decided to take a ride with this friendly tuk tuk driver.
The before promised short trip ended with a 20 minute drive into some dark neighbourhoods but he finally stopped outside a door with a pink neon sign above - the only sign of life in the street. Outside the "theater" we were welcomed by this lovely lady in her forties. Somthing maternal about her made me feel safe when we entered the "theater". Once inside it looked like an innocent restaurant but on the second floor was a big counter where negotiations about payment took place. What I found really surpricing was that I couldn't see any bouncers and the only visible people there seemed so old and week that it couldn't even have killed a cockroach with a broken leg crawling under their shoes. The old man who had his pants tucked all the way up to his hanging tits, thick classes and a comb over seemed to be the most dangerous one there besides from the old lady with the hump who brought us the drinks. She could have accidentally spilled some beer over us.

We had heard that it was expencive to see a show like that but when we heard the price 800 baht per person (20 usd) we thought it was a bit too expensive. I offered 500 baht being used to bargaining for everything in this country. Negotiations got us the final price of 600 baht a head after the "mama" stuck out her tounge and drew a finger across her neck, indicating that she would be killed if she let us in for less. I didn't want to be the cause of this nice womans death so I handed over the money fully aware of how important it is to strengthen the tourism in this country. The mama then took my arm and led me up to the third floor with Anna strolling behind. She led us into a smoke filled room with a big stage and sofas and seats around the room. Quite a lot of people were there and it seemed that almost as many women as men were there. Wester tourists were the majority but asian men were also there but also 6 western girls, probably making an attemt of being very cultural. We were offered a seat in front row so we could carefully monitor what happened on the stage two meters away.

A young asian girl comes on the stage with two open coke bottles, one empty but the other filled with water. She stuffs the bottle with the water up her pussy without hesitation, lies on her back and poures half of the water up her pussy. Then she stands up and showes the audience that the bottle is half empty. Then she puts the empty bottle up her crotch and you can see black fluid (coke) drip into the bottle. She then repeats with the other half of the fluid and in the end she stands up and showes the audience proudly one empty bottle and one filled with coke. I think this is so awesome that when the girl walks off the stage, I start clapping like a madman but the realize that no one else is clapping but just look grinning towards the innocent guy that had to get the mama to hold his hand when entering the room.
Next on stage is a girl who would deserve to be the next bond girl. She comes on stage armed only a pipe and small darts. She lays on the floor and slams the pipe up her pussy after placing a dart into it. Next thing I know is that she turns 160 degrees and points the pipe towards a terrified man who's reaction is to hug his girlfriend tightly. You could hear a whizz and then a loud bang when a balloon above the man's head bursts. She then shoots down one balloon after another with the leathal (pussy)airdriven darts before she goes off stage. I can picture it clearly in the next James Bond movie. The Asian woman who seduces Mr. Bond and then tries to assasinate him with poisonous darts that fly out of strange directions.
I sit there with the jaw touching the floor after only two scenes and I'm so in awe that the Metallica concert last year and the Roskilde festival in 2002 seemed like nothing in comparison. But the show isn't over yet. The third girl jumps on stage with two bottles of soda water and after undressing, she sits on the bottle, leans backwards and pushes her stomac forward so the cap flies off the bottle with force, spilling soda water all over the floor. This even impresses Anna because she's never been able to open anything else than a plastic bottle with a screw cap. I convinced her that plastic bottles are as cool as the glass bottles and that she couldn't compare herself with the Asian girls because they're differently built than us white Europeans.

A quiet scene came next, luckily. I had to calm a little down after the awesome show that I'd just seen and to help me relax I ordered an expensive beer, paying 150 baht for a Heiniken. I guess it was so expensive because the old woman bringing the beer needs to be paid extra for the dangerous skill of walking and holding a beer in the meantime. While I'm sipping the beer, a young chick is pulling a string with attached flowers out of her pussy. She gets a lonely guy to help her out and the poor man didn't seem to mind. It was kind of funny but also sad to see him sweaty, with a frozen smile and a lump in his pants, pulling the string out of the girl. When the 4 meter string was out, the girl pulled it softly to get it back from the guy. He didn't let go and seemed to want to keep the string as a souvenir. Without hesitation, the chick grabbed the guy by his hair with her left hand, took the flower band in her right hand and wiped the guys face with the fresh pussy juice. The crowd bursted out in laughter and the guy let go of the string and ran back to his seat with his tail between his legs. "They know their business" I thought and was proud of the resourceful girl.

Anna and me came to the conclusion that the girls there were quite pretty but one wasn't special at all. When she came on stage, I thought "what does this one do". It soon came to light because she started to pull a chain out of her vagina and to the chain were attached razorblades. I'm not talking about Mach3 blades with aloe vera gel, I'm talking about old fashion razor blades that you don't see except in the movies because no one uses them any more. After pulling out like 10 blades, she takes a paper and starts cutting something out of it. I'm obviously sobering up because I think to myself "What the hell is going on here, an hour and a half ago I was chillin with my beer but now a naked chick, two meters away, has a chain with razor blades hanging from her pussy, making some sort of art out of paper while standing there". I come to my senses when she pulles the last razors out and showes us proudly the art she just created. It was a paper hat which one of the male customers got to keep as a sovenir.

The show went on and a girl smoked two cigarettes with her private part and then offered me a smoke which I reclined because I don't smoke. Another put a banana up her.... you know what I'm talking about, laid on her back and shot it out with a pop. Then came the ping pong show which wasn't really cool after what we had seen. A girl stuffed some ping pong balls into herself and dropped them in a small glass. Cool to she how accurate she is but nothing special. When the chick with the coke bottles returned, we realized that the show had reached a circle so we decided to leave. We left the room but went to the toilet. A few Thai chicks were hanging around and when Anna is washing her hands, one of them asks me "do you like so big" and acts like she's squeezing Anna's ass. The average height of thai ladys is about 1,17 meters and they ususally don't weigh more than 21 kilos so Anna is a bit bigger than them. I just said "yes I like" but then the girl says with a sad face "you don't like" pointing at her ass. I'm stuck between a rock and a hard place now I think to myself but try to get out of the situation by saying "yes I like both". Hearing that, Anna turns to me and hits me hard in the shoulder and the group screams with laughter.

When we exit the club we call a cab to drive us back to the hotel. We have hardly closed the doors to the car when the driver asks us with his sleasy voice "you like massage". I'm on a roll after the experience during the evening so I ask him "do I get good massage". The driver assures me that I will and then I say "do I get good massage with happy ending but my wife just good massage". "Yes, yes" says the driver and is getting excited. He pulles out some brochures for us to see with beautiful women performing the so called body to body massage which is supposedly very good for you. Me, Anna and the Driver are so busy looking at the brochures that I don't remember wether the driver was driving by memory, pulled the car over or we were waiting on a red light but we didn't get in an accident. I get a bit excited after seeing the brochures but even after the combined effort of mine and the drivers, we don't manage to convince Anna that it's a good idea. This driver is obviously crazy because he's singing and dancing to the songs on the radio the whole ride back between talking to us. "You now go home and make love" he asked us and we Anna look at each other grinning and answered "maybe, who knows". He thought we were really funny because he laughed a lot and then said "me also make love". What was he talking about, he definitely isn't going home with us. Then he hands me his telephone and I see a picture on the screen. It's a kneeling girl with an open mouth and a penis that's about to enter. We started laughing and asked if it was his penis. He said "yes" laughing but then added in a low voice "very small". Anna probably felt sorry for the guy because she said "not it's very big". Of course I hit her in the shoulder getting back at her since the club but I hope the sleezy taxi driver felt a little better.

That's Bangkok for ya.

Valgeir

Laos..

2005-02-19T22:40:00.000+01:00

Finally we arrive at our destination.. Luang Prabang in Laos. I am always happy to be able to ad one more country to my list. This time it was not so easy.. well it wasn't really hard to get into the country.. just had to pay a little to much (it was normal price, just thought it was much, 30 dollars) for our 15 day visa and we were good to go. Going to Luang Prabang was the tricky part. From where we were coming, you can only come here by boat or plane and of course the boat is cheaper so we did that. We could choose from a slow boat or a fast boat. Slow boat was two days, 6 hours the first day and then stopping in some small town to stay the night and then 8 hours the next day. The fast boat only took 6 hours in whole but you had to wear ear plugs and a helmet, and hold on thight the whole trip. We decided on the slow boat.. thought it would just be cosy and nice.. seeing more around us instead of fearing for your life in a crazy speed boat.. little did we know!!!

When we first saw the boat we where like ok it's not to bad. When we where told that there where 60 people going on that boat and only seats for 30 we got a little nervous. We hurried to the boat to be sure to get some seats. We chose some seats in the back, pretty happy with our pick until the engine in the boat started running.. and realising that the toilet was also in the back and with 60 people there's always someone that has to go.. oh and did I mention the seats on the boat were of course made for the small local people and you could not stand up straight. We where quite happy at first that we chose the slow boat though seeing the speed boats flying by us like darts with people jumping up and down not really knowing how they where going to survive this. But after the six hours of hard seats, no space to breathe or stretch your legs with a full boat of drunk guys who had plans on making their trip a little easier by beeing so drunk they wouldn't remember, we kind of regreted our desicion.
People where not allowed on the roof of the boat but of course the drunk guys did not listen to that and went up.. we were just all happy to get rid of them.. Valli decided though to be a bad boy and went up too.. (which was a lot better for me because then I could have the whole seat for myself). There was of course one guy that got more drunk then the others and as Valli told me he was lucky to be alive by the way he was acting on the roof.. nearly falling of like ten times, and if he knew how to swim he probably wouldn't have remembered. His friends where trying to cool him off just to get him even more agressive. Thank god for all of us he passed out by the end of the trip.
After a little more then seven hours we finally got to our place for the night. A really small town in middle of nowhere. We had already booked a room and where quite happy to see it was a nice one. We where really tired after the trip and had a even longer trip ahead of us so the plan was just to go out and have a quick dinner and then to bed. We where told everything here in Laos is really laid back and you should not come here if you are in a hurry! They where so right.. I think we had to wait at least 45 min for hour food and they forgot the half of it. So unsatisfide we gave up on that restaurant and decided to try another one for a desert. This town was really small with only one badly lid street. We pass a homeless guy/girl (hard to tell) on the way down the street. We can't really see him/her but when we come closer we see he/she has his/hers hands together begging for money, when we just pass by he/she turnes around and punches Valli in the shoulder, I am walking a little in front of Valgeir so at the sound of that I turn around just in time to see him/her kick him as well. Valli was so suprised he just stood there looking at her and started laughing. The guy/girl just gave him a crazy looking smile back and walked away! We just walked away also, not realizing what had just happend. Well we found another place, had some desert met up with some people from the boat drank one beer and then off to bed.

There has been a lot of times I have had big plans on going and killing some roosters.. they have really made my live miserable here somtimes with their (oh boy I do not have the english word for it, the sound that they make,in Icelandic "gala".. hm.. I will just make one) "galing". Usually they don't start until it's close to sunrise but some of them obviously really like to make that terrible sound and do it the whole night.. well this is the first time we had one that really liked his "galing", just outsite our window.. You can just imagine how much we slept that night. Valli has not been so bothered by them before but this morning when we had to get up he said with a really frusturating tone "I swear to god I am going to go and buy that rooster and then I am going to kill it" I couldn't agree more. But there wasn't enough time we had to get ready for the next leg of the race..(you know like in Amazing race.. ;o)). Anyway we got a new boat which was so much better, bigger and just nicer.. everybody where just to happy about it! We where there a bit early again so we could choose new seats in front of the boat.. People started to pile in and when the drunken boys come in quite tired and looking hung over.. Valli has to tease the one who was the worst of them and said really loud when he came in "well good morning" The guy didn't really see where it came from and just said in a really embarassing voice "ehe..good morning.. ehe.. sorry, I won't drink today, I promise" I thought I was going to die I laughed so hard at the poor guy. This is I guess that type of, you had to be there kind of funny, oh boy but I wished you had.. ahhahahhahhahaa!!!!!

Anyways.. after a lot better trip and suprisingly eight hours as they said we arrived in Luang Prabang.. everybody really tired and maybe not up for the hunt for a room most of the people found them self in. We had a recommendation from a girl we met in Ko tao (thanks Terri) so we just went straight there to just get the last room for the night. Unfortunaly it's only for one night.. it's high season you see so tomorrow we have to go and find another one.. But I guess we will be more up to it after a good night sleep.. that is if no f***** roster will keep us up!!

Well this internet is closing.. got to go!

Anna Sigga.

Á leiðinni til Laos.

2005-02-17T22:50:00.000+01:00

Í rútunni á leiðinni að landamærum Laos. Það er komið myrkur, erum nú þegar komin rúmum klukkutíma fram yfir áætlaðan komutíma. Byrjað er að kólna en engum dettur í hug að lækka aðeins loftkælinguna.. Gamlir góðir slagarar með Guns´n roses sem hljóma úr mp3 spilaranum mínum stytta mér stundir þar sem Valger er að nota eina vasaljósið okkar til að lesa. Gaur sem situr fyrir framan mig slammar fáránlega mikið í takt við tónlistina mína.. er samt væntanlega að hlusta á eitthvað annað úr spilaranum sínum, annað væri of fáranleg tilviljun. Ferðin er ekki búin að ganga áfallalaust fyrir sig, en við áskrifendurnir að biluðum rútum erum hætt að kippa okkur upp nokkuð nú orðið. Loftkælingin er það fyrsta sem fer um 2 tímum eftir að lagt er í hann.. rútan breytist í gufubað á innan við tveimur mínutum. Hver maður í yfirfullri rútunni byrjar að fikta í viftunni fyrir ofan sig haldandi að hann geti nú örugglega bara reddað málunum. Bílstjórinn greinilega vanur öllu stoppar út í vegakanti og við sjáum hann hoppa út úr bílnum með stóra fötu sem hann fyllir af vatni í brunni þar rétt hjá.. talandi um að vera á réttum stað á réttum tíma.. Við þetta hrekkur loftkælingin aftur í gang okkur öllum til mikils léttis. Brunað er af stað til næsta bæjar.. þar sem stoppað er til að pissa og fleira. Þegar komið er að því að halda í hann, heyrist hár kvellur frá rútunni og mikið "hviss" hljóð á eftir.. áttum við okkur á því að pissustoppið okkar hafi aðeins lengst. Við erum því hissa þegar okkur er öllum skipað upp í rútu 5 mínútum seinna. En ferðinni er bara heitið á næsta verkstæði. Bílstórinn er eitthvað utan við sig þegar hann keyrir inn á verkstæðið því hann endar með því að keyra á húsið.. sem betur fer er engin alvarlegur skaði.. við skiljum eftir okkur nokkra olíubletti á malbikinu og beyglað þak þegar við leggjum í hann aftur 40 mínútum seinna. Vonum bara að bílstjórinn hafi verið tryggður!
Þetta er lókal rúta sem við erum að ferðast með því eru sætin extra lítil, ekki alveg gerð fyrir okkur stóru vesturlandabúana, og auðvitað er hvert sæti skipað og þegar maður hélt að ekki væri hægt að bæta við fleirum koma samt tveir í viðbót. Munkar eru orðin hin eðlilegasta sjón fyrir okkur nú orðið, einn kemur inn og þarf aðeins að endurraða í rútunni til að greyið þurfi ekki að sitja við hliðina á stelpu. Hann endar í sæti hinum megin við ganginn við Valgeir. Það er auðvitað stutt á milli sætanna samt og pældi ég í því ef ég hefði setið í ytra sætinu hvort ég hefði líka þurft að færa mig.
Þið vitið hvernig þetta er þegar maður er alveg að sofna og hrekkur svo upp við þá tilfinningu eins og maður sé að detta.. nákvæmlega þetta kom fyrir aumingja munkinn og slær hann Valgeir utan undir í prósesnum. Munkurinn verður samt að halda sínum virðuleika og stekkur ekki bros þegar hann áttar sig á hvað gerðist... kinkar bara afsökunar kolli til Valgeirs.. Mér er of mál að hlægja og sný mér bara að glugganum og treð gardínunum upp í mig til að stoppa mig af.

Tælendingarnir týnast úr einn af öðrum þegar líður á ferðina og við getum komið okkur betur og fyrir með meira pláss.. þegar loksins er komið á áfangastað eftir tæpa 8 tíma ferð (átti að vera sex) hefst eins og svo oft áður leit að hóteli.. Túk túk ökumaður pikkar okkur upp og bíðst til að fara með okkur á ódýrt hótel.. Hann talar litla sem enga ensku en gerir ekki annað en að benda á hluti og segja okkur frá þeim og hlægja eins og vitleysingur á leiðinni... við notum bara þeirra taktík og segjum bara "yes yes" þó við skiljum ekki neitt..
Við munum sofa í strákofum í nótt... verður líklega bara svona eins og að sofa í tjaldi. Við förum svo snemma héðan af stað til Laos í fyrramálið. Tökum bát eftir Mekong sem mun taka tvo daga. Getum víst tekið hraðan bát sem tekur aðeins 6 klst.. en hann er víst lítill og þú þarf að vera með hjálm og halda þér fast alla leiðina.. við hugsuðum að það væri bara kósí að taka hægan bát og slappa af! Við sjáum til hvernig það endar!!

Er það orðið merki um að maður er búin að eyða of miklum tíma í einu landi þegar maður er farin að þekkja og "fíla" lögin sem spiluð eru í útvarpinu og byrjaður að syngja með án þess að skilja eitt orð í textanum???

Eins gott að við erum að fara til Laos á morgun..

Anna Sigga.

Black Jack! (an english version for our non Icelandic friends)

2005-02-17T22:38:00.000+01:00

We keep on ending up in weird situations here on our trip around Asia. A few days ago we were minding our own business at a big market in Bangkok when a man started talking to us. It’s not uncommon because everyone that wants money from you and many others are curious about the tall white people from a country far, far away. Sometimes I just tell people I’m from Sweden because not that many know where or what Iceland is and I’m tired of pushy salesmen who are trying to get you to talk by asking where you're from. Then I can also be rude to them and the blame ends up on the Swedes he, he, he, suckers.
Well this time I told the man that we were from Iceland because he didn’t look like a salesman but rather just like a family man on the market with his wife like the other thousands of Thais that were there. He then told us that his sister was moving to Iceland in a few months to work at a hospital. I believed him right away because the Thais are probably the single most populous nationals that reside in Iceland today and a lot of Thai women work at Icelandic hospitals. He asked some basic questions about the country and unlike many of his countrymen he seemed to know something about it, or at least that it existed. His English was very good and he said that his sister’s English was excellent and she would love to meet us to get to know more about our country and so on. He claimed that she was there near by and we agreed to meet her just to answer a few basic questions.
This guy was at least 20 cm smaller than me, friendly and seemed thrilled to have met some people from the “peaceful country” like he said that his sister was moving to. His not so pretty wife didn’t say much but just smiled with her gold capped teeth when we said something. Well his sister ended up being that far away that we took a taxi for about 10 minutes to get to their house and the only reason me and Anna agreed was because of this one in a lifetime opportunity to go into a local house in Bangkok. In the taxi the guy started telling us his principles. “Women are weak and the man is supposed to keep the family together” he said with an accent that sounded like a Mexican gangster in a American B-movie. “Well” I started to say but he interrupted me pointing at his wife “It’s dangerous if she has friends, she could do bad things with her friends but you have to take care of your family for your children”. I didn’t quite agree so I objected a little “She has many friends" I said "her friends are my friends too”. He wasn't willing to back down with his statement completely so he said “Woman friends maybe ok but if they’re doing drugs it’s bad”. I didn’t want to get into an argument with this guy so I just dropped the subject but felt kind of sorry for his silent wife.
We got to this four storey house and were invited in to wait for the sister who was expected any minute. This house was that big that the people who lived there must have been rich compared to Thai standards. The small guys uncle came down to see us and welcomed us into his house and adding in his near perfect English that “next time you come to Bangkok you don’t have to stay in a hotel, you can stay here”. We hadn’t even talked to this guy for three minutes so we kind of felt overwhelmed but thought to ourselves that maybe they were extra nice and hoping that we would take care of the sister when she came to Iceland. I mean she can come to Iceland to work and all but unless she’s cute and I can hook her up with a friend of mine, I’m not going to babysit (or baby sister like my friend Siggi used to say) her when she comes to Thailand.
The uncle was even smaller that the small guy and looked like he was in his late sixties with the wrinkles to match. The thing I remember most about him are his very bad teeth. It’s like many parts of his teeth were missing along with his gums, weird. When he smiled he only had two front lower teeth and two front upper teeth so he looked like a giant hamster. What made matters even worse is that his lower lip must have been extra small because he couldn’t close his mouth so his two small teeth always stuck out and you couldn’t stop looking at them. I’m telling you the guy was ugly.
The small guy and the uncle treated the three women in the house according to their beliefs about women and ordered them this and that to make us feel more comfortable. “Hey bring them some water” no “please” or “would you” was necessary in this house where women were weak and men should take care of their families. I asked the uncle about his excellent English and he said that he was a dealer at a casino and added that if we wanted to play, he could let us win one time. “You can maybe win 10 thousand dollars and we split it fifty fifty” he said and grinned, showing me his ten teeth. I said I didn’t gamble but I kind of got interested in knowing how he could let me win so I asked him. I can show you he said and then shouted at one of the women “go upstairs and set the table, and get my cards”. The woman ran upstairs and came down 20 seconds later and announced that his orders had been followed and then the uncle invited us to the second floor. We sat around the table and he started showing us Black Jack (also 21). He then told us that he could fix the cards so he would know what cards our opponent was holding and what card we would get if we drew an extra card. Then he showed us how he would give us signs for the cards that the opponent was holding. They were pretty obvious but he placed his hands in different ways to indicate the number of the cards. The signs were so obvious that any child could have spotted them but they among other things included tapping on his shoulder and placing one hand on his upper arm.
As he was showing us the tricks he told us about this rich business man from Singapore that he waited on (he took an extra shift as a waiter in stead of a dealer) a few evenings before. The guy from Singapore had won 32 thousand dollars and by the end of the evening he only tipped the uncle 20 dollars. “He’s very cheap but I couldn’t say anything, I just smiled and said thank you but later I’ll get him back”. By that time I kept thinking whether the uncle actually expected me to walk into the casino, sit down at a table with professional players who were playing for thousands of dollars, cheat on the game with his help and walk out of there with thousands of dollars just like that. What about the sister that was moving to Iceland, why was she running so late? This didn’t seem normal but what the heck we’re not carrying any money or valuables so what’s the harm.
A phone rings and after the brief conversation the uncle says: “That was the guy from Singapore, he wants me to go with him to the casino because I bring him luck”. By that time he had told us all we had to know about the game and made sure we knew the signs for the numbers of the cards – so we would definitely win. A few minutes later one of the women knocks on the door and announces the uncle that he has a visitor. The uncle asks surprisingly; “Is he driving a blue car” and the woman says yes. “Is he wearing a cotton tie” and the woman nods. The uncle seems nervously excited and says “the guy from Singapore is here. He’s on his way to the casino to play but I’ll tell him I’ve got guests and ask him if he wants to play here before he goes to the casino”.
Everything happened so fast then but the uncle grabs some money and tries to squeeze it into my hand but I’ve closed my fist completely because I’m not going to responsible for any money in this weird situation. He sees that I’m taking the money so he tries Anna. “Don’t take the money I tell her in Icelandic” and once again I’m thankful for having that secret language of ours. We can hear footsteps coming up the stairs so the uncle gives the money to the small guy and says: “He’s your driver, he’ll play for you”. The guy from Singapore enters the room and looks like a prototype of the perfect pervert. His voice was low and perverty, he was sweaty in a cheap red shirt with a dotted cheap tie and had thin wet hair that was used as a comb over. He had a pot belly and looked pretty insecure. He had with him a small brown handbag and when he sat at the table he pulled out a thick bunch of American dollars. They said it was a thousand dollars and that was his first bet. After Mr. Singapore had shuffled the cards, the uncle dealt them and the small guy (our driver) and Mr. Singapore played a game which the small guy won.
At that time I was not paying attention to the game at all. All I could think about how they were going to try to get money off us and how I was going to prevent us being dragged into the game. After the first round the uncle suggested that I, Anna and the small guy would play three against Mr. Singapore. Mr. Singapore had just lost a thousand dollars and didn’t seem to mind playing against us three and took out an even bigger stash of money (supposedly 50 thousand dollars) and changed it for poker chips. The uncle dealt us the cards but I stood up from the table and told them that I wasn’t playing but was merely going to watch from a distance.
The uncle then handed the card to Anna who took the card and along with the small guy entered the game. It was funny to see the uncle giving them signs from behind Mr. Singapores back. He was tapping himself on different parts of his body to let Anna and the small guy know what cards Mr. Singapore was holding and blinking his eyes like to show how much they could fool Mr. Singapore. Come on, if a guy is playing for thousands of dollars I think he would be more aware of himself and the people in the room.
I don't remember how the game went but at that time I stood up and said we'd better go downstairs to talk to the sister. The uncle agreed but pointed at Anna and said "ok you go down but she'll play". Fat chance, "we're both going" I said, said goodbye to Mr. Singapore and then we both left the room. The small guy came down right after us and told us that his sister was obviously running late but she said she would be there any minute. "We'll have to get back to the market" was our answer and left the house. The small guy said that he regretted that we had to go so soon but followed us to the main road where he called a taxi for us.
When we were back to the main road and "out of danger" I couldn't resist and asked him; "do you really have a sister"? "Yes, she's just late". Then I said; "we don't have any money on us, how were you going to try to get anything out of us"? The small guy acted like he didn't know what we were talking about but I made it really obvious that we knew that they were trying to play us somehow. Just before we entered the taxi and I was pressuring him into telling us what was going on, he said; "well you didn't lose any money did you"? I just replied, "no we didn't and this was very interesting, just don't play this game to any Icelandic people that you meet". He just smiled and tried to act like he didn't know what I was talking about.
The next day we were walking on Kao Sarn Road (the tourist street) I saw the small guy and his wife again but as soon as he saw me he tried to turn in another direction. I didn't let him get away with it and called to him "well hello there". He acted surpriced to see us and put on an act. "I was going to meet you, my sister would really like to meet you". I didn't even let him go there and I just asked him straight out, "what was going on yesterday, I just really want to know and I won't tell anybody (sure, of course I'd tell anyone who would like to listen)". He just kept on playing stupid and because we were in a hurry I didn't have any time to pressure him.

That was one of the most surreal situations I've gotten myself into and I'm still damn curious of what would have happened if we would have participated in the game.
If you have any ideas of what it was that was going on, please share them the rest of us.

Valgeir

Tælenskt nudd

2005-02-16T00:15:00.000+01:00

Ég hef gert svolítið af því að skella mér í nudd hér í Tælandi. Nuddstofur eru út um allt og maður getur varla gengið niður heila götu án þess að vera boðið í fóta- eða heilnudd á skid og ingen ting. Sem dæmi getur maður farið í klst. nudd hérna fyrir um 300 isk. og getur það ekki talist slæmur díll. Sum ykkar hugsa kannski dónalegar hugsanir þegar þið heyrið Tælenskt nudd en greinilega er mun erfiðara að rekast á dónalega starfssemi í þessu landi en maður hélt.
Jæja ég dreif mig í nudd áðan og Anna fékk sér andlitsbað á sömu stofu. Pleisið leit bara nokkuð vel út og tvær konur um þrítugt voru fengnar til að sjá um að frakvæma aðgerðirnar. Ég veit ekki hvað gekk á hjá henni Önnu en ég látinn leggjast á dýnu á gólfinu og svo var tjald dregið í kringum dýnuna til að fá meira næði. Tælenskt nudd fer alltaf fram á dýnu á gólfinu en ekki á nuddbekkjum eins og heima og greinilega hafa þessar tælensku ekki miklar áhyggjur af bakverkjum og þess konar smáatriðum þar sem þær framkvæma nuddið á gólfinu.
Jæja ég klæddi mig úr bolnum og spurði nuddkonuna hvort ég ætti að fara úr buxunum líka. Þær hafa nú verið ófeimnar hingað til og hef ég yfirleitt bara verið nuddaður á nærbuxunum einum fata. Nuddið hefur líka verið það gott oft að þegar stúlkurnar (já það virðist vera sem karlmenn nuddi ekki í þessu landi) hafa verið að nudda lærin að þá hafa fingurnir stundum gægst undir nærurnar en alls ekki á óþægilegan hátt. Nuddkonan játti því að ég færi úr buxunum sem ég gerði en þá bendi hún á nærbuxurnar mínar og sagði “off”. Ég varð nú nokkuð hissa og sagði í spurningartón “these off too” og benti á nærbuxurnar sem voru sem betur fer nýkomnar úr þvotti. “Yes” sagði hún eins og ekkert væri sjálfsagðara og ég gerði mig líklegan til að fara úr þeim en bjóst við að hún myndi snúa sér í hina áttina á meðan ég myndi smeygja mér undir handklæði eða eitthvað.
Nei hún var ekki á því og ég hugsaði með mér, nei Valgeir hættu þessari vitleysu, þú lætur ekki einhverja tælenska nuddkonu slá þig svo auðveldlega út af laginu, og dreif mig úr naríunum en var þó fljótur að leggjast á magann með hvítan rassinn upp í loftið. Hún huldi dýrðina strax með handklæði eins og ég bjóst við og varð strax rólegri. Gellan byrjaði að nudda á mér bakið og ég náði að slaka helvíti vel á og var sérlega ánægður með hversu þétt og sterklegt nuddið var hjá þessari písl. Eftir baknuddið færði hún sig niður og bjó sig undir að nudda vinstri löppina á mér. Án viðvörunar sviptir hún handklæðinu af vinstri rasskinninni á mér og færir lappirnar á mér í sundur frá hvorri annarri rétt áður en hún byrjar að nudda löppina. Ég hugsa nú með mér að hún sé nú svolítið kræf og að það séu alls ekkert allir það líbó að kippa sér ekki upp við svona aðfarir. Ég ætla nú ekki að fara að vera með vesen og ef hún vill hafa þetta svona til að vera ekki að láta nærbuxurnar þvælast fyrir þá má hún það alveg fyrir mér. Ég pantaði líka eitthvað “aromatherapy” nudd sem ég hafði ekki prófað áður og kannski var það bara framkvæmt svona.

Heyrðu bíddu, voru þetta fingurnir á henni hugsaði ég með mér því þó að nuddið eigi að vera þétt þá er nú algjör óþarfi að fara nærri inn í rassaskoruna á manni. Hey þetta foru fingurnir og þarna komu þeir aftur, ennþá dýpra, í þetta skiptið fóru þeir greinilega inn í skoruna. Eins gott að ég fór í sturtu áður en ég kom hingað og var búinn að þrífa mig vel að neðan. Aumingja konan að þurfa að framkvæma þetta “aromatherapy” nudd, það er greinilega miklu verra en venjulegt nudd með olíu. Konan hélt áfram að nudda á mér löppina og nokkrum sinnum runnu fingurnir inn í skoruna en annars var nuddið helvíti fínt. Svona þétt og gott og greinilega vön manneskja á ferð – og lætur engan stað ósnortinn í orðanna fyllstu merkingu. Ég hélt að hún væri nú að klára að nudda vinstri löppina þegar fingurnir runnu inn og í þetta skiptið ennþá lengra, þarna komu þeir greinilega við gatið sjálft. Þetta getur nú ekki verið eðlilegt hugsaði ég með mér en þar sem hún var hætt með vinstri löppina ákvað ég nú að gefa þessu aðeins meiri séns. Ég vil nú ekki líta út eins og einhver tepra fyrir framan þessa nuddkonu. Það er greinilegt að hún viti hvað hún er að gera, þrælvön manneskjan. Svona hugsaði ég með mér enda færi maður ekki að gera vesen út af svona hlutum ef maður væri í læknisskoðun.

Jæja nuddarinn hófst handa við hægri löppina en áður en hún byrjaði svipti hún handklæðinu alveg af mér þannig að ég lá nakinn fyrir framan hana og með útglenntar lappir í þokkabót. Ég ætlaði nú ekki að stressa mig á þessu ef hún bara héldi fingrunum frá rassgatinu á mér og það gerði hún. Ég fór þá aðeins að pæla í því hvernig hún sat en hún sat með klofvega á löppinni á mér með hælinn á mér akkúrat á prívat staðnum sínum. Svo hreyfði hún sig fram og aftur á hælnum á meðan hún nuddaði löppina upp og niður. Helvítis perrinn hugsaði ég með mér. Hún er að fá eitthvað út úr því að afklæða karlmenn alveg og svo fróar hún sér á þeim án þess að þeir vita. Ef hún væri karlmaður og ég væri kona, þá væri löngu búið að handtaka þessa kellingu og senda hana í jeilið.

Ég rankaði við mér þegar ég heyrði hana segja “turn”. Ég leit forviða á hana og sagði í spurningar og hneykslunartón “TURN?”. “Turn” sagði hún þá bara aftur en í þetta skiptið aðeins ákveðnari. Nú var þetta bara orðið að samkeppni hjá mér. Ég læt hana ekki komast upp með að gera mig spéhræddan hugsaði ég með mér, svo hlýtur hún að setja handklæðið yfir mig um leið og ég sný mér við, annað væri nú bara eitthvað óeðlilegt. Já svona saklaus var ég. ÓEÐLILEGT? Er eitthvað eðlilegt við að reka fingurna upp í rassaskoruna á manni, NEI! En ég var ekkert að pæla í því þá.
Jæja ég sný mér við og viti menn, hún setur handklæðið yfir slátrið, sest við hliðina á mér og byrjar að nudda hendurnar. Óttaleg vitleysa er þetta í þér Valgeir, auðvitað er hún enginn perri hugsaði ég með mér þegar ég reyndi að sannfæra sjálfan mig um að þetta væri bara eðlilegt. Svona er bara mismunurinn á milli menningarheima, þetta þykir ábyggilega öllum tælenskum karlmönnum sjálfsagðasti hlutur þegar þeir fá sér svona “aromatherapy” nudd. Ég er búinn að vera að pæla alltof mikið í þessu og ekki búinn að njóta nuddsins neitt. Mmmmm hvað hún nuddar handleggina vel og vandlega. Þetta er nú bara helvíti þægilegt eftir allt saman. Nei gellan var ekki fyrr búin að nudda handlegginn að hún tekur handklæðið sem huldi dýrðina og þurrkar olíuna af handleggnum með því. Hún vindur sér svo í að nudda hinn handlegginn og sama sagan endurtekur sig. Eftir handleggina byrjar hún á fótleggjunum að framan og setur handklæðið undir hægri löppina sem hún er að fara að byrja að nudda. Það þýðir að ekkert er við höndina til að hylja typpið sem liggur eins og dauð slanga út á vinstri löppina. Mér finnst nú eitthvað asnalegt að halda yfir typpið og þar sem hún var nú hvort eða er búin að sjá allt annað á mér fannst mér orðið á þessum tímapunkti lítið mál að flagga stoltinu framan í hana. Ég gerði því ekkert í málinu en fagnaði því bara að það var dimmt þarna inni í herberginu.

Auðvitað nuddaði hún mig vel og vandlega og nárinn var ekki undanskilinn. Það kom svo ekkert á óvart að pungurinn varð öðru hvoru fyrir þessum fagmanni og var hvorugt okkar að kippa sér upp við það. Hins vegar kveið ég svolítið þeirri stundu þegar hún hæfist handa við vinstri löppina því þeim megin lá hamingjustöngin mín og miðað við frammistöðu nuddarans til þessa, kæmi það mér ekki á óvart að hún yrði fyrir einhverri snertingu í prósessnum. Viti menn, gellan lét sem hún sæi ekki (og finndi ekki fyrir) slátrinu og því fékk vinurinn strokur öðru hvoru. Nú kannski hugsar þú með þér; er ekki í lagi með þig aulinn þinn? Af hverju varstu ekki löngu búinn að segja eitthvað? Þú liggur þarna nakinn og ókunnug gella er að fitla við þig, er ekki í lagi heima hjá þér? Ég hugsa nákvæmlega eins núna en þegar á þessu stóð var ég bara svo forviða að ég hugsaði greinilega ekki skýrt. Svo var ég líka svo upptekinn að hugsa um Margréti Danadrottningu og Camillu Parker Bowles og aðra hluti sem gætu haft þau áhrif að standpína færi ekki að gera vart við sig. Það tókst nú bara bærilega og þegar nuddið á vinstri löppinni var búið fagnaði ég 1 – 0 sigri þar sem reisn gerði ekki vart við sig.

Ótrúlegt en sagt breiddi nuddarinn handklæði yfir dýrðina eftir þetta og þrýsti á einhverja punkta hér og þar í kringum nárann og kannaðist ég vel við þann hluta nuddsins því að allir nuddarar hingað til hafa gert slíkt hið sama. Ég var að hugsa með mér hversu feginn ég var því að nuddinu lyki allavega á eðlilegan hátt þegar ég finn að gellan grípur um vininn. Ég að sjálfsögðu rýk upp og stari á hana svo furðu lostinn að ég kem ekki upp orði og hef ekki vit á því að slá hana kalda. Hún starir bara á mig á móti og segir brosandi “massage” um leið og hún hristir vininn lauslega. Ég segi bara no og hristi hausinn í áfergju og um leið og hún sleppir takinu fálma ég eftir fötunum mínum enda er ég búinn að fá nóg af nuddi í bili.

Anna fékk aðeins venjulegri meðferð.

Valgeir

New pictures..

2005-02-14T19:12:00.000+01:00

NEW PICTURES!
NEW PICTURES!!

Hey! Spilum Black Jack!!

2005-02-14T19:00:00.000+01:00

Skrifað í Bangkok.. 13.02.05

Já við höldum sko áfram að leita uppi ævintýrin hér á þessu stór skemmtilega ferðalagi okkar! Við fórum í gær á risastóran markað sem aðeins er um helgar og þar er allt selt milli himins og jarðar.. Hvað vantar þig og þú getur fengið það. Við urðum auðvitað að kíkja við.
Við erum stopp hjá einum básnum, maður (Köllum hann bara Tim, e-ð svona auðvelt, maður getur aldrei munað þessi tælensku nöfn) stendur þar hjá ásamt konu sinni, hann er tælenskur, lágvaxinn eftir því, furðulega tenntur.. fremstu fjórar, fimm tennurnar litu út eins gómur sem var smíðaður upp í einhvern annan og því var eins og vantaði í hann eina af hliðartönnunum.. erfitt að segja nákvæmlega hverja! Hann byrjar samræðurnar á því að spyrja okkur eins og allir aðrir hvaðan við erum... út frá því segir hann okkur að hann eigi systur sem er að fara að flytja til Íslands til að vinna. Við höfum svo sem enga ástæðu til að trúa honum ekki þar sem annsi mikið að Tælendingum hafa lagt leið sína til landsins kalda til að vinna. Hann spyr okkur hvort við séum ekki til í að koma með sér og rabba aðeins við systur hans um Ísland og gefa henni einhver ráð. Við spyrjum hvar systur hans er og hann bentir í eina átt og segir hana hérna rétt hjá. Við sláum til finnst það alveg sjálfsagt að aðstoða aðeins. Við löbbum út af markaðinum og allt í einu þurfum við að taka leigubíl heim til þeirra. Við ræðum aðeins málið okkar á milli og ákveðum að treysta þeim hjúum og fá um leið innsýn í það hvernig hinn almenni borgari býr hér í bæ. Tim fer að segja okkur aðeins frá sér, segir vera 40 og konan hans sé 31.. (litu bæði út fyrir að vera alla vega 5 árum eldri) þau séu búin að vera saman í 16 ár og eigi tvö börn saman.

Stutt keyrsla er heim til þeirra og þau þau búa í þessu líka stóra og fallega húsi. (Kom mér svolítið á óvart, verð að viðurkenna). Það er búið að vera eign fjölskyldunnar í langan tíma og þarna býr að mér skildist öll stór fjölskyldan. Kona tekur á móti okkur þegar við komum og höldum við að það sé systirin.. þau eru mjög almennileg öll, bjóða okkur mat og drykki og segja okkur að láta bara eins og heima hjá okkur. Við setjumst niður í stofunni og bíðum eftir systurinni. Í því kemur maður niður sem Tim kynnir sem frænda sinn (köllum hann Bob), og segir okkur að hann vinni sem m.a gjafari í spilavíti. Bob er eldri maður,talar góða ensku, er enn furðulega tenntur en frændi sinn, maður sér eiginlega bara í neðri tennurnar á honum, þær eru langar og mjóar og bil er sitt hvoru megin við fremstu tvær tennurnar. Líklega hægt að kenna reykingum að hluta til um. Gæti trúað að hann sé höfuð fljölskyldunnar er maður fer að sjá þetta fyrir sér í svona mafíósastíl.
Hann sestu niður hjá okkur og byrjar að spjalla. Hann talar m.a. mikið um spilavítið og hvernig það gengur allt fyrir sig. Segir okkur frá VIP herbergjum spilavítisins þar sem ríka liðið spilar, það getur verið bankinn og spilað með sína peninga á móti öðrum, þeir sem sagt spila sína á milli með sína peninga en þurfa svo í endan að borga 10% af gróðanum til spilavítisins, fínt fyrir spilavítið því það tapar ekki neinu.
Það er gaman að hlusta á hann segja frá þessu og við tökum fullan þátt í samræðunum, með spurningum og fleiru. Svo segir hann okkur að hann geti sko kennt okkur nokkur trix þar sem við getum verið örugg um að vinna með hans hjálp. Við erum ennþá alveg græn þegar hann skipar konunni (sem við heldum að væri systirin) að hafa til fyrir sig spilaborðið sitt upp í herbergi.. (þessir gaurar voru sko illar karlrembur, en mun ég ekki fara út í það núna).
Við förum með honum (forvitnin aftur,líklega) og hann spyr hvort við kunnum ekki "black jack" Við jánkum því en hann fer yfir reglurnar létt með okkur. Við spilum nokkur spil og svo fer hann í það að kenna okkur hvernig við getum þrjú saman spilað til að vinna. Hann sýnir okkur hvernig hann mun gefa okkur merki til að við vitum hvaðað spil andstæðingurinn er með. Við tökum ennþá þátt í ruglinu og spilum nokkur spil til að æfa okkur. Ég er reyndar farin að hugsa á þessum tímapunkti hvað manninum gengur eiginlega til.. Ætlast hann til að við mætum bara niður í spilavíti til hans og byrjum að plata peninga út úr ríka liðinu sem eru kannski alvanir spilarar og munu sjá í gegnum þetta kerfi okkur á skotstundu.. eða hvað??? Jæja enn sem komið er eru engir peningar í spilinu og því ekkert til að hafa áhyggjur af ekki satt??

Hann byrjar svo að segja okkur frá þessum manni. Man ekkert hvernig hann byrjaði að tala um hann en þessi gaur er alla vega frá Singapore og er tíður gestur í spilavítinu, á sand af seðlum en er svaka nískur nema þegar kemur að því að spila fjárhættuspil. Bob hefur víst verið að sjá um hann þegar hann kemur í spilavítið og eitt skiptið vann hann fúlgu af peningum en gaf Bob sama og ekkert þjórfé fyrir heilt kvöld af þjónustu og rassasleikingu. Bob er ekki sáttur við gaurinn en hvað getur hann gert...
...jújú unnið svolítið af þessum fjárfúlgum af honum með okkar hjálp, en okkur var ekki orðið það ljóst á þessum tímapunkti.

Þegar hann byrjar að segja okkur frá Singapore gaurnum anar hann svolítið úr einu í annað og því vorum við ekki alveg með á nótunum hvað manninum gekk til. En allt í einu kemur "systirinn" og tilkynnir að það sé komin gestur. Bob verðu alveg steinhissa og spyr hvernig bíl hann keyrir og "fattar" út frá því að Singapore er mættur á svæðið. Hann átti víst að vera á leiðinni í spilavítið en kemur við hjá Bob áður, guð má vita af hverju, fengum enga almennilega skýringu á því. Bob útskýrir fyrir okkur í hvelli að hann muni stinga upp á því að spila og við eigum að stinga upp á Black Jack þegar Singapore spyr hvað við viljum spila. Hann tekur upp smá punka af seðlum, dollurum og Bhati í bland og reynir að ota að okkur. Við neitum að taka við peningunum og segjumst ekki vilja taka þátt í þessu, Tim tekur við peningunum og á að spila fyrir okkur til að byrja með, og hann er allt í einu orðin bílstjórinn okkar til að skýra veru hans á svæðinu.

Allt gerist mjög hratt og í hálfgerði móðu (að mér finnst svona eftir á) eftir að Singapore kemur inn í herbergið. Ég var bara ekki alveg að átta mig á því að þetta væri að gerast. Mér leið eins og ég væri föst í extra lélegri B mynd. Bjóst alveg eins við því að þegar Bob var tikynnt að það væri komin gestur að engin myndi koma því þetta var ekki að gerast í alvörunni. En inn stígur, lítill feitur eldri kall með þykkbotna gleraugu og skalla, ég fer ekki einu sinni út í það að reyna að lýsa tönnunum á honum. Hann kynnir sig sem ég get auðvitað ekki munað og því kalla ég hann áfram bara Singapore.

Áður en ég næ að átta mig á hlutunum er Valgeir búin að færa sig frá borðinu og Tim er sestur við hliðina á mér og Singapore búinn að hlamma sér á móti mér. Bob stingur upp á því við hann hvort hann vilji ekki spila við okkur mínútu eftir að maðurinn er gengin inn í herbergið. Bob var búinn að fjarlægja öll spil og spilapeninga af borðinu áður en Singapore kemur inn til að hann gruni ekki neitt, við áttum svo bara að hafa verið á viðskipafundi með Bob ásamt bílstjóranum okkar. ..Einmitt við í sandölum og skítugum thai buxum komandi á virðulegan viðsiptafund með bílstjóra og dæmið. Singapore er nú samt sem áður mjög viljugur í þetta og spyr nú hvað við viljum spila.
..Veit ekki alveg hvort það var ég eða einhver annar sem sagði Black Jack en Singapore er sko meira en sáttur við að spila það (auðvitað! en ekki hvað). Hann tekur upp búnt af seðlum (dollarar) og kaupir spilapeninga af Bob. Tim er sko með eitthvað klink miðað við peninga Singarore en það var aldrei neitt atriði að hann gæti sýnt fram á einhverja peninga.. sem maður hefði haldið að Singapore myndi vilja vera viss um áður en hann byrjaði að spila upp á einhverjar fúlgur.
Spilið er byrjað og Tim auðvitað vinnur fyrstu spilin, þeir eru að reyna að fá mig til að taka þátt í spilinu en Valgeir er fastur á því að ég snerti ekki spilin. Ég sit þarna eins og fífl veit ekki alveg á hvorri rasskinninni ég eigi að sitja. Þeir alltaf reynandi að láta mig vera með otandi spilunum að mér og Bob gefandi mér merki hvað ég eigi að gera, blikkandi mig hægri vinstri. Bob stendur fyrir aftan Singapore sem gerir honum mjög auðvelt fyrir að gefa okkur merki. Singapore finnst ekkert skrýtið að "við" (set það innan gæsalappa, því ég var ekki beint að taka þátt) séum að vinna og vinna og segir bara við mig, "ja hérna bílstjórinn þinn er nú svei mér heppinn". Ég bara brosi en veit eiginlega ekki hvort ég eigi að fara að hlægja eða gráta. Þegar Singapore hefur svo tapað peningabúntinu sínu (í samt bara þremur umferðum að mig minni) tekur hann upp ennþá stærri bunka af seðlum.. ég segi nú bara ef þetta voru ekta peningar (sem ég reyndar efast um) hef ég aldrei séð annað eins.. Þá segir Valgeir að hann vilji nú bara endilega drífa sig niður og tala við systurina.. þeir eru alveg til í það en vilja að ég sitji eftir. Glætan!! Við stöndum bæði upp tökum dótið okkar og drífum okkur út. Tim fylgir okkur eftir og segir að honum þyki nú leitt að við ætlum að fara strax því systir hans hlýtur að fara að koma, hún var sem sagt aldrei á svæðinu, skrýtið! Við segjumst þurfa að drífa okkur ef við ætlum að ná að klára að skoða markaðinn áður en hann lokar, hann gefur loks eftir og fylgir okkur í leigubíl. Á leiðinni freistast Valgeir til að spyrja hann aðeins út í þetta, hvað var eiginlega málið og hvort hann eigi í alvöru systur sem er að flytja til Íslands. Tim sver að það er satt og vill ekkert vita um þetta dæmi sem gekk á. Veit ekkert hvað frændanum gekk til og sagði okkur að hann hefði ekki viljað að við hefðum tekið þátt í þessu.
Þetta var eitt það ótrúlegasta dæmi sem ég hef lent í. Mér þykir leitt að ég geti ekki alveg komið því frá mér hversu furðulegt og ruglað þetta var. Við eyddum restinum af deginum að pæla í þessu og hvert var nákvæmlega endanlega planið að ná að plokka af okkur peninga, því það er alveg pottþétt að til þess var leikurinn gerður. Þetta var heilt heljarinnar atriði sem var sett upp til að plata okkur og engan annan.. Sem betur fer erum við engir spilafíklar í okkur og líklega of mikið á varðbergi en venjulegt er til að láta platast. Við létum platast til að fara með manninum.. en okkur finnst svo einstaklega skemmtilegt að sjá og vita hvernig hinir almennu búar hafa það og búa á hverjum stað að við tókum áhættuna. Sé ekkert eftir því heldur núna.. ekkert alvarlegt gerðist og þetta var svo stórfurðulega súríealískt að það er ekki hægt annað en að hlægja að þessu. Við trúum því varla ennþá að þetta hafi gerst!

Við fórum á pósthúsið í morgun að senda heim dót. Á leiðinni til baka á hótelið hittum við Tim aftur fyrir tilviljun. Ég sá hann ekki, en Valgeir sér hann koma labbandi með konunni sinni. Þegar hann sér okkur snarstoppar hann og reynir að koma sér í burtu í hina áttina.. Valgeir stoppar hann af og hann þykist vera svaka glaður að hitta okkur og segir okkur að hann hafi komið til að hitta okkur en systir hans komst því miður ekki hún hafi sko þurft að fara upp á flugvöll að redda einhverjum miðum.. já sérdeilis að þessi systir er eitthvað upptekin! Valgeir getur ekki látið málið vera og ákveður að spyrja hann hvernig þeir hafi hugsað sér að ná af okkur peningum, langi bara að vita það, sé forvitinn og muni ekki segja neinum. Auðvitað fékk hann engin svör og Tim segist ekkert vita.. Þetta hafi bara allt verið hrein tilviljun!

Já.. sérdeilis skemmtileg tilviljun!

Anna Sigga.

"Wanna see a ping pong show"

2005-02-13T15:39:00.000+01:00

Í fyrrakvöld vorum við lúin eftir að hafa arkað um hálfa Bangkok borg og settumst niður með bjór í hendi á hinni alræmdu Kao Sarn götu og fylgdumst með mannlífinu. Eftir nokkra bjóra kemur tuk tuk bílstjóri upp að okkur og bíður okkur far. Við afþökkum það þar sem hótelið okkar er rétt hjá en þá segir hann "wanna see a ping pong show"? Við höfðum heyrt af þessu "sjóvi" frá fólki sem við höfum hitt á ferðalaginu og hafa lýsingarnar verið nokkuð skrautlegar. Sjóvið felur víst í sér að ákveðnir líkamshlutar eru notaðir í óhefðbundnum tilgangi öðrum til undrunar og skemmtunar. Þar sem við vorum hugrakkari en ella eftir bjórana, ákváðum við að skella okkur með þessum vinalega tuk tuk bílstjóra og brunaði hann með okkur út í myrkrið á vit ævintýranna.
Stutta ferðin sem hann lofaði okkur endaði með 20 mínútna akstri inn í auð hverfi borgarinnar en stoppaði að lokum fyrir framan bleikt skilti sem var eina merkið um lífsmark í götunni. Við stukkum út úr þessu skringilega farartæki sem tuk tuk er og fyrir utan staðinn tók á móti okkur indælis kona, líklegast á milli fertugs og fimmtugs. Það var eitthvað móðurlegt við hana sem lét mér líða eins og við værum í öruggum höndum þegar hún leiddi okkur inn á staðinn. Þegar inn var komið leit þetta út eins og saklaus veitingastaður en á annarri hæð var stórt afgreiðsluborð þar sem samningar um greiðslu fóru fram. Það kom mér nú á óvart að það var enga dyraverði að sjá og eina fólkið þarna, virtist vera það gamalt og veikburða að það hefði ekki einu sinni getað drepið fótbrotinn kakkalakka sem myndi skríða undir skóinn hjá þeim. Gamli kallinn sem var með buxurnar girtar alla leið upp undir lafandi brjóstin, glasbotna gleraugu og yfirgreiðslu (hárlufsur á annarri hlið greiddar yfir skallann) virtist vera hættulegastur af fólkinu þarna fyrir utan gömlu konuna með kryppuna sem færði okkur drykkina. Hún hefði getað misst undan sér hækjuna og hellt yfir okkur bjór!

Við höfðum heyrt að það væri dýrt að sjá svona sýningu en þegar okkur var tilkynnt að verðið væri 800 baht á mann (1280 isk) fannst okkur það full dýrt. Ég bauð þeim 500 baht enda kallinn orðinn vanur því að prútta um nærri allt sem keypt er í þessu landi. Samkomulag náðist svo um greiðslu á 600 baht á kjaft fyrir að sjá herlegheitin eftir að mamman rak út úr sér tunguna og dró fingur yfir háls sér til að gefa til kynna að hún yrði drepin ef hún hleypti okkur inn fyrir minna. Ég vildi ekki verða valdur að dauða þessarar indælu konu og reiddi fram féið enda allur að vilja gerður til að styrkja efnahagslegar stoðir ferðamennskunnar í þessu landi.
Mamman tók þá undir handlegginn á mér og leiddi mig upp á þriðju hæðina og Anna trítlaði á eftir. Hún leiddi okkur inn í reykfyllt herbergi með stóru sviði og svo sófum og sætum um salinn. Nokkuð mikið af fólki var þar inni og skiptingin á milli kvenna og karla var furðulega jöfn. Vestrænir ferðamenn voru í meirihluta en einnig voru þarna asískir karlmenn en einnig voru þarna 6 vestrænar vinkonur saman, væntanlega komnar í þeim tilgangi að vera svolítið menningarlegar. Okkur var boðið sæti á fremsta bekk þannig að hægt var að fylgjast gaumgæfilega með því sem fram fór tveimur metrum frá okkur.

Ung asísk stelpa trítlar fram á sviðið með tvær opnar kóklöskur, aðra tóma en hina með vatni í. Gellan er ekkert að tvíóna við hlutina heldur tekur flöskuna með vatninu í og treður henni uppí klofið á sér, leggst svo á bakið og hellir helmingnum úr henni. Því næst stendur hún upp og sýnir áhorfendum að flaskan er hálftóm. Þá treður hún tómu flöskunni upp í klofið á sér og maður sér svartan vökva (kók) leka í flöskuna. Þetta endurtekur hún svo með hinn helminginn af vökvanum og að lokum stendur hún stolt uppi á sviði með eina flösku tóma en hina fulla af kóki. Mér finnst þetta svo rosalega áhugavert að þegar stelpan gengur af sviðinu byrja ég að klappa af áfergju en fatta fljótlega að enginn annar er að klappa heldur líta bara glottandi í áttina að saklausa vitleysingnum sem þurfti að láta mömmuna leiða sig í salinn.
Næst á sviðið er stúlka sem ætti skilið að vera næsta Bond gella. Hún kemur inn á sviðið aðeins vopnuð röri og litlum pílum. Mín leggst á gólfið og skellir rörinu inní heilaga staðinn eftir að hafa sett pílu í það. Næsta sem ég veit er að hún snýr sér skyndilega í hálfhring og beinir rörinu í átt að dauðskelkuðum áhorfanda sem hjúfrar sig upp að kærustunni sinni. Maður heyrði smá hvin og svo hvell þegar blaðra fyrir ofan höfuðið á áhorfandanum sprakk. Því næst dritar gellan niður hverja blöðruna á fætur annarri með stórhættulegum píkuloftknúnum pílum áður en hún trítlar af sviðinu. Ég sé þetta alveg fyrir mér í næstu James Bond mynd. Asíska kvendið sem táldregur Bondinn og reynir svo að ráða hann af dögum með eitruðum pílum sem þjóta úr ólíklegustu áttum.
Ég sit þarna gapandi eftir aðeins þessi tvö atriði og ég er svo heillaður að Metallica tónleikarnir í fyrra og Hróarskeldu hátíðin 2002 blikna í samanburði. En þetta er ekki búið. Þriðja stúlkan vindur sér upp á svið með tvær glerflöskur með sódavatni og eftir að hafa klætt sig úr bikiníbuxunum, sest hún á stútinn á annarri flöskunni, hallar sér afturábak og rykkir sér til þannig að tappinn flýgur af flöskunni með hvelli og sódavatn spýtist um allt gólf. Með þessu náði gellan meira að segja að heilla Önnu því henni hefur aldrei tekist að opna neitt nema plastflöskur með skrúfutappa. Ég náði þó að sannfæra hana um að plastflöskur eru alveg jafn kúl og það er ekkert að marka þessar asísku því þær eru allt öðruvísi vaxnar en við hvítu evrópubúarnir.

Rólegt atriði fylgdi í kjölfarið enda ekki vanþörf á. Ég þurfti aðeins að róa mig niður eftir þessa svakalegu sýningu sem á undan var gengin og til að hjálpa mér í því pantaði ég mér bjór á uppsprengdu verði og ældi út 150 baht (240 isk) fyrir Heineken eðal bjór. Ætli hann sé ekki svona dýr því gamla kellingin sem kom með bjórinn þarf að fá áhættuþóknun fyrir að ganga og halda á bjór í leiðinni. Jæja, jæja hvað um það, hvað um það. Á meðan ég er að sötra bjórinn er ung gella í tveggja metra fjarlægð að draga spotta með áföstum gerviblómum út úr píkunni á sér. Hún fær einmana mann til að hjálpa sér við þetta en aumingja maðurinn virtist ekkert vera að svekkja sig á því. Það var nú nokkuð skondið og líka sorglegt að sjá þennan sveitta mann með frosið glott á andlitinu og bungu á buxunum, dragandi bandið úr gellunni. Þegar 4 metra blómabandið var allt komið út togaði stelpan lauslega í það til að fá það til baka. Maðurinn var ekki á því og gerði sig líklegan til að halda eftir bandinu enda var engin minjagripaverslun á svæðinu. Gellan dó ekki ráðalaus heldur greip í hárið á kallinum með vinstri hendi, greip lófafylli af blómabandinu með þeirri hægri og skeindi kallinum í framan með ferskum klobbasafanum. Allur salurinn sprakk auðvitað úr hlátri við þetta og að sjálfsögðu sleppti kallinn bandinu med det samme og hrökklaðist sneyptur aftur í sætið sitt. Þær kunna þetta hugsaði ég og var bara nokkuð stoltur af gellunni fyrir að vera svona úrræðagóð.

Við Anna komumst að þeirri sameiginlegu niðurstöðu að eiginlega allar gellurnar þarna voru nokkuð sætar en svo var ein sem var alls ekkert svo sérstök. Þegar hún trítlaði svo á sviðið hugsaði ég með mér, "hvað ætli þessi geri". Spurningunni var fljótlega svarað því hún byrjaði að draga keðju út úr klofinu með áföstum rakvélablöðum. Ég er ekkert að tala um Mach3 blöð með aloe vera geli eða eitthvað, ég er að tala um hárbeitt gamaldags rakblöð eins og maður sér bara í bíómyndunum því að enginn notar svoleiðis lengur. Eftir að hafa dregið út svona 10 stykki tekur hún fram blað og byrjar að skera eitthvað út úr því. Það er greinilega eitthvað byrjað að renna af mér því ég hugsa með mér: "Hvur djöfullinn er í gangi, fyrir einum og hálfum klukkutíma var ég bara að tjilla með minn bjór í góðum fíling en núna er allsber gella í tveggja metra fjarlægð frá mér, með keðju með rakvélablöðum hangandi út úr píkunni á sér og að búa til einhver listaverk úr pappír í leiðinni". Ég ranka svo við mér þegar hún lýkur við að draga keðjuna út og sýnir okkur svo stolt listaverkið sitt en það var pappírshattur sem einn karlkyns kúnninn fékk að eiga.

Sjóvið hélt áfram og ein stelpa reykti tvær sígarettur með píkunni á sér og bauð mér svo smók sem ég afþakkaði þar sem ég reyki ekki. Önnur smeygði banana uppí...þú veist alveg hvert uppí sig er það ekki, lagðist á bakið og skaut honum svo út þannig að small í. Þegar kom svo að sjálfu "ping pong show"-inu var það bara ekkert merkilegt. Það var bara stelpa sem tróð borðtenniskúlum inní sig og lét þær detta í lítið glas. Alveg kúl að hún sé svona hittin en ekkert merkilegt þegar maður er búinn að sjá það sem á undan var.
Þegar gellan með kókflöskurnar kom aftur á sviðið fattaði maður að sjóvið var búið að ganga sinn hring og þá fórum við að hugsa okkur til hreyfings. Það var líka tími til kominn því að það var búið að fækka verulega í áhorfendahópnum og þeir sem voru eftir voru flestir einmana karlmenn að kaupa sér athygli stúlknanna á svæðinu. Við drifum okkur því út úr herberginu en skelltum okkur á klósettið áður en við yfirgáfum staðinn. Nokkrar tælenskar stelpur eru þarna í kring og þegar Anna er að þvo sér um hendurnar, spyr ein þeirra tælensku mig "do you like so big" og leikur það með höndum og andliti að hún sé að kreista rassinn á Önnu. Meðalhæð tælenskra kvenmanna er svona 1,17 m og þær eru yfirleitt ekki þyngri en 21 kíló þannig að Anna er nú nokkuð stærri en þær. Ég sagði bara "yes I like" en þá sagði sú tælenska sorgmædd á svipinn "you don´t like" og bendir á rassinn á sér. Nú er ég í slæmri stöðu hugsa ég og reyni að bjarga mér með því að segja "yes I like both". Við það snýr Anna sér að mér og slær mig fast í öxlina og hópurinn rifnar úr hlátri.

Þegar við komum svo út af staðnum, fegin að ruglið sé búið, hóum við í leigubíl til að skutla okkur til baka á hótelið. Bílstjórinn er ekki fyrr lagður af stað þegar hann segir með smeðjulegri rödd "you like massage". Ég er nú kominn í stuð eftir ævintýri kvöldsins þannig að ég segi við hann "Do I get good massage" Bílstjórinn er nú alveg á því og ég segi þá "Do I get good massage with happy ending but my wife just good massage". "Yes, yes" segir bílstjórinn og er allur að æsast. Hann rífur svo upp bæklinga handa okkur með föngulegu kvenfólki sem er í annarlegum stellingum enda eru þær að framkvæma svokallað "body to body massage" sem á víst að vera voða gott fyrir mann. Ég, Anna og bílstjórinn erum þarna svo upptekin við að skoða bæklingana að ég hef ekki hugmynd um hvort að bílstjórinn var að keyra eftir minni, hvort hann lagði út í kant eða var stopp á ljósum en við lentum allavega ekki í árekstri.
Ég uppveðrast allur við að sjá bæklingana en þrátt fyrir allan sannfæringamátt bílstjórans og mín samanlagt, náum við ekki að sannfæra Önnu um að nuddið sé góð hugmynd og við höldum heim á leið. Þessi bílstjóri er greinilega eitthvað létt geðveikur því hann söng og dansaði við útvarpið á leiðinni heim á milli þess sem hann talaði við okkur. "You now go home and make love" hrökk uppúr honum og við anna litum bara glottandi á hvort annað og svöruðum "maybe, who knows". Honum fannst við greinilega rosalega fyndin því hann hló svakalega að okkur og sagði svo "Me also make love". Hvað var hann að meina hugsaði ég með mér, hann er allavega ekki að fara með okkur heim, það eitt er víst. Þá réttir hann mér símann sinn sem ég tek umhugsunarlaust við en sé þá mynd á skjánum af krjúpandi stelpu með gapandi munn og typpi sem er í þann mund að fara uppí hana. Við Anna skellum bara uppúr og spyrjum hvort þetta sé hans typpi. Hann játti því hlægjandi en bætti svo við á hógværan hátt "very small". Anna hefur greinilega vorkennt manninum því hún sagði "no it´s very big". Að sjálfsögðu lamdi ég hana þá í öxlina, svakalega ánægður með að geta svarað fyrir mér síðan á "skemmtistaðnum" en vonandi leið smeðjulega leigubílstjóranum betur.

Svona er Bangkok í dag.

Valgeir

Cheap tailor made suits for you my friend.

2005-02-10T20:12:00.000+01:00

Dear diary

Bangkok it is and it's different since last time we were here before Christmas. Now pictures of missing people decorate the area, pictures of those who haven't been found after the Tsunami. There's little else to remind you of that tragedy around here. Hawkers sell their stuff, Tuk Tuk (motorcycle with three wheels) drivers try to scam you and people are after your money no matter what - Just like before.
Today we were walking down the main tourist street, Khao Sarn Road (This street is so crazy that it's like it's on crack), when a Tuk tuk driver stopped us and asked if we wanted a sight seeing tour around central Bangkok. We asked how much it was and he said 5 baht per person for one hour. Five baht probably doesn't tell you much but it's like 8 isk or 0.12 usd.
I've never been given a price that low before so I asked him straight out what the catch was. He said that he would not only take us to some temples but also to his sponsors (stores etc.). We agreed because we could just as well stop by some stores on the way to get an almost free ride. Well we went to two temples and drove around town for a while before the driver stopped by a tailor shop. There are hundreds of tailor shops here in Bangkok and this was supposed to be the biggest one and a good one. The tuk tuk driver told us that we had to stop for 10 minutes at least so he could get his commission but we didn't have to buy anything.
So we went in and one salesman immediately showed me a jacket and started to tell me about this and that and that today was a special "Chinese new years" promotion so I could get a tailored made suit for only 2000 baht (3200 isk, 50 usd) and no hidden charges. Sounds good right? Well I thought it sounded good at least and saw some materials but of course the good looking ones were more expensive and after having seen them, the 2000 baht suit didn't look that good anymore. The salesman was very polite and nice, offered us drinks and nothing was a problem. He got me really thinking about getting a suit for 5000 baht (8000 isk, 125 usd) and was going to get me a (really nice looking) tie and a tailored made shirt with the suit for free. At home I could only get the shirt and the tie for that price so he really got me thinking and I who only was supposed to stop over for 10 minutes ended up staying there for an hour.

Finally I told him no. Before you tell me I'm an idiot, let me give you my reasons.
- I have been travelling for 4 months and I have lost some weight. So when I go back home and gain weight again (by lifting weights, not just eating), I might not fit in the suit anymore.
- I would have to carry the suit around Asia for the rest of my trip (not an option) or send it home with the mail. That would cost money and perhaps the customs would charge me for import fees and tax when it would arrive in Iceland (don't ask, they're really stiff at home)
- I wanted more a material that was more expensive so the suit would cost 6500 baht (10400 isk, 165 usd) and if I would get the cheaper ones, I would be settling for less and might always regret not having bought the more expensive ones.
- The money that could be spent on the suit could also be spent on other great stuff that can be bought in the countries we're visiting. Hookers, drugs, alcohol, Swensens Icecream and renting motorcycles or other dangerous equipment comes to mind.
- I already have three suits at home that I'm perfectly happy with and I don't wear suits that much.

So that's why I turned down this offer and then I saw the real man in the "nice" salesman. He became really pissed off although he said it was perfectly OK for us not to buy the suit. All of a sudden we felt we were not welcome in this store and the whole thing became really unpleasant. At that time I was glad I had said no and all contemplations on returning later to buy suit from this company, were out the window. There are enough tailor shops in this city if I finally decide to buy suits later.

But it's nice to be back in Thailand. It's at least cheaper than Malaysia and Singapore and it's good to be able to get the Thai curry again.

Valgeir

Back in Bangkok!

2005-02-09T19:46:00.000+01:00

Well we are back in Bangkok!! Feel like I was just here. Funny how time flies!! The flight over here went great, got on the first flight.. we have open tickets so sometimes it can be a hassle, but not this time thank god!

This is a dangerous city.. Feel the "shop until you drop" syndrome coming up, there are so many great things you can buy here for not even half the price you can get it in Iceland. Just feel like I am saving money by buying stuff here.. We will have no money when we get home.. but at least we will be happy in our new outfits. Of course we can't buy it all though I would want to, as we have said the hole trip.. "oh boy if we where here only on a vacation for 3 weeks.. we would.." Yeah you know how it is, at least you know how it is if you are an Icelander!! We go CRAZY when we go overseas, shop shop shop!!!
Anyway we got to be careful we still have some traveling to do, thank god we are going to even cheaper contries.
We are trying to be the real tourist now. See the main sights and stuff, which we didn't have time for the last time we where here. It's always hard to go around in this heat, but you do what you got to do! I just wish we where heading south after this to getting it on, on a nice beach.. But now when we have decided to use the tickets that we have to go back to Europe in April we don't have much time left... so we have to keep on going. Laos is next on the list!

Well who would have thought that I could write such a short letter..

Everything is possible if the will is there..
(hm.. this is a saying in Icelandic, translated.. sounds weird, maybe there is one simular in english I just don't know it).

Good times (another one)

Anna Sigga.

Singapore

2005-02-08T23:25:00.000+01:00

Singapore.. borgin sem er land. Finnst það alltaf eitthvað fyndið. Skemmtilegt líka hversu mörg þjóðerni eru komin hér saman. Flestir sem búa hér eru þó Kínverjar eða um 80% (man prósenturnar ekki alveg en eitthvað í þess áttina) Næst eru það svo Malasíubúar og svo Indverjar.. svo er eitthvað lítið prósent aðra þjóðir. Það er ótrúlega skemmtilegt að sjá skiptinguna frá Chinatown þar sem kínverjar og kínverska er á hverju horni (væntanlega) til Little India þar sem allt er morandi í Indverjum.. eins og hvorugir þori að blanda geði við hinn. Hver heldur sig bara á sínu örugga svæði. Einstaka hvítingja sér maður svo á stangli og ef svo vill til að kínverji hefur villst inn í "Indland" sér maður hann á lestarstöðinni hlaupandi skelkaður upp í næstu lest.

Sameiginlega tungumálið er enska.. svo talar bara hver sitt tungumál sín á milli. Allir tala því einhverja ensku en með miklum hreim og oft frekar óskiljanlega. Það er mjög mikið hérna á kínversku enda þeir í miklum meiri hluta. Mér finnst eitthvað furðulegt hvernig þetta er allt að virka. Hverjir eru hinir sönnu Singapore búar.. hvenær geturðu sagt nei ég er ekki Kínverji ég er Singapori (eða hvað þeir myndu kalla sig). Ef maður myndi sem sagt ákveða að flytja á svæðið væri það bara enskan sem maður myndi nota.. Synd kannski að flytja alla þessa leið til að læra ekki nýtt tungumál.. Já þessi borg/land hefur valdið mér miklum heilabrotum, en ég hef haft gaman af, maður er alltaf að læra eitthvað nýtt.

Annars erum við bara í góðum gír, erum að rembast við að skoða borgina/landið á þess að deyja úr hita. Hann er nú reyndar skárri hér en í Malasíu en samt of mikill yfir daginn til að maður geti verið eitthvað úti að ráði.
Erum búin að skoða það helsta og kíkja á söfn og munum því líklega koma okkur héðan á morgun eða hinn. Kínverska nýja árið er að ganga í garð og því er mikið að gerast hér þessa dagana. Hátíðarhöld og ýmsar skemmtanir, var til dæmis mjög svo flott flugeldasýning hér í gær og verða þær örugglega fleiri. Við erum enn að gera upp við okkur hvort við viljum vera hér lengur til að upplifa þetta allt. Erum ekki viss um hversu mikið þetta er bara fjölskylduhátíð eða eitthvað sem allir taka þátt í á götum úti. Það er alla vega frídagar á morgun og hinn út af þessu.. Vorum ofsalega heppin að sækja um visað okkar til Thailands í gær því við fengum flíti meðferð út af nýarinu.. ef við hefðum sótt um það í dag hefðum við líklega ekki fengið það fyrr en á föstudag eða jafnvel mánudag.. þetta hefði orðið Kambódía alveg upp á nýtt, sitjandi í borg þar sem við erum búin að gera allt sem okkur langar að gera bíðandi eftir visa til Thailands.. kræst! En lentum ekki í því og erum því frjáls ferða okkar.. Við ætlum að flúga yfir til Bangkok, vonum að það gangi sem best og ekki sé allt fullt!

Það er svona skemmtigarður hérna á lítilli eyju suður af borginni, þar sem ýmislegt er hægt að bralla til að eyða tímanum. Meira kannski fyrir börn en þar er líka fín strönd svona fyrir okkur sem langar að bæta aðeins við brúnkuna okkar, já eða rembast við að halda henni við svo kannski verði eitthvað eftir þegar við komum á klakann..

Við ætlum að skella okkur þangað í dag!

Kveðja úr hitanum og sólinni!!

Anna Sigga

Nonni netti úr Firðinum á netinu!

2005-02-06T23:59:00.000+01:00

Ég bara einfaldlega verð að mæla með bloggsíðunni hans Nonna vinar míns hérna. Ef þið hafið einhvern snefil af húmor og kannski smá gaman að vitleysu, þá munið þið hlægja upphátt nokkrum sinnum ef þið kíkið þangað.
Snilldin finnst undir www.blog.central.is/jon-dk

Bið að heilsa frá Singapore

Valgeir

Frumbyggjarnir!

2005-02-06T23:49:00.000+01:00

Smá stutt vonandi.. við sjáum hvernig það endar.. en langaði bara aðeins að blogga um frumbyggjaþorpið sem við heimsóttum í frumskóginum.

Þetta var bara 2 tíma ferð allt í allt og var þorpið frekar stutt frá þar sem við gistum. Tókum bát yfir ánna.. (Við gistum sko hinum megin við þjóðgarðinn þar sem allt var að gerast og þurftum að fara yfir með bát.. mjög stutt samt). Þetta var mjög
lítið þorp eða það samantóð af 8 fjölskyldum. Hver fjölskylda getur samt átt alveg upp í 10 börn. Þau litu út allt öðru vísi út en hið "venjulega" Malíska fólk.. eða meira eins og.... apar kannski.. sorry að segja það en þetta er satt.. voru mjög dökk, þykkt afró hár, breytt nef.. bara alveg eins maður ýmindar sér þá, eftir að hafa séð bíómyndir og soleiðis.. þið fattið. Þeir voru reyndar ekki svona með bein í nefinu og í strápilsum. Fötin voru nokkuð venjuleg og sjáum við af hverju þegar við komum, þegar leiðsögumaðurinn okkar réttir þeim svartan plastpoka fullan af fötum.. mikið var hlegið þegar leiðtogi ættbálksins skellir sér í gallabuxur 3 númerum of stórar. Við skildum lítið hvað þau voru að segja en þau höfðu endalaust mjög gaman að þessu.
Við fengum smá innsýn inn í þeirra líf á þessum stutta tíma sem við dvöldum hjá þeim. Flest allt sem þeir nota og þurfa kemur úr skóginum. Þeir veiða sér til matar.. bæði fisk og dýr. Nota eitraðar örvar til að skjóta dýrinn og fengum við öll að prófa þá tækni. Það er greinilegt að ég og Valgeir myndum ekki lifa af lengi í skóginum (það er að segja ef ég væri ekki þeim mun fyrr dauð úr skordýrahræðslu) því við hittum ekki neitt.
Hvernig þau fóru að því að kveikja eld á innan við mínútu með spýtu og þráð var ótrúlegt. Hann var svo rólegur við þetta og gekk eins og í sögu.. sæi ég mig fyrir mér reynandi þetta.. blásandi á glóðina eins og ég ætti lífið að leysa reynandi að koma einhverju lífi í dæmið..
... og klúðra því svo.

Þau lifa aðallega á einhverju sem líkist kartöflum.. svo hrísgrjónum sem þau fá frá aðal þorpinu (þar sem við gistum), öpum og íkornum og fleiru sem þau veiða.. Þau fá auðvitað pening frá okkur túristunum, bæði fyrir það að við fáum að heimsækja þorpið og svo eru þeir að selja ýmislegt eins og til dæmis minni gerð af svona eiturörvapípu (auðvitað keyptum við eina.. þær voru bara of kúl)

Ef maður í þorpinu verður skotinn í konu, fer hann og segir foreldrum sínum frá því. Ef pabbinn er viss um að sonurinn getur lifað af í frumskóginum fer hann og talar við foreldra stelpunnar. Ef þau samþykkja soninn (Hann verður víst að sanna sig fyrst og fara út í skóginn og drepa dýr fyrir tilvonandi tengdaforeldrana) og eins leiðtogi þorpsins fær hann að skríða upp í til dótturinnar um miðja nótt.. (hún veit ekkert um málið) og ef dóttirinn líst vel á kostinn sofa þau saman og koma út úr kofanum saman um morguninn (við erum samt að tala um að fjölskyldan sefur öll saman undir einu þaki).. ef ekki getur hún sparkað honum út og hann kemur út auðmýktur og í hjartasorg (geri ég ráð fyrir) og verður að leita áfram. Ég var ofsalega fegin að heyra það að konan hafði val ;).

Ef fólk svo giftir sig þá er það til frambúðar, skilnaður er ekki til og ef makinn deyr þá er það bara of leiðinlegt fyrir þig. Leiðtogi þorpsins og læknirinn mega giftast aftur en aðeins tveimur árum eftir dauða eiginkonunnar.

Ef dauða ber að í þorpinu er farið með líkið inn í skóginn um þrjá km frá þorpinu og hæsta tréið fundið og líkið sett þar upp. Öll fjölskyldan fer með og gistir í viku við tréið.. hún finnur annað hátt en mjórra tré og heggur það niður leggur það í kringum tréið sem hin dáni er í og kveikir í því og heldur lífinu í eldinum í þessa viku.. reykurinn er fyrir anda þess dána. Eftir þetta fara þau svo og drepa dýr og setja hjá þeim dána.. Ástæðan fyrir því að fólkið er sett upp í tré en ekki grafið er út af dýrunum í skóginum svo þau komast ekki í líkið.

Ættbálkurinn ferðast um frumskóginn og er oft ekki lengur en mánuð á sama stað.. Um 3000 manns búa svona í þessum frumskógi í mismunandi ættbálkum.. Geri ég ráð fyrir að það er alltaf einhver ættbálkur nálægt aðal þorpinu svona til að við túristarnir getum kíkt á þau og þeir græða líka auðvitað á því!
Mér fannst alla vega alveg frábært að fá að sjá þetta og vona að þau fái sem mest af þeim pening sem ég borgaði fyrir ferðina. Hefði viljað vera lengur og fá fleiri spurningum svarað.. en svona er þetta í stórum hópum.. óh svo lítill tími fyrir spjall!

Já stutta bréfið mitt fór fyrir lítið!!

Seinna..

Anna Sigga.

What you always wanted to know but were always to afraid to ask

2005-02-04T23:16:00.000+01:00

Written in Jerantut, Malaysia on february 4th. 2005

You can watch travel shows on TV. You can read books about other cultures. You can read guidebooks and talk to the locals but there are a few things no one is willing to talk about openly and there are a few things that you can't really understand until you try them yourself. You've probably heard someone claim that if all the people in China would use toilet paper, the rainforests would disappear. Thats bullshit but it's true that most Chinese don't use toilet paper. They use their hand to wipe their asses and so do many people on other Asian countries. That is why you don't use your left hand when you make physical contact in countries like Thailand. Now when you know this, it still leaves a lot of questions unanswered. Like just how exactly do they perform this necessary part of daily life. Well I'll tell you because I've tried it.
Just now I'm sitting in this hotel writing letters on the computer but I suddenly had to go to the toilet to do number two. In the jungle we just ate the local food and now I had fried chicken and french fries for lunch. This messes up my system somehow so waiting to go to the toilet was not possible. I therefore rushed to the toilet which to my pleasure was western style (opposed to a mere hole in the floor) but there was no toilet paper and the only paper we had is in our backpacks in a storage down the street. Like I said I couldn't wait so I thought to myself, well this is what you get for travelling to strange countries, sat down and did my thing. When it came to the part when you (normally) grab the toilet paper, I started thinking of how it was best to do this unpleasant thing. I took off my shoes, watch and pants and hung them on a hook in the wall so they wouldn't lay on the wet floor. I then tucked my t-shirt into the moneybelt around my belly so it wouldn't get wet from the hose located next to the toilet. I then lifted my ass a little from the seat and hosed down the crack of the ass, trying to get most of the feces (shit) out of there before I wiped it with my left hand. The difference between using toilet paper and your hand is that with your hand, you can feel if there is anything left to wash away but with the toilet paper you almost always have to look to see if there is still something brown in it.
After I was convinced I was clean enough, I rinsed my hand thoroughly but I couldn't use any soap because there wasn't any. When all that was done, I was standing in the toilet, half naked with a wet ass and a wet hand with nothing to dry myself with. I dried my hands on my hips and put my pants back on which automatically dried my behind. I still haven't washed my hands with soap but all restaurants here are aware of the importance of hygene and because many people here eat with their hands, the restaurants usually have a sink where you can wash your hands with soap before your meals. This toilet had no paper, no soap and no towels or dryers but still it was the high class of toilets in this region because it was western, it didn't stink, it wasn't dirty, you could flush it, it didn't have spiders or cockroaches there and you could close the door and lock it.

So now you know how to perform this tricky task. Before you label me disgusting, just keep in mind that I was merely describing how a major part of the world, performs a task that is as normal as eating and sleeping.

Valgeir

Lost in the Jungle!

2005-02-04T16:40:00.000+01:00

We're back from the jungle after five days of hardship. We stayed in a small village and then we did short walks into the jungle to check out the habitats of tigers, leopards, black panthers, elephants, rhinos, bears, tapires, scorpions, snakes, spiders, lizards, birds, monkeys, leaches, 800.000 species of insects and more. They even have aboriginals (frumbyggjar) that live in the jungle without running water (well the river runs by their village), electricity or other "essentials". They even make fire with wood (I saw them do it and it took them about 30 seconds or as long as it would take me to find a lighter).

We also did a 5 hour walk into the jungle to sleep over in a small cabin that was overlooking a small clearing where animals came to drink. The walk was not easy and our feet hurt like hell when we finally came to this cabin or hide like they call it. In that hide we had to sleep on hard wooden bunks and because of mice and rats, we had to hang our food from the ceiling. That didn't stop the mouse that was obviously living there. You could hear it running on the roof and there was a plastic bag with food hanging above my bunk that the mouse was always going into. The mouse didn't bother me because it was kind of small and cute (I always liked Jerry better than Tom when I was a kid) but the noise it made in the plastic bag, kept me awake for a while. I finally managed to fall asleep after spotting a tapir (a funny looking black and white animal with a long nose. Probably 1,5 meters in length and in the shape like a pony) who came to drink in the clearing.

The next day we were going to take a shorter way back like the rest of the people that had been in the hide. Me and Anna were the last to go and started our walk. After a few minutes the path grew narrower and then a fallen tree blocked the route. We found a way past the tree and after crawling under some thick weeds we were thinking that this was maybe not the way back. Then we met other people (that had also been in the cabin) that were going to continue so we did too. The park rangers had told us that by sticking to the trails, we wouldn't get lost but I was starting to have my doubts. We found the other people and six together we continued our journey. Sometimes the path disappeared but then we found it again or at least we thought it was the same path. After an hour of fighting our way through the ever thicker jungle we heard some voices calling us. Two other guys that departed from the cabin 30 minutes ahead of me and Anna, were at the same spot as we, lost and very low on water. I think they were pretty pleased to see us.
We continued for 30 more minutes until we came to a small clearing where we stopped for a short brake. Then a girl in the group found a leach on her foot that she pulled off. Then another one that I had to pull off because she couldn't reach it. Then I saw this leach wiggling on my foot and pulled it off but it had already made a sore that bled. Then the girl found another leach on her and overwhelmed of being lost in the jungle, being eaten by leaches, tired and annoyed, she really lost her cool (I'm not telling you who it was but the first letter in her name is Anna). I tried to console her and decided we would walk back the same way that we came and try another route. The rest of the group aggreed and we finally found our way back after almost three hours of wandering around and talking about the "Blair Which Project". Luckily we didn't see any scorpions like two days before, when we were walking in the jungle at night.

We had a good time in the jungle but because it was a muslim village, they didn't sell any beer or other alcohol so I'm glad to be back. Now we're in a small town called Jerantut, waiting for a train that takes us to Singapore.

More later.
Valgeir

Frumskogurinn!

2005-02-04T16:34:00.000+01:00

Jaeja Jaeja.. komin aftur ur frumskoginum..! Thad er spurning hvort ad madur verdur aftur heill eftir thessar svadilfarir.. ;)
Vid tokum rutu fra Kuala Lumpur til baejar sem kallast Jerantut.. thadan (eda thar rett hja) var svo haldid med bat ut i frumskoginn.. Baturinn var litill og mjor en tok samt 16 manns i saeti. Vid satum fremst og var frekar throngt um okkur thar sem flestir batar mjokka fram i endann, og svo lak hann lika thannig ad vid urdum fallega rassblaut. Eftir 2 tima ferd komum vid a afangastad, mjog svo fegin. Gisting var fundin,litid saett gistiheimili sem var malad i ollum regnboganslitum og minnti mann tvi nokkud a hus Linu langsokk. Ymsar frumskogaferdir voru i bodi og var verdid i ollum flokkum.. thar sem vid erum alltaf ad spara tokum vid bara stuttar en hnitmidadar ferdir! Forum fyrsta daginn i letta ferd um skoginn og gengum yfir hengibru sem var yfir 400 metra long.. Bjost vid ad thar myndi lofthraedslan segja vel til sin, einn og einn for i einu og madur thurfti ad halda 5 metrum a milli sin. Stundum stressadist madur sma ef madur heyrdi skrytid brakandi hljod i brunni en vid komumst heil i gegnum thetta og hofdum bara gaman af!!!

Naesta ferd var labb um frumskoginn i myrkri.. Anna "ekki svo hraedda vid neitt" var ekkert alveg ad missa sig af gledi en ser samt fram a ad hun verdi nu ad profa thetta.. tvi vist eins og i sjonum kemur allt thad skemmtilega ut a kvoldin.. madur heyrdi thad lika vel a thvi hverslu mikid hljodin i skoginum magnast upp eftir myrkur. Ferdin gekk lika bara vel, eg fann mig i tvi ad vilja ekki labba fremst eda aftast og atti thad til ad beygja mig ovenjulega mikid nidur tho ekkert var fyrir ofan mig.. en myrkrid platar mann og madur finnst eins madur se i einhverjum kassa. Flestir voru med vasaljos annars hefdi madur ekki sed neitt audvitad. Vid vorum med leidsogumann sem reyndi ad benta okkur a hin ymsu skordyr en otrulegt en satt saum vid ekki mikid.. thad var eiginlega meira lif i ganginum a gistiheimilinu okkar en tharna uti. Vid saum tho i skottid a sporddreka og svona prikpoddur.. thid vitid eins og var i bugslife ad mig minnir prikid sem labbadi um og sagdi " I'm a stick, I'm a stick".. var thad ekki annars einhvervegin thannig?? Thaer voru alla vega flottar og svo ja eintaka kongulo leyfdi okkur ad skina a sig og svona en ekki mikid meira! En ju ju alveg gaman..

Svo var komid ad alvorunni.. Gongu upp i kofa 11 km inn i skoginn til ad reyna ad skoda dyrin i skoginum.. ja eda sitja vid storan glugga i kofanum og vonast til ad einhver skemmtileg dyr alpist inn a opid svaedid fyrir utan gluggann. Thad sem eg var alveg ad hraedast mest i skoginum voru ekki tigrisdyr, sporddrekar eda risakongulaer.. heldur blodsugur.. Thaer eru eitthvad svo vidbjodslegar.. eftir ad eg sa myndina "Stand by me" sem krakki hafa thaer verid min versta martrod (ruglud eg). Tvi er eitt af tvi fyrsta sem eg spyr um er hvort thaer seu a gangi i skoginum a thessum tima. Lokal buarnir vilja nu meina ekki thar sem thad er ekki rigningatimabil hja theim.. Vid hofdum aetlad okkur ad leigja lokada sko til ad labba i medal annars til ad fordast thaer en their sogdu ad thad vaeri nu alveg otharfi.
Vid orkum fjogur saman (nyju vinirnir, par sem kemur fra Kanada og Pollandi) af stad inn i skoginn i hitanum um hadegisbilid.. sem betur fer eru trein ha i skoginum sem gefur manni grid fyrir solinni. Eg vissi ad vid thyrftum ad fara yfir eina a a leidinni ad kofanum. Var buid ad segja mer ad engar blodsugur vaeru i anum.. Eftir um 4 og halfs tima labb komum vid loksins ad anni.. Madur var ordin frekar threyttur og eg buin ad atta mig a tvi ad sandalarnir minir eru ekkert of godir i svona langar gongur upp og nidur! En verandi i opnum skom aedum vid bara beint yfir anna.. adur en eg fer ut i segi eg "ok thad eru pottthett engar blodsugur her ofan i" Jeff og Agneska (vinirnir) voru i lokudum skom og thurftu thau tvi ad fara ur.. thegar vid Valgeir erum komin yfir (ain var frekar stutt) se eg hvar blodsuga situr svona fallega a faetinum a mer sjugandi af afergju.. audvitad tryllist eg og nae ad henda henni af mer.. Thad blaedur slatta en thar sem mjog stutt labba er eftir i kofann tred eg pappir yfir sarid og vonast til ad thad naegji til ad stoppa blodid.. Eg komst ad theirri nidurstodi samt sem adur eftir ad allir adrir voru bunir ad fara yfir anna lika og Valgeir og Jeff bunir ad bada sig i henni ad blodsugan kom a mig adur en ef for yfir.. Eg fann einhvern sting rett adur en var ekkert ad kippa mer of mikid upp vid thad.. Thid sem thekkid mig aettud ad vita ad thetta var sko alveg nog til ad missti mig + 8 af 10 mogulegum. Gat ekki hugsad mer ad standa kjurr eina sekundu a veginum (medan strakarnir bodud sig)tvi thaer eru greinilega godar i tvi ad laedast upp ad manni og vildi bara halda afram i vonandi oryggid i kofanum.

Kofinn var byggdur a haum "stultum" ef svo maetti kalla til ad madur hefdi betra utsyni geri eg rad fyrir og kannski lika til ad halda dyrum fra veit ekki. Inni voru sex tre kojur sem rumudu 12 manns og bekkur vid langan glugga med utsyni yfir
"dyra rjodrid". Thar sem thad byrjadi ad dimma stuttu eftir ad vid komum og dyrin farin a stja var komid ser fyrir vid gluggann. Vid satum vid gluggan i yfir thrja tima.. med vasaljos sem kveikt var a annad slagid til ad athuga med dyr.. Thad voru 6 manns i kofanum thegar vid komum og madur thurfti ad passa sig ad hafa ekki laeti til ad hraeda ekki dyrin. Gekk svona svo og svo vel med 10 manns a svaedinu. Vid saum tvi midur ekki mikid thetta kvold.. fyrir utan fallegan stjornubjartan himinn.. Vid saum dyr sem kallast Tapir, svart og hvitt med langan rana sem svipar svolitid til ranans a mauraaetu ef thid vitid hvernig hann er. Thad er nokkud stort og hef eg aldrei sed svona dyr adur hvad tha i synu natturulega umhverfi.. Bara ad sja thad gerdi ferdina thess virdi.. svo saum vid ymiss litill dyr, vorum ekki viss um hvad thad var oft, Merdir eda Laemingjar.. eitthvad svipad theim. Eg svaf ekkert allt of vel um nottina a hardri kojunni.. en eg var med svefnpoka thannig ad mer var hlytt.

Vid akvedum ad taka bat til baka daginn eftir.. Thad var bara um 45 min labb ad honum og svo klst ad fara med batnum til baka. Eftir blodsuguaevintyrid og lelegan skofatnad akvad EG ad thad vaeri best. 8 af okkur aetlum ad fara heim med batnum en Jeff og Agneska (veit ekkert hvernig nafnid hennar er skrifad) thurftu ad labba til baka thar sem thau misstu moskitonetid sitt a leidinni og vildu reyna ad finna thad. Vid leggjum oll af stad i sitthvoru lagi.. tveir Frakkar sem voru saman, svo onnur fjogur og svo loks vid Valgeir.. Vid finnum stig sem vid holdum ad se sa retti thar sem ekki mikid kom til greina og ekkert er merkt. Eftir sma labb og slodin er frekar lelegur erum vid ekki svo viss um ad vid seum a rettri leid. En thegar vid heyrum i fjormenningunum svolitid fyrir framan okkur akvedum vid ad halda afram og naum theim svo. Eftir nokkud mikid labb og ekki svo godan sloda til ad labba eftir og miklar umraedur um hvor vid seum a rettri leid, atta okkur svo a tvi ad vid getum ekki verid a rettri leid thar sem vid erum buin ad labba of lengi heyrum vid tal fyrir aftan okkur og thar birtast Frakkarnir.. Their logdu af stad nokkud a undan okkur en hafa endad a sama stad. Vid erum frekar radavillt en vorum svona alltaf ad vonast til ad vid myndum enda a rettum stad tvi vid possudum ad fylgja anni og vissum vid ad thorpid sem vid vorum ad fara til vaeri vid anna. Vid stoppum til ad raeda malid enn og aftur og thad er tha sem eg se nyja saeta blodsugu a faetinum a mer. Eg nae ad taka hana af en er ekki ad litast a thetta.. Se svo tvaer adrar og tharna missi eg mig + 17.. Tharf ad fara ur skonum til ad athuga med fleiri thar sem thaer troda ser i skjol til ad vera frekar i fridi geri eg rad fyrir. Enn onnur kemur i ljos thegar eg fer ur og eg er oll ut i blodi thar sem einn hefur greinilega dottid af eda buin ad fa naegju sina. Thid getid rett ymindad ykkur astand mitt a thessum timapunkti. Eg bid einn gaurinn sem er naestur vid mig ad taka blodsuguna tvi eg var bara ekki i astandi til thess en blodsugan situr sem fastast.. thad var ekki fyrr en eg er buin ad sprauta a hana moskitospreyji ad hun sleppir af mer takinu og eg get hrist hana af mer. Eg drif mig i sokka, hef ekkert fyrir tvi ad reyna ad stoppa blodid sem flaedir ut um oll got a faetinum a mer.. maka a mig faelu undir og yfir sokkana. Eg nae ad roa mig adeins nidur eftir vera komin i sokka en langar helst ad hlaupa i burt oskrandi.. Hefdi bara ekki gert mikid gagn ut af ollum trjanum sem satu thett i kringum okkur. Eftir thetta akvedum vid ad snua vid,sjaum ad vid erum ekkert ad komast afram, erum lika komin of djupt i umraedur eins og Survivor in the Jungle og Blair whitch project til ad standa a sama. Svo eg fari nu ekki ad drepa ykkur alveg med of of of longu brefi komust vid til baka eg fekk ekki fleiri blodsugur a mig og vid fundum retta slodan adeins ofar sem var EKKI merktur fyrr en madur var buin ad labba hann i um 10 min.. Vid kvortudum thegar vid komu til baka..

Heitur matur, sturta og thaegilegt rum var svo nog til ad eg nadi mer i samt lag aftur..
Folk er liklega ad paela hvad i andskotanum eg var ad tvaelast tharna inn i frumskoginn ef eg er svona mikil skraefa.. en ju thad er einmitt malid reyna ad horfast i augun vid allt ruglid i mer og vonast til ad mer batni!! aei.. sjaid thid thad lika ad thad er ekkert ad ganga of vel.. Meira ruglid.. en eg hef samt gaman af thessu eftir a.
Vid forum svo sidasta daginn okkar i heimsokn i frumbyggjathorp.. Thad var aedislegt og mer fannst thad allt meira en stormerkilegt.. Otrulegt ad sja hvernig thetta folk lifir af i frumskoginum.. en meira um thad bara seinna.. get eiginlega ekki baett vid thetta bref!
Vid erum annars a leidinni til Singapore i kvold med naeturlest!!

Thar sem eg hef ekkert komist i netid i viku.. tha kemur her afmaeliskvedja sma seint til Thuru og Tinnu.. til hamingju stelpur..
...thid sem eru enn ad lesa.. lika til hamingju til ykkar!

Anna Sigga reportadi fra Malasiu!

Ps. Bara ef thid vorud ad paela voru thessar blodsugur ekki eins storar og i myndinni "stand by me" thaer geta vist ordid svo storar en thaer thurfa as sjuga annsi mikid blod til thess.. Dodda orid mitt (ca. 2 cm) sem eg er med a oxlinni sem litur kannski nett ut eins og blodsuga er kannski agaetis vidmidun.. thaer voru allar a staerd vid thad eda minni..

Taman Negara

2005-01-30T11:35:00.000+01:00

Hey there everyone.

We're going to the Taman Negara (means National Park) today for some jungle adventure. We don't have a jungle in Iceland (in fact we barely got trees over there) so we've got to check this out.
Anna was not to thrilled at first about going there because of all the leaches that are out in force at this time of year but we can hire boots to protect our feet and then we'll just have to keep clear of them. Although it would be cool, I hope we don't run into any Tigers out there, unless we're on the back of an elephant of course.
Well I think the internet there is really expensive and really slow so we won't be posting much on this site while we're there and we don't know how long that's going to be. Maybe just two days, maybe two years but probably it's going the be somewhere in between.

Take care everyone and pray that we'll come back safely, it's a jungle out there!

Valgeir

Slæður, mussur, hattar, grímur og nekt

2005-01-28T22:53:00.000+01:00

Hvað er málið með þetta land eiginlega? Hvaða fólk á heima hérna?
Í Kína eru bara kínverjar, hvítir eins og við í norður Kína með flatt andlit, lítið nef og skásett augu. Stundum er eins og einhver hafi tekið skinnið í kringum augun og togað það aftur að hnakka þannig að það myndast einhverjar fellingar í kringum augun sem erfitt er að útskýra. Þegar sunnar dregur í Kína, dekkist fólkið enda er meiri sól þar.
Í Víetnam eru svo bara Víetnamar, aðeins minna skásett augu en hjá Kínverjunum en þeir eru samt skáeygðir. Þeir eru dekkri en Kínverjar en samt ekki eins dökkir og Kambódíubúar.
Kambódíubúar eru mun dekkri enda ekki eins uppteknir að verja húðina gegn sólinni eins og Víetnamarnir sem ganga margir hverjir með grímu fyrir andlitinu daginn út og inn ásamt stórum hatti. Kambódíubúarnir eru samt ekki með skásett augu þannig að mér finnst þeir líta meira út eins og Indverjar eða svartir Afríkubúar (þar sem ég hef ekki komið til Afríku, leyfi ég mér að alhæfa svolítið), nú eða bara rosalega, rosalega, rosalega brúnir Íslendingar.
Tælendingar eru aftur ljósari en Kambódíubúar en eru með aðeins skásettari augu en ekki jafn mikið og Víetnamar eða Kínverjar. Stundum fannst mér Tælendingarnir líkjast svolítið Jamaíka búum sem ég hef séð á myndum eða í bíómyndum. Tælendingarnir eru líka að jafnaði mun feitari en íbúar fyrrnefndu landanna. Ég hef aldrei séð jafn mikið af feitum börnum og í Tælandi held ég áður, og þá er ég að tala um í Bandaríkjunum líka.
Síðan komum við hingað til Malasíu og búumst við að sjá Malasíubúa. Við erum í Kuala Lumpur, höfuðborg Malasíu og ég hef ekki séð einn einasta mann eða kellingu sem er týpískur Malasíubúi eða þá að við höfum séð týpískan Malasíubúa en hann blandast svo öllum hinum fjöldanum sem er hérna að við tökum ekki eftir honum. Hér eru fullt af Kínverjum, aröbum, Indverjum, Víetnömum, svertingjum og jú neim it, það er hér. Svo eru hvítingjarnir hérna líka en þeir eru allir túristar og það fer ekki á milli mála.
Síðan er ekkert smá mikið mix af trúarbrögðum. Fullt af múslimum eru hérna og kellingarnar eru allar með slæðu yfir hárinu og hálsinum eða með ku kux klan grímur þar sem sést bara í augun á þeim. Ég vissi að þetta yrði svona áður en ég kom en það fer samt eitthvað í taugarnar á mér að sjá feita arabann með skeggið og bumbuna út í loftið og svo kemur kellingin röltandi á eftir eins og hún sé í víðum ninja búning. Svo eru margar þessarra múslimakellinga í svona víðum mussuklæðum og með slæðu yfir hárinu þannig að það er ómögulegt að sjá hvernig þær eru vaxnar og manni finnst óhugsandi að einhverjum geti fundist þessi klæðnaður flottur.
Kannski er þetta bara vilji kvennanna. Þær eru bara of feitar til að komast í gallabuxur og of ljótar til að láta sjást í andlitið á sér og því er ágætt að nota trúna sem afsökun til að vera hulinn frá toppi til táar. Það er ábyggilega eitthvað af kvenmönnum heima sem myndu vilja finna afsökun fyrir að fara ekki úr húsi nema með grímu fyrir andlitinu. Ég biðst afsökunar á því ef ég hljóma of fordómafullur en þetta slæðudæmi fer bara í mínar fínustu taugar. Þar sem þetta fer í taugarnar á mér gerir það að verkum að mér finnst bara allar konur með slæður vera ljótar. Ég man ekki eftir að hafa séð fallega konu sem er með slæðu yfir hárinu. Kannski verður andlitið eitthvað bollulegt við það að slæðan hylur hárið og hálsinn þannig að andlitið stendur eitt og sér út í loftið. Það er líka eins og þessar kellingar reyni að finna ljótasta efni sem þær finna og gera slæðu úr því. Allar slæðurnar virðast vera ljósgrænar eða úr einhverju ljósu, ljótu efni. Ekki misskilja mig, ljóst efni er töff og flott en það virðist vera sem kellingarnar hérna velji ljótasta ljósa efnið er til og hugsa með sér, "heyrðu þetta er upplagt í slæðu". Þessi mussuklæðnaður sem þær eru svo í er líka fáránlegur. Allt með einhverju blómamynstri eða myndum af ávöxtum á eða eitthvað. Komm on, reynið að gera eitthvað töff með þetta.
Víetnamar hylja t.d. svipað mikið eða meira af líkamanum en flestar múslimakonur. Konurnar í Víetnam eru oft með svona "kínahatta" sem eru frekar stórir og svo andlitsgrímu til að hylja andlitið. Svo eru þær í svona síðum buxukjólum sem erfitt er að lýsa. Þessir buxukjólar eru mjög algengir og hylja líkamann eiginlega alveg en þeir eru, ólíkt mussuklæðum múslimanna, mjög töff. Ég ætla meira að segja að ganga svo langt að segja að víetnömsku buxukjólarnir eru bara mjög sexí enda skólabúningarnir í Víetnam svona hvítir buxukjólar og skólabúningar eiga alltaf að vera sexí (ég held meira að segja að það séu alþjóðalög, sáuð þið ekki japönsku skólastúlkuna í Kill Bill).
Meira að segja andlitsgrímurnar hjá Víetnömunum voru töff. Þær voru í allskonar mynstrum eða með myndum á og svona. Víetnömsku stelpurnar eru því betur í stakk búnar til að velja sér aukahluti við djammfötin en íslensku stelpurnar. Íslenskar stelpur velja sér skó og tösku í stíl en þær skáeygðu geta líka valið sér grímu í stíl. Eftir nokkrar vikur í Víetnam fannst mér meira að segja andlitsgrímurnar orðnar sexí. Þarna sá maður einhverja flotta gellu í pilsi og með hatt, bruna niður götuna á skellinöðru og svo var hún með andlitsgrímu sem jók bara á dulúðina og gerði gelluna meira spennandi.
Þannig að þið sjáið að það er ekki bara að fara í taugarnar á mér að múslimarnir eru að hylja sig frá toppi til táar, heldur fer það í taugarnar á mér að þær gera það með svo miklu smekkleysi að smekkleysa myndi ekki gefa út plötu með þeim. Talandi um tónlist...... Nei í guðanna bænum ekki láta mig byrja á að tala um þetta múslima söngl sem maður heyrir í hátölurunum úti á götu hérna. Ég er orðinn nógu pirraður nú þegar á að tala um slæðurnar.
Svo er svakalega mikið af hindúum hérna. Það er annar hver maður hérna (hinn helmingurinn er með slæður eða Halim Al yfirvaraskegg) með blett á milli augnanna. Hvað er málið með það að hafa rauðan blett á milli augnanna? Þetta er ekkert töff lengur þegar allir eru svona. Og hvað er með þessa gullhlunka sem indverskar kellingar eru með í nefinu. Ok ég veit að Kristína Akúlera er voða töff með lokkinn en þessir gullhnúðar hjá indverjunum eru bara eins og risastór horklessa á vitlausum stað í nefinu.

Annars er Kuala Lumpur svalur staður (ekki í bókstaflegri merkingu) og allir eru voða líbó. Nema þegar einhver afklæðist. Í gær var svona 35 stiga hiti eins og alltaf í þessari borg. Við Anna sátum við litla laug í almenningsgarði og vorum með fæturna í vatninu. Þarna var fullt af börnum að leika sér á nærfötunum að njóta þess að láta vatnið svala sér. Ég fór þá úr bolnum mínum og skellti smá vatni á hausinn á mér (djöfull var það þægilegt). Nei minns var bara rekinn afur í bolinn með lögregluvaldi svona einni mínútu síðar. Ég er ekki að grínast með það. Lögregluþjónn bað mig um að fara aftur í bolinn sem ég gerði á meðan túristarnir tóku myndir af aksjóninu. Ætli kvenlögregluþjónninn (sem var með slæðu bæ ðe vei) hafi ekki hneykslast af því að sjá karlmann beran að ofan. Kannski fannst þeim ég bara svo ljótur svona loðinn þannig að þeim fannst þeim vera að hugsa um geðheilsu almennings með því að reka mig aftur í. Á meðan þetta gekk allt saman á, sat Anna við hliðina á mér í hlýrabol með brjóstaskoru dauðans að flagga stoltinu sínu (eða stoltunum sínum þar sem þau eru tvö) framan í karlpeninginn á svæðinu.
Svo þarf maður ekki meira en að vippa sér inn í verslunarmiðstöð til að sjá mannhæðahá augýsingaspjöld með karlmönnum berum að ofan (minna loðnir en ég að vísu) og kvenmönnum á nærfötum.

Já svona er þetta nú hjá okkur í Malasíu.

Valgeir

Vietnamskur Ao Dai (buxukjóll)

VS.

Klæðnaður fyrir múslimakonur (mynd tekin af heimasíðu vefverslunar. Þetta er til sölu gott fólk og þetta er keypt)

Laerandi Malisku! ...og fleira

2005-01-27T22:13:00.000+01:00

Eg er alveg viss um ad thad er ekkert mal ad laera Malisku.. Segir madur thad annars?? Er ekki viss en thid vitid hvad eg a vid. Their herna nota sama stafrof og vid og thad eru engir svona asnalegir stafir eins og stundum er, furduleg komma yfir ai eda eitthvad. Eg hef ekki rekist a einn einasta staf sem eg kannast ekki vid. Eg get lesid oll skilti vel og finnst tvi eins og eg skilji thau.. thad eru meira ad segja fullt af "islenskum" ordum herna sem tho thyda vaentanlega eitthvad allt annad en hja okkur en allt gerir thetta ad verkum ad thetta litur svo audveldlega ut. Manni verdur alltaf sma lett.. Til ad gera hlutina enn audveldari herna fyrir okkur er allt a ensku.. Allir tala ensku, mikid af skiltum, auglysingum og matseldum er a ensku; og thetta er ekki a Malisku og ensku nei bara ensku. Gaeti ekki verid thaegilegra eftir illa enskutalandi lond hingad til. Svo eru morg ord herna sem eru a Malisku en eru rosalega svipud enskunni.. eins og til daemis.. hvad haldidi ad thetta thydi.. "Kaunter tiket". ju ju.. thetta thydir "midasala" eda eins og their segja a enskunni.. ticket counter.. og eins thetta "teksi", ja thid giskudud rett.. thetta er Taxi. Hlutirnir eru bara skrifadir eins og their hljoma.. Svona eins og vid gerum stundum.. "hun er svo bjutiful, madur verdur alveg kreisi.." svona svo daemi se tekid! Sei sei gaman ad thessu!!

Annars forum vid i dag ad skoda Petronus turnana.. Sem vid komust ad, ad eru ekki lengur haestu byggingar i heimi.. en eru haestu tviburaturnar i heimi.. thad er tho alla vega eitthvad! Vid tokum skytrain eftir leidbeiningar fra gistiheimila kallinum okkar og endudum inn i verslunarmidstod.. eftir rolt inni i henni akvedum vid ad fara ut fyrir og reyna ad finna turnana. Thegar ut kemur eru turnarnir hvergi i augsyn og finnst okkur thad skrytid tvi vid attum eiginlega ad lenda alveg vid tha thegar vid kaemum ut ur lestinni.. Eftir snuninga a kortinu og klor i hausnum er mer litid upp fyrir aftan mig.. hvad haldidi ad blasi vid.. Turnarnir!! Ekki furda ad vid finnum ekki turnana thar sem vid stondum eiginlega inni i theim!! Vid hlogum frekar mikid af eigin heimsku!!
Thad er ekki haegt af fara alla leid upp i topp. Bara upp i himinnbruna eins og their kalla hana eda the Skybridge. Turnarnir eru 88 haedir en bruin er a 42. haed. Thad var alveg slatta hatt uppi eda um 170 m, en madur hefur samt sed thad betra.. vildum bara gera thetta til ad geta sagst hafa gert thad! Var lika okeypis.. og thad er ord sem okkur likar alltaf svo mikid vid!!! Turnarnir eru 452 m, ef ykkur langadi ad vita thad! Haesti turn i heimi er i Taiwan og er 509 m.. vid thangad naest... ;) ja eda seinna kannski..

Vid erum frekar hangandi mikid i lausu lofti thessa dagana. Thad hefur alltaf verid einhver fastur punktur i thessu ferdalagi okkar fram ad jolum. Stefnan var alltaf tekin a Taeland yfir jolin og tvi var alltaf eitthvad takmark framundan.. nuna thegar thau eru buin vantar okkur eitthvad til ad mida vid annad en bara ad koma heim. Erum her, hvert forum vid naest, hversu lengi aettum vid ad eyda her.. hvad langar okkur ad sja naest. Eg geri rad fyrir ad vid munum halda afram ekki a morgun heldur hinn. Hvert vid forum get eg ekki svarad enntha.. Kannski er thetta bara meira gaman svona.. akvedum bara allt a sidustu stundu.. sjaum svo hvar vid endum!

Jaeja vid munum alla vega halda afram ad leyfa ykkur ad fylgjast med!!

annasiggan.

ps.
Stelpur! Keypti mer 3 Mac augnskugga i dag a um 1000 kall stykkid, hvad kosta their aftur heima..? Langar ad vita hvad eg sparadi mikid a ad kaupa tha og hvort eg aetti ad kaupa fleiri!!

Kuala Lumpur.

2005-01-26T17:04:00.000+01:00

Eg hef aldrei reynt ad halda odru fram en ad eg se langt fra tvi ad vera tolvunord.. Kann ekki lengra en ad skoda postinn minn, blogga og skoda einstaka heimasidu kannski. Er auli i sambandi vid thetta og er haett ad svekkja mig a tvi.. a lika svona godan kall sem reddar mer ef eg er i vandraedum. Tvi, ef ad tolvan sem eg er i hverju sinni er ekki eins og hun a ad ser ad vera til ad setja inn islenska stafi bara get eg ekki gert thad. Thannig ad thid verdid bara ad saetta ykkur vid thetta lika. Nenni ekki ad vera ad bogga Valgeir yfir thessu.. hann hefur nog ad gera nuna med sitt!! Nenni ekki heldur ad skrifa a ensku sem vaeri kannski ekki svo vitlaust i stodunni.. Haettid bara ad bogga mig yfir thessu ok!! Thetta er utraett mal!

Alla vega... mal malanna! Erum komin til Kuala Lumpur, Malasiu (og ja Kata thad er Kuala Lumpur eg er nokkud viss). Vid komum hingad um fimm i morgun. Okkur var sagt ad vid myndum koma a svaedid um 7 leytid og hefdi thad verid finn timi til ad fara ad finna ser hotel og svona.. hlutirnir ad komast i gang. Thegar okkur var svo hent ut ur rutunni klukkan fimm vissum vid ekki alveg hvad vid attum ad gera horfandi a audar goturnar. Thad voru nokkrir leigarar a svaedinu sem budu okkur far en hvert attum vid ad fara, hofdum ekki bokad eitt ne neitt. Vid vorum eina hvita folkid i rutunni og tvi ekki haegt ad radfaera sig vid adra tursta. Eftir klor i hausnum og sma hringsnuninga kemur til okkur madur sem segist vera med gistingu fyrir okkur sem er rett hja.. ekki med mikid af kostum akvedum vid ad elta gaurinn. Hann taladi goda ensku og tvi var audvelt ad treysta honum. Hann for med okkur a litid gistihus med herbergjum a staerd vid fataherbergid heima hja mommu og pabba.. (sem sagt litid) eitt rum og litil kommoda, litill gluggi var a herberginu en hann sneri ut a ganginn. Vid vorum svo threytt og hofdum ekkert annad ad fara thannig ad vid tokum thad. Vid logdumst til hvilu og svafum til klukkan var ad verda half tvo eftir hadegi. Madur var halfrugladur thegar madur vaknadi.. thad ruglar mann alltaf svolitid ad vera ekki med glugga sem snyr ut. Thannig ad madur finni fyrir breytingunni a ljosi i herberginu.
Vid drifum okkur a faetur og forum ad vinna i tvi ad skoda borgina. Hitinn herna er frekar obaerilegur.. miklu thyngri og heitari en i Taelandi. Eg svitna eins og svin og hugsadi ekki um annad en ad komast inn i lofkaelt umhverfi, tvi var thetta netkaffi himnasending.. hugsa ad eg muni aldrei fara!

Vid hofum ekki akvedid naesta skref. Munum vera her i einhverja daga eda thar til okkur byrjar ad leidast.. og holdum tha afram. Thad eru ymsir kostir i stodunni og fullt ad skoda og sja i Malasiu.

Eg er buin ad sja miklu fleiri konur an slaedu en med slaedu eftir ad vid komum hingad.. thetta er ekki eins slaemt og eg helt med klaedaburdinn.. Eg var buin ad fjarfesta i bolum med ermum til ad vera meira "hulin" en thad voru greinilega otharfa ahyggjur.. ja.. alla vega her i hofudborginni!

ok bless!

Anna Sigga

Kuala Lumpur

2005-01-26T16:43:00.000+01:00

We arrived at 5 am this morning in Kuala Lumpur after a 9 hour drive from Hat Yai in Thailand. We arrived much earlier than we thought we were supposed to and were just sitting on the sidewalk browsing through our guidebook when a tout (one of the people who walks around selling hotel accomodation) took us to a guesthouse near by. So we fell asleep until 13:30 and then went out for a walk and my oh my, is this place hot. Then I mean the temperature is very high here. I didn't believe it when I thought to myself, "oh boy, would I be glad to go back to Thailand to COOL DOWN"!
So after walking around for just over an hour, we fled into this air contitioned internet cafe, escaping the heat.
What's cool about this country is that they have the same alphabet as we so finding your way around is easier than otherwise. Also here everyone seems to speak english and according to my information, they don't dub the TV shows here but have the english language but subtitles in their language. Just like home.
If you want to drop in for a visit, we're staying at Wheeler guest house where fan rooms (like in no air con) costs about 7 usd.
We haven't checked out the Petronas towers yet (the biggest houses (buildings) in the world).

I'll tell you more later.

Valgeir

This ´n´ That

2005-01-25T15:05:00.000+01:00

Like some of you know by now, Anna was released from the hospital the day before yesterday. The same night we decided to celebrate the fact that Anna had an appetite for something in over a week and went out to eat at this very nice restaurant called Sizzler. It´s probably an american franchise and it was very expensive compared to the local food available here. For comparison, we paid 630 Baht (1000 isk. or 16 usd.) for the meal at Sizzler but for lunch today we paid 55 baht (88 isk. or 1,4 usd.). Both prices are for the final bill for the both of us.
Well I have to say that it was worth it because the food was excellent and I even got barbecue sauce for the first time in over three months. Afterwards we went to see "The Aviator" in a movie theatre in town but two theatres here show some films with english language in stead of the typical Thai dubbed films.
Before the start of the film, the Thai national anthem was played and everyone stood up in respect. In the meantime, snapshots of the Thai king were shown on the screen. Photos of the King are everywhere, in stores, hotels, restaurants, magazines, on the money, on billboards, tv, and also before the screenings of films in the movie theaters. This would be really cool if this was a beautiful queen or a princess but the Thai king is the ugliest Thai man I´ve seen and I´ve seen a few (ugly) ones in the last month or so. I wouldn´t be surpriced if he was on the top ten list on www.uglypeople.com. The Thais really adore this man though so if you are Thai or you know someone from this country, don´t tell anyone that I said this because I would probably be stoned to death in the street as punishment. The only reason I dare to write this is because I´m leaving the country tonight so I´ll be out of their reach tomorrow.
Seeing the King and hearing the anthem didn´t ruin our pleasure of going to the movies for the first time in over three months. The fact that they only had one trailer and NO commercials before showing the film was a big plus. It´s not like in Germany where they have 45 minutes of commercials and trailers before they start the film (no exaggeration here, just ask any german person). They say the film starts at 8 pm. so you show up a little before, buy your popcorn and coke and take a seat. Then they turn off the light, play commercials and trailers for 25 minutes and then turn the light back on so a guy in gay looking clothes can walk among the audience selling icecream and drinks to those inconsiderate enough to let the entire audience wait while they choose an icecream to their liking. After the gay guy leaves, the lights are turned off and you get ready for the film to start. Think again, another round of commercials and trailers is about to begin so you´ve just got to relax and hope the film is worth all this.
One bright side of all this is that it gave me the chance of seeing the best commercials for the first time, cigarette commercials. While all cigarette commercials are banned in my country (The wealthy and prosperous beautiful island of (n)Iceland), they are allowed in German movie theatres. Why do I say the best commercials, well think about it. These commercials are advertising stuff that smells bad, tastes bad, is filthy and filthy expensive and can be fatal but still they get people to buy the stuff.

Just to tell you, a rat just came into this internet cafe (which is actually a dvd rental with computers and doesn´t sell any coffee) just now. Anna jumped out of her seat of course but I kept my cool and opened the door so the rat could get out. Why do they have to be so discusting though. If rats were small, clean, white and had a fluffy tail, no one would mind them more than squirrels. Then you could also say that if rats looked like bunnies noone would mind them. This city has many rats and huge cockroaches that come out at night. The roaches you see in Fear Factor are nothing compared to the ones here. The other day (on the diver island of Ko Tao) we found two of them in our room one night and their lives ended within a minute after we spotted them. The next day I put on my shorts that had been hanging in the bathroom and I felt something tickle me on the thigh. I looked down and saw this monster crawl down my leg from under my shorts. I shook it off and sent him off to meet his ancestors (if you´re a cockroach and you´re reading this, DON´T MESS WITH ME).

Well this has been long enough hasn´t it? My next blog will probably be from Kuala Lumpur in Malaysia where Muslims are a majority but malaria, measles and more diseases are not common. How many M´s were in that sentance?
I dreamt the other night that I lost many of my teeth. It must have been about 12 teeth that I lost (don´t worry, it was a dream so it didn´t hurt) and Anna was trying to scare me by telling me that if you dream that you loose a tooth, someone dies. That´s just bullshit, right?

Well hear you and see you later.

Valli

p.s. Could someone call the Thai embassy in their country and tell them that Christmas is over. The Christmas decorations are still up everywhere in town and they keep on playing christmas songs in the shopping malls. They even had "Santa Clause 2" on TV two days ago. Give up already, I´m not buying any christmas presents.

Vinahringur!

2005-01-25T14:49:00.000+01:00

Það sem er svo frábært við þetta ferðalag okkar er hversu auðvelt er að eignast vini. Alla vega þangað til við komum til Tælands hitti maður bara fólk sem var að gera það nákvæmlega sama og maður sjálfur, á bakpokaferðalagi um Asíu, heiminn jafnvel og ofsalega auðvelt er að byrja samræðurnar á því að ræða um staði og lönd sem maður hefur/æltar að fara til. Reyndar er fyrsta spurningin og algengasta alltaf.. Hvaðan kemurðu..?? ..og hvað er merkilegra en að vera frá Íslandi. Svo kemur sama rútínan.. "jájá það er rétt við erum frá Íslandi.. ég veit við erum langt að heiman. Já er það erum við fyrstu Íslendingarnir sem þið hittið, nei við erum ekki svo mörg sem búum á íslandi, 290.000, já einmitt mun færra fólk en býr bara í borginni þinni.. jújú passar við búum í Reykjavík.. nei nei það er ekki svo kalt á Íslandi miðað við mörg önnur lönd, bara kaldara á sumrin". and so on, þið vitið hvernig þetta er.. Svo reynum við að koma að spurningu um þeirra lönd og við erum orðin bestu vinir.. Í alvöru þetta er svona einfalt. Svo segjum við frábært að þú skulir skilja svona góða íslensku!!!! ;)

Samræðurnar við "lókal" búana ganga oft ekki eins vel þegar við reynum að svara því hvaðan við erum.
Lókal: Where are you from..
Við: we come from Iceland..
Lókal: aahhh Ireland..
Við: no no Iceland..
Lókal: yes I know Ireland.. near UK!
Við: No no Iceland near Greenland.
Lókal: yes yes Ireland.. UK I know..
Við: ok, og brosum.
Sumir sem ekki "fatta" að tengja Ísland og Írland saman brosa yfirleitt bara og kinka kolli þegar við segjum hvaðan við komum og við vitum að manneskjan hefur ekki hugmynd um hvaðan við erum, það er frekar fyndið og við erum stundum svolítið nasty og spyrjum hvort þau viti hvar það er.. fólk segir alltaf já en er svo allt í einu voða upptekið að skoða skítinn á milli tánna á sér eða skoða veggfóðrið á veggnum fyrir aftan okkur..

Alla vega erum við búin að bæta vel í safnið okkar af vinum um allan heim. Spurning hvort að maður eigi eftir að sjá eitthvað að þessu liði aftur en það er gaman að halda að maður eigi keðju að vinum sem nær í kringum hnöttinn. Við þurfum bráðum að kaupa nýja tösku bara fyrir emailin sem við erum búin að sanka að okkur!!!

Verð að fara það gegnur rotta hér lausum hala og ég er að fríka ÚT!!!!!!!!!

Anna Sigga.

Back from the dead!

2005-01-24T14:20:00.000+01:00

Yeeesss.. I am back out among the living. I wasn't too sure if I would make it to be honest with you, for a while. I don't think I have ever been this sick in my life!!! With high fever for a week.. just lying in bed not beeing able to move! When the heat finally started to go down I got these rashes all over my body that itched like crazy so I couldn't sleep. Not that I would have slept anyway, cause the nurses where coming in my room every (as it felt like) 5 minutes to do something. Checking my blood pressure, checking my IV (draslið í æð) or what ever you call it, cheking my temperature or just checking if I was sure I could just breathe on my own.

"miss Anna, miss Anna" turning on the lights.. arrggg!!! just leave me the fuck alone..(I felt like saying.. I didn't though) "I have been breathing fine for the last few minutes and I am sure my blood pressure is pretty much the same as it was 10 min ago!!"
Oohhh I know they where just doing their job and taking care of me but enough is enough! I slept the whole night through last night, it was great!! We went to a different hotel then before, I could not bare to go back to the same hotel again and the beds are so much nicer where we are now so that helped too to make me sleep like a baby!! aaahhhhh!!

I am still a little weak.. and get tired really easily but they say that is normal and I should get over that in a few days. We are going to keep on our journey though tomorrow. Going as planned down to Malaysia, Kuala Lumpur.

I really don't have more news for you, sorry. Well I could tell you about those 100000 new films I have seen since I got to the hospital with the TV, oh oh and I can tell you that the ceiling in the hospital is in fact white!! ... and yes in our hotelroom it was as well with a decoration of a green fan, but I am pretty sure you don't want to hear about that..

Ssooo, I'm done!

Anna Sigga.

PS. Thank you soo much for all your get well wishes.. Valli told me about them everyday, it was nice to know you were thinking of me!!!

Dengue Fever

2005-01-21T12:17:00.000+01:00

I just wanted to let you know what´s going on regarding Anna´s health. She was diagnosed yesterday with Dengue Fever, a disease that is spread by the nasty mosquito. She was admitted to the hospital and is there in good hands. Don´t worry though, Dengue is easily treated and is not dangerous. People usually recover in about a week and Anna has been sick for a few days now so hopefully we´ll be seeing the end of this not so pleasant part of our travels.

Those of you who want to know more about Dengue Fever, you can check out the WHO homepage at: http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs117/en/

Those of you who want to know more about the hospital Anna is staying in, you can check out this homepage: http://www.rajyindee.com/ (Oh, and you have to be able to read Thai)

There´s one thing that I find very amusing about all this. It´s the fact that from our (private) balcoy in the hospital, we can see elephants. There are two adult ones and a baby one. They are in a small field just across the street from the hospital and as far as I could see, there´s no fence holding them in so I don´t know what´s keeping them from taking a walk down the street.

Well I´ll keep you posted, on Anna and also the elephants.

Valgeir

Still in Thailand

2005-01-19T16:21:00.000+01:00

Hello everybody.

Although our blog site states that we should now be in Kuala Lumpur in Malaysia, we´re not. We´re still in a city called Hat Yai in southern Thailand, not far from the Malaysian border. The thing is that Anna got sick and what we thought was just a stomach ache that would go away over night, proved to be longer lasting. She has now been in bed for 4 days and we finally went to the hospital yesterday to seek treatment. We received excellent service from a really helpful staff and now she´s beginning to feel better. We´re supposed to go back tomorrow to run some tests (to make sure she doesn´t suffer from Malaria or Dengue fever) but the doctor thinks it´s a colon infection from some bad food that she ate.

Hopefully she´ll be better in a few days. Then we´ll be on our way south to Malaysia to explore new things, run into new adventures and of course, write about them on this site.

Valli

New photos just added

2005-01-16T19:15:00.000+01:00

You can check out 27 new photos on our photo site www.fotki.com/annavalgeir
including a brand new "faces of death" section.

Enjoy
Valgeir

p.s. we delayed our trip to Malaysia for one day because Anna didn´t feel well. We´ll be there on the morning of january 18th.

Frosin!

2005-01-15T18:32:00.000+01:00

Ég fór í sokka í fyrsta sinn í mánuð í gær. Maður lærir alltaf betur og betur hvernig maður getur látið sér líða betur þegar maður er að ferðast á milli eftir því sem lengra líður. Lærir sem betur fer af mistökum o.s.frv. Á leiðinni til Koh pah ngang frá Bangkok tókum við svefnrútu eins og fyrr hefur komið fram... held ég. Þeir kalla þessar rútur hérna VIP rútur og vorum við búin að heyra allt gott um þær áður en kom að því að við þurftum að nota þær, loftkældar og flottheit. Við urðum svo ekki fyrir vonbrigðum þegar við sáum rútuna okkur til mikils léttis. Auðvitað kólnar í veðri hér á kvöldin eins og annars staðar þó það verði aldrei kalt en þegar við stigum inn í rútuna fundum við að þeir voru ekkert að grínast með loftkælinguna.. hún var greinilega stillt á túrbó frystingu. Við vorum ekkert að stressa okkur á þessu og héldum að þeir myndu lækka í þessu þegar við legðum í hann. Gaur sem sat við hliðina á okkur var nú vanur ferðamaður og tilkynnti okkur það að svona yrði þetta alla leiðina. Leit svo á okkur, verandi í stuttbuxum og bol og spurði hvort við værum ekki með neitt til að fara í. Ég tók upp síðerma bolinn minn og sýndi honum.. hann gaf mér bara þetta vorkunnar look og sagði að hann væri sko í tvennum sokkum, með peysu, húfu, vettlinga, trefil, úlpu og með skíðagleraugu. Ég horfði nú bara á berrössuðu tásurnar mínar og byrjaði að kvíða nóttinni. Það var reyndar boðið upp á teppi en samkvæmt skíðagleraugunum var það sko ekki upp í flís á ketti! .... ok hann var reyndar ekkert með skíðagleraugu en mér fannst það bara það eina sem vantaði upp á hjá manninum til að vera til í þann blindbyl sem hann var greinilega að fara að kljást við um nóttina.
Við höfðum nóttina af með því að troða plaspoka upp í loftkælinguna og vefja okkur vel inn í teppin, mér var reyndar kalt en Valgeir hitapoki var í góðu standi víst. Sætin voru ekki nógu vel saman til að ég gæti troðið mér undir hann eins og vaninn er þegar ég lendi í köldum aðstæðum.
Sem sagt við tókum svefnbátinn frá Koh Tao í gær. Svefnrýmið var eitt stórt rými fyllt með þynnstu dýnum í heimi og litlum koddum. Gluggar voru opnir þannig að sokkarnir mínir komu að góðum notum. Þó dýnurnar hafi verið þunnar var hægt að kúra sig saman þannig að nóttin varð ekki of köld. Við komum hingað (Had Yai) snemma í morgun, fundum okkur ódýrt en frekar sorglegt hótelherbergi eftir nokkra leit og munum svo halda áfram til Malasíu á morgun, tökum túrpó frysta rútu niður eftir og ætla ég að passa mig að vera búin að fjárfesta í skíðagleraugum áður en við leggjum í hann.
Við munum fara beint til Kuala Lumpur og sjá svo til hvað við gerum og hvert við förum eftir það. Ég er alla vega spennt!! Hef alltaf langað til að koma til Kuala Lumpur það hefur einhvern vegin verið einn af þeim stöðum sem ég var viss um að ég myndi aldrei ná að fara til, en alltaf langað, veit ekki af hverju.

Hafið það gott dúllurnar mínar!

Anna Sigga.

ps. Ef einhver er að pæla af hverju við báðum ekki bara um að láta lækka loftkælinguna var það gert svona 5 sinnum, sem ég veit um.. þeir voru greinilega orðnir of dofnir af kuldanum til að fatta hvað við vorum að meina.

Keep on going!

2005-01-14T17:46:00.000+01:00

Well time for us to move on! We have been here just relaxing and doing some diving as said before. We did an advance course, so now we can call us advanced divers and can dive down to 30 meters.. really cool, right!? We have done 9 dives in total and enjoyed everyone of them. To answer Jan's question about what we saw under water, for the first dives I was just so amazed that I was under water swimming that I didn't really think about what I was looking at. We saw all kinds of fish down there on our next dives but I am so bad with the names. I can though mention (don't know about the spelling) Sting rays, Eel, Trigger fish, clown fish (like Nemo) and Puffer fish. We also saw some Christmas tree worms, they look like flowers in all kinds of colours on the corals and if you go close enough so you could almost touch them they "pop" in to their holes.. really cool, I just loved doing that, letting them "pop" in, hihi!!
We really have to see the movie about Nemo again.. our instructors where always saying "yes did you see that like in Nemo and remember that in Nemo" and so on. We have that movie at home right..? Anyone in my family???
I know those names of the fishes don't really say much for those who don't know, but what can I do.. ;) you just have to come over then and see for yourself.. Most of them are really colorful and a lot of them you have seen before on TV!
We also did a night dive, it was really cool! Dark and different!

We bought an under water camera and took some pictures.. some of them were really bad while we where kind of trying to learn how to take a picture and then they got better, sorry but you won't be seeing them until we are back home.

We are leaving the island tonight taking a night boat to Suratthani on the mainland and going from there down south to Malaysia. We had plans on going up to Bangkok and then up north but we have changed our minds as so often before and going to see how it goes going down..

We'll let you know..

Hopefully we can post some pictures soon, we were going to do it in Bangkok where the internet is better and cheaper but now I don't know!!

Anna Sigga.

Malasía með Múslimum og Meiru.

2005-01-14T06:08:00.000+01:00

Jæja þá er að láta vita af næsta ákvörðunarstað okkar. Við vorum búin að ákveða að fara til Bangkok næst og þaðan til Laos og sjá síðan til með Malasíu og Singapore seinna (þið sem eruð léleg í landafræði þá er Laos norð austur af Tælandi en Malasía suður af Tælandi. Singapore er síðan suður af Malasíu).
Við höfum hins vegar ákveðið að skella okkur til Malasíu næst, svo til Singapore, sjá til með Indónesíu og Ástralíu en fara seinna til Laos og annarra landa sem eru á áætlun okkar. Hvernig líst ykkur á þetta?
Þeir sem hafa áhyggjur af flóðbylgjunni og sjúkdómum sem hafa sprottið upp vegna hennar þá vil ég benda á að við verðum ekki á hættusvæði heldur í hundruð kílómetra fjarlægð.

Við förum með bát frá köfunareyjunni Ko Tao í kvöld og verðum komin til Hat Yai í suður Tælandi í fyrramálið. Þaðan förum við svo til Malasíu og lendum vonandi í ævintýrum sem gaman verður að segja frá. Malasía verður fyrsta múslimalandið sem ég heimsæki og ég get varla beðið.
Þessi ferð okkar er að hluta til farin í þeim tilgangi að kynnast nýrri menningu og öðruvísi siðum. Til að kynnast menningunni betur hef ég lagt ýmislegt á mig eins og að borða rottu og könguló, drekka heimabruggað hrísgrjónavín, hlusta á falskt söngl blindfullra frumstæðra ættbálkameðlima, ferðast með hænsnum og vera hlaðið í flutningabifreiðar með illa lyktandi ávöxtum og enn verr lyktandi Kínverjum svo eitthvað sé nefnt.

Núna er komið að því að prófa að kúga konur og þá er Anna að sjálfsögðu fyrst á listanum. Ég er búinn að kaupa kufl og blæju handa henni og hún verður að ganga í a.m.k. eins metra fjarlægð á eftir mér (eða þeim karlmanni sem fylgir henni) því annað er óvirðing við æðra kynið. Að sjálfsögðu verður einungis hægt að sjá augun á henni og hún fær ekki að tala nema yrt sé á hana. Ef hún gerist svo kræf að tala án leyfis þá neyðist ég til að gefa henni einn á hann eða svo, svona bara til að við föllum í hópinn þið vitið.
Ég er búinn að láta mér vaxa yfirvaraskegg, liggja í sólbaði og ég er ekki búinn að tannbursta mig í rúma viku. Þegar ég vef handklæðinu um hausinn á mér og lakinu um líkamann á mér þá líkist ég nokkurnveginn Halim Al (Public enemy nr.1 á Íslandi) og Saddam Hussein (Public enemy nr.1 í Bandaríkjunum). Þar sem allir vita að fjölkvæni er leyft í múslimalöndum ætla ég líka að koma mér upp kvennabúri á meðan ég er þarna og ef Anna mótmælir, hvað haldiði? Það er rétt hjá ykkur, bara einn go-moren og málið er dautt.
Hey stelpur! Rólegar, ég var bara að djóka, djísös kræast kvað thið eruð viðkvæmar.

En af hverju:

Eru margir Kínverskir, Víetnamskir og Kambódískir karlmenn með langar neglur en engir Tælenskir?

Eru margir Kínverskir, Víetnamskir og Kambódískir karlmenn með fæðingablett sem hár vaxa út úr og klippa hárin ekki. Hárin ná oft 10 cm lengd og margir þeirra fikta í þessu eins og þetta er stoltið þeirra? Tælenskir karlmenn eru ekki svona enda er þetta viðbjóðslegra en allar sögurnar á þessu bloggi til samans.

Brosa Tælendingar ekki? Lélegasta þjónustan sem ég hef fengið í Asíu hefur verið hérna og maður er alltaf að heyra um "Smiley Thailand".

Eru allir Svíar (karlmenn líka) með ljóst sítt hár?

Eru eiturlyf bönnuð í Tælandi en samt getur maður keypt sveppa"shake", "Happy(marijuana) pizzur" og ópíum á börum hér?

Eru allir sem við hittum frá Suður Afríku hvítir?

Hittir maður fleiri Svía hér en Norðmenn, Dani, Finna og Íslendinga til samans?

Var eini bolurinn sem Önnu langaði í í búðinni í dag, merktur "Zunami" (flóðbylgja)

Kostar notkun á interneti hér á Ko Tao allstaðar 200 isk. á klst. en bara 50 kall á klst. í Bangkok.

Bið að heilsa
Valgeir

The divers!!

2005-01-10T02:15:00.000+01:00

The divers.. thats what we will call us from now on, THE DIVERS!!! is there something more cool than that.. I don't think so! When we first started to do this course I was kind of shiting in my pants.. being the chicken there I am, you know. We did one day of just studying.. it is a lot more about diving then I thought.. you would of course not think they would just throw you in the sea and be like ok go down and see how you like it.. but there are a lot of techniques you have to learn and after this course we have not learnt the half of it. There are so many ways you can dive and so on, we are for exemple only qualified for a dive down to 18 meters.

We did some more studying the next day in the morning and then we went to the pool in the afternoon. It is not a big pool we have. There where six of us in it plus the instructor and soon another group joint us so we where about 13 people in the pool and there wasn't much room. We where thought to do some skills, like how to put your mask back on if it falls of under water and getting the water out, how to find your regulator (thetta sem thu andar i gegnum) again if it fell from your mouth, how you would use your buddys regulator if you run out of air and so on.. As I said the pool didn't give you much how the real thing was apart from just getting used to breathing under water and getting more confident about everything.. the sea was the real challenge. I had a bit of a difficulty breathing at first. As they say your brain ususally dose not except this and you are like ok this is not right.. I had to go up after just a while cause I felt like I was suffocating. Me the looser was the only one who went up, but afterwords few of them said they where really fighting not to go up.. I felt a little better after hearing that. I went down again as soon as I had cought my breath, as the instructor said if you stay at the surface thinking about it you will just get more scared. I got the hang of it pretty quick after that so it was no problem.. well kind of..! Ok, I had some problems with a few of the skills.. or mosty just the one taking my mask of under water.. had kind of a difficulty not just starting breating threw my nose.. I did it in the end but was still scared to be doing it down in the see 18 meters or so..

After we had all past our final test the next day.. I got 94% pretty proud of that, we went on our first diving trip. Me scared shittless of what was waiting for us down there.. hey! at least I admitted it, Valli playing it cool.. don't know yet if it was real or not.. our class and lots of other divers going for theyr first, second what ever dive, sailed to one of the beautiful places here around Ko Tao. We had a new really cool instructor, cause our first instructor had some earinfection so he couldn't dive. Our new insturctor is called Massive.. and it's not beacause he is so big.. it's more about what is hanging between his legs.. well they kind of implicated it was a third leg! unfortunately I did not get the chance to check that out ;)
Well after calming myself nown as much as I could (the ones who know me, well know how bad I can be) I jumped in to the water. Looking down just from the surface was amazing. You could not see the bottom but all the little fishes around I was just.. uuuhhing and aaahing the whole time and I hadn't gotten down yet. Then going down was the most amazing, unbelivible thing I have ever done.. Oh my god just a new world we always knew was down there but we had know idea!!!!!!!!! I could not stop smiling after I got up.. pretty hard to smile with your regulator in your mouth so..

We did two dives that day and I couldn't wait for the next day to come for the next two.. When I was a kid I always had this dream that I was flying.. kind of swimming in the air.. felt weird but now I have found out how I can do that in real life. We had plannes of going after this course but we are just dying to do at least one or two more dives before we go.. so maybe we will stay longer..

This is had gotten two long already so I will stop now. I have a little difficulty getting this all on "paper" it's just so amazing.. you have to go and see it all for yourselfs.. if you haven't yet. We paid 8500 B for this which is about 13000 isk.. 1000 B is about 12 dollers I think. We checked a homepage in Iceland to see how much it was there and it was about 50000 isk.. so this is definitely the place to do this..

So every one come on over!!!!!

yours truly

Anna Sigga.

Ett´er bara ég!

2005-01-05T23:00:00.000+01:00

Jæja við erum loksins komin af þessari stórhættulegu eyju sem við vorum á yfir jólin og áramótin. Ég gleymdi líka að nefna stórhættuleg skordýr á listanum mínum yfir hættulega hluti á Ko pha ngan. Svo vill til að einn gæji (Paul) sem við kynntumst þar var stunginn þrisvar sinnum af sporðdreka sem var búinn að gera sér hreiður í buxunum hans. Þegar Paul ætlaði að klæða sig í buxurnar svaraði sporðdrekinn fyrir sig með því að reka halann í hann og þ.a.l. nokkru eitri í leiðinni. Paul var stunginn tvisvar í löppina þegar hann fór í aðra skálmina og svo rak hann hendina ofaní buxurnar og var þá stunginn í fingurinn. Sem betur fer var sporðdrekinn ekki banvænn og Paul varð bara fyrir því að finna fyrir svakalegum sársauka og svo finnur hann ekki fyrir fingrinum.

Þegar við vorum að fara frá Ko pha ngan, fattaði ég mér til mikillar skemmtunar að ég hafði verið í sömu nærbuxunum í tvær vikur og þ.m.t. yfir jól og áramót. Nærbuxurnar eru svartar og því sést ekki hvort að eitthvað var í þeim eða ekki og ég var ekki ennþá farinn að finna neina vonda lykt af þeim þegar ég loksins skipti yfir í hreinar. Maður verður að láta sig hafa ýmislegt á svona ferðalagi og ég tók meðvitað einungis með svartar naríur vegna þess að þær fela meira en hvítar. Áður en þið úthrópið mig sem ósnyrtilegan eða ógeðslegan þá skal ég segja ykkur að ég er skárri en margir aðrir. T.d. kynntumst við Anna ýmsum skemmtilegum karakterum í Þýskalandi í fyrra og þar á meðal honum Paul (ekki sá sami og var stunginn af sporðdrekanum). Hann Paul var topp náungi, hress, fyndinn og skemmtilegur en hann hafði aldrei búið annarsstaðar en hjá mömmu sinni þegar hann loksins fór til Þýskalands í eina önn. Hann Paul átti að vera í skóla en hann nennti ekki öðru en að djamma með hinum skiptinemunum og sagði sig því úr öllum fögunum og var því heila önn í þýskalandi án þess að klára eina einingu. Rúmföt fylgdu ekki með herberginu sem hann leigði á stúdentagörðunum og því svaf hann án rúmfata í 5 mánuði. Hann kunni heldur ekki að þvo fötin sín og skipti því bara reglulega um föt þannig að undir endann á önninni voru öll fötin hans orðin skítug og mjög illa lyktandi. Árangur hans í kvennamálum fór líka dvínandi eftir því sem vikurnar liðu. Honum gekk ágætlega til að byrja með en undir lok annarinnar áttu stelpurnar erfitt með að vera nálægt honum. Eftir eina önn í Þýskalandi, flutti hann til Ítalíu til að klára eina önn þar. Ég get ekki ímyndað mér hvernig lyktin af honum var í lok annarinnar á Ítalíu.

En við Anna erum semsagt núna komin til Ko Tao (Turtle island) sem er í rúmlega klst. fjarlægð frá Ko pha ngan en er svipuð að mörgu leyti. Hér eru strendur, sólskin, ódýr matur, ódýrt áfengi og berbrjósta konur. Það er m.a.s. svo mikið af berbrjósta konum hér að Anna tók sig til og slóst í hópinn (Ef einhver af ykkur strákunum birtist óvænt hérna á næstu dögum, þá megið þið vita það að það er dónalegt að stara en allt í lagi að gægjast aðeins). Við erum svo að fara að læra köfun á morgun. Þetta er 4 daga kúrs og í lok hans höfum við réttindi til að kafa sjálf hvar sem er í heiminum. Þetta er svolítið dýrt samt miðað við það sem hlutirnir kosta í löndunum hér í kring en er ódýrt miðað við heima hefði ég haldið. Við erum að borga 8500 Baht (13500 isk) fyrir námskeiðið með öllu en í staðinn fáum við góðan afslátt af gistingu í 5 nætur sem virkar eins og afsláttur af námskeiðinu fyrir okkur. Við látum ykkur vita hvernig okkur gengur.

Í Tælandi eru víst nokkrir af bestu stöðunum í heiminum til að kafa á og þar er Ko Tao ofarlega á lista. Fyrir flóðbylgjuna voru Phi Phi og Phuket ásamt öðrum eyjum undan vesturströnd Tælands á listanum yfir bestu köfunarstaði í Tælandi en sagan segir að um 80% af kóralnum (og þ.a.l. sjávarlífi) hafi eyðilagst í flóðbylgjunni. Þetta þýddi að innan sólarhrings frá hamförunum, fylltist allt af köfurum hér á Ko Tao og við Anna megum vera heppin að hafa fengið gistingu hérna. Svo sá ég í búð í dag bol og tösku sem á stóð "zunami". Þetta er vörumerki og logoið þeirra er stór alda. Það væri svolítið smekklaust að kaupa svona bol og ganga um á einum helsta köfunarstað í heiminum merktur ZUNAMI á þessum síðustu og verstu tímum.

Við vorum að lesa um að 9 ára strákur hafi dáið úr fuglaflensu í Víetnam. Og mér sem finnst kjúklingur svo góður. Ætli maður hætti ekki að borða kjúkling ef fólk fer að detta niður allt í kringum mann en fyrst að maður hefur lifað af hingað til, þá er maður ekki bráðfeigur (7, 9, 13). Ég mun þó reyna að forða mér ef einhverjar hænur fara að elta mig í tíma og ótíma og ég tala nú ekki um ef þær eru hnerrandi á fullu.

Jæja er ég ekki búinn að bulla nóg í bili, ó já meðan ég man, ástæðan fyrir því að ég var í sömu nærbuxunum í fjórar vikur í röð er vegna þess að ég var alltaf á sundskýlu. Ég var því ekki í nærbuxunum nema öðru hvoru á kvöldin þannig að þær urðu ekki nærri eins ógeðslegar og ég lét ykkur halda, he he he he, náði ykkur þarna.

Ekki láta ykkur svo detta í hug að posta komment á það sem maður er að röfla hérna, það er hundleiðinlegt að heyra af ykkur þarna á klakanum. Gæti samt einhver sagt mér hverjir eru að skoða þessa bloggsíðu. Þegar fjöldinn sem skoðar síðuna fer yfir 200 manns á dag, fæ ég á tilfinninguna að ég þekki ekki alla lesendurna þar sem ég á ekki nema 20 vini (með fjölskyldu, vinnufélögum og kunningjum meðtöldum)

Ég bið svo að heilsa ykkur öllum og hugsið til mín næst þegar þið eruð í baði.

Val (ég hef komist að því að Valgeir er alltof erfitt fyrir útlendingana og Valli er líka aðeins of flókið þannig að ég kalla mig hér eftir bara Val, "You know, like Val Kilmer")

Diving in Ko Tao

2005-01-05T22:31:00.000+01:00

Just a short one from us here in the endless sun and heat! We are on an island called Ko Tao. It's about a hour and a half with a boat from Koh Pah Ngan and it's famous for it's great diving sites. It' s full of people right now because of the tsunamis, all the people that had planned on going diving in Phuket or Phi Phi has come here instead. We where lucky to get a place at the resort that we wanted to and are paying 200 B a night cause we are taking a diving course. Other wise it would be a lot more expensive, we have heard they are rising the prices big time because of all the demand. After the course we have to move to a nother resort cause they only let divers stay where we are at so maybe we will just get the hell out of here when we are finished. We'll see. It's a nice place we are staying at though, the bungalows are quite small and they could be cleaner but it's not so bad, we have a nice pool just outsite our door and the beach is only like a one minute walk away. It works fine for me!! ;) We will start our course tomorrow and what I have heard it's not easy, we will have to wake up our braines again because there is a big book we have to read and a test we have to pass before they will let us in the sea. It will be exciting for sure. I am a bit scared I have to admit for I have never done anything like this before and I sometimes get a bit claustraphobic and stuff.. but I just hope for the best.. just hope I will pass the test to begin with.
Well you will probably not hear much from us the next few days cause we will be so busy studying and all.

Wish us good luck!!

Anna Sigga.

Áramótin!

2005-01-02T13:35:00.000+01:00

Úfinn sjór, rigning og ekki dropi af sól var það sem nýja árið heilsaði okkur með hér á paradísareyjunni Koh pha ngan.. Mér fannst það svo sem bara ágætt því þá hafði ég afsökun að hanga bara inni í kofa og sofa allan daginn eftir skrall kvöldsins. Í dag er enn nokkur vindur og ekki hægt að liggja á ströndinni því sjórinn er allur uppveðraður í bóksaflegri en það er heiðskírt og heitt. Langar til að senda henni Hildi minni innilegar hamingju óskir með daginn. Til hamingju með að vera orðin einu ári eldri. Ég hef engin e-mail á mér fyrir utan þau sem eru í hausnum á mér og því vona ég að þú lesir þetta hér.

Gamlárskvöldið byrjaði rólega hjá okkur þar sem við borðuðum grillmat á ströndinni okkar. Veðrið var þá enn í lagi og því gátum við annað en ég hef heyrt af Íslandinu haldið brennu á ströndinni. Eftir nokkra öllara og grillmat eins og við gátum í okkur látið var haldið yfir á Haadrin ströndina og partýast áfram þar. Við kynntumst strák Paul og stelpu Franka fyrr um daginn frá Suður-Afríku, verð að taka það fram að þau eru hvít. Maður er svo vitlaus og heldur að allt fólk sem kemur frá Afríku sé svart en nei það er sko ekki aldeilis.. höfum hitt þó nokkra frá Suður-Afríku og allir hafa verið hvítir.. já alltaf er maður að læra. En við ákváðum að fara með þeim í leigubíl yfir þar sem Daníel og Sarah voru ekki að nenna með okkur. Þegar við komum á ströndina er fólkið að streyma á staðinn og partýið að fara í fullt gang. Við erum eitthvað að velta fyrir okkur hvar við viljum vera þegar klukkan slær tólf en kaupum okkur alla vega fötu til að komast í gírinn. Eftir að vera búin að ráfa um og klukkan er að verða ákveðum við að finna stað þar sem hitt fólkið sem kom með okkur í leigubílnum átti að vera á. Klukkan slær tólf og allir eru í stuði og flugeldar byrja að fljúga. Ég eins og svo oft áður þurfti að pissa og ákveð að fara út í sjóinn eins og allir strákarnir og gera það þar. Alltaf gaman og áhugavert að sjá stelpu rembast við að athafna sig í öldunum í sjónum og því þegar ég er búin koma tveir strákar á tal við mig. Fyrir aftan þá sé ég hvar einhver er að koma fyrir stórum flugelda en pæli ekki mikið í því. Allt í einu kemur þessi svakalegi hvellur og ég sé hvar allir eru að hlaupa í burtu.. Ég var ekki viss hvort að eyrun í mér hefðu sprungið.. eða eitthvað álíka, og er eitthvað að athuga málið þegar Valgeir kemur hlaupandi til mín. Ég var í lagi enda standandi í sjónum og held það og strákarnir sem stóðu fyrir mér hafi skýlt mér. En Franka var ekki svo heppin. Við sjáum lítið í myrkrinu hversu slæmt þetta var en hún kveinkar sér mikið og er næstum liðið yfir hana. Valgeir og Paul bera hana upp af ströndinni og ég drusla fötum (as in fata ekki föt)og skóm upp á eftir þeim. Hún er með ljótt sár á öklanum og Valgeir drífur sig af stað að finna first aid stað. Þegar hann er fundin hittum við þar fyrir tvo aðra með ljót sár eftir sama flugeldann. Allir auðvitað þokkalega fúlir og ekki skemmtileg leið að byrja nýja árið eða kvöldið ef út í það er farið. Það er bundið um sárið á Frönku og hún ákveður að fara í nudd eða eitthvað álíka til að láta líða aðeins úr sér og ná sér aftur. Er ekki alveg til í að fara heim strax. Við hin bíðum á meðan og kaupum okkur bara meiri fötur til að komast yfir sjokkið af þessu öllu saman. Alla vega þó kvöldið hafi verið eyðilagt svolítið fyrir henni Frönku greyinu var djammað feitt undir morgun. Við hittum aftur gaur sem við hittum í Halong bay í Víetnam og fannst okkur það mjög gaman og merkilegt ekki að búast við því að hitta hann aftur, en svona er þetta nú hér maður hittir sama fólkið aftur og aftur á nýjum stöðum.

Ég druslaði mér svo heim eftir mikið skrall undir morgun, nokkrum klukkutímum á eftir Valgeir sem var búinn að gefa þá yfirlýsingu fyrr um kvöldið að hvað sem það kostaði ætlaði hann að vera lengur en ég að djamma.. hahahha fat chance! Ég og Paul tókum leigara saman heim, er stundum hissa á því sjálf hvað ég hef mikla orku fyrir þetta djamm. Ég fór varlega mamma og var ekki með neitt of mikið rugl ég lofa!!

1 janúar fór svo eins og fyrr segir að mestu í svefn en í dag erum við að plana áframhaldandi ferðalag. Skiptum um skoðun á hverjum degi hvert við ætlum að fara og hvernig við ætlum að fara að því. Við látum ykkur vita um leið og við vitum það!

Gleðilegt nýtt ár.. alleúba!!

Anna Sigga.

DANGER! KO PHA NGAN

2005-01-02T13:19:00.000+01:00

THIS IS THE MOST DANGEROUS PLACE WE'VE BEEN IN DURING OUR TRIP! Why?

First: On our second day here, we rented motorbikes to drive around the island. Me and Anna had traveled in the crazy Vietnamese traffic and around the Vietnamese central highlands on a motorcycle but the roads here are so much more dangerous. The hills are so steep that all the cars on this island are equipped with 4WD. The roads are also unlit and really narrow. Daniel and Sarah, who we got to know here, almost had a terrible accident when they lost control of their bike going downhill and a jeep was coming uphill towards them. With incredible luck and coolness, Daniel managed to steer the bike past the jeep and finished the trip without a scratch. Since then we've seen tens or hundreds of tourists here with wounds or scratches after sliding on the asphalt and we also saw a motorcycle in pieces beside one of the roads here.

Second: We have been travelling a lot with a guy called Liam. We met him first in Mui Ne in Vietnam and then traveled with him from Vietnam to Cambodia and then we met up with him here on Ko pha ngan again. This is an incredibly cool and peaceful guy who wouldn't harm a fly (except a mosquito maybe). When we ran into him here, his face was all swallen and he had a big black eye. The day before, he and his friend (Mike) had taken a taxi (which is just a pickup with benches in the back) and because the driver drove lika a maniac, Mike hurt his leg and wanted to get the ride for free. Before they knew it, the driver signalled his (Thai) friends who came running out of every direction and beat the shit out of Liam and Mike.

Two days later we were taking a taxi and two other guys who were on the same taxi had been beaten up because of a restaurant bill. One guy had been beaten across the head with a bottle and a bat while the other had been hit with a bottle in the face. One of the guys was in a really bad shape and his head was all bloody. The two guys said the bill hadn't added up and when they wanted it corrected, the restaurant staff "took care of business". After that I always smiled and was very polite whenever I was dealing with the locals here. I would correct them if I didn't get the right change back or something but I always did it with a smile and I was ready to run.

Third: On new years eve, several thousand people were on the party beach having a good time and some were using fireworks. Then some mentally restricted people had the (not so) great idea that turning major fireworks upside down, would be a good form of entertainment. On at least three occasions big ass bombs went off by the ground (these are made to reach the height of about 100 meters before going off). Me and Anna were hanging out with Franca and Paul when about two meters away I heard a whizz (the sound of fireworks while they are going up in the air) and I realized what it was and started running and turning my back on the fireworks. Everyone there did the same, including Franca who got hit by a fireball in the inner ankle. From there, debris of the fireball hit her calf of the other foot. When I had made sure Anna was OK, I found Franka standing in the sea, trying to cool the wound down. We then had to carry her to a pharmacy who was equipped to take care of minor wounds. The wound looked really bad. It was the size of a golf ball and it seemed that the skin had just turned to ash where the fireball had hit. When we were in the pharmacy at least two other people came in with wounds after that one bomb. What a nice way to celebrate the new year. This was the fourth day of Francas holiday and she was planning on enjoying it on the beach. The idiots managed to take that away from her.

Fourth: Earthquakes and Tsunamis. That's not really true, we're at least 100 km. away from the affected areas.

I didn't want you to worry about us so I've kept quiet about these things and the only reason I'm telling you this is because we're leaving Ko pha ngan tomorrow. We're not renting a motorbike here again, the new years and the use of fireworks is over and I won't be arguing to any Thais about the price anymore.

Valgeir

Tsunamis

2005-01-01T04:40:00.000+01:00

I've managed to hack my way through this German Windows operating system to post a blog on this site. I'm sitting in an internet cafe at 4:40 am on january 1st, a bit drunk but not to much. I'm obviously to old to party all night long with the young people here so I'm taking cover behind a computer.

Well I heard my first, first hand story of the Tsunamis that hit Thailand. I met a Norwegian guy called Aron who was on a beach on an island near Phi Phi when he first saw the tsunami. He was just sitting on the beach eating breakfast hung over. Because of his hangover he just missed his boat which was supposed to take him to another island. Everyone on the boat died.
He was sitting there when he spotted a massive wave coming towards the beach. At first he thought, what a good wave for surfing but then he realized it wasn't a normal wave but a big wall of water closing in on him. All of a sudden the sea level rose by a meter or two so he was suddenly standin in water. Then he grabbed his backpack and ran further up on to higher ground and survived.

He said that a lot of other people still just stood there watching the wave come in, just pointing and not realizing how dangerous it was. I expect those people to be dead now.

When I'm writing this, I'm hearing a girl behind me who's calling home to announce her family that two of her friends died in the Tsunamis here. It's unbelievable who many here have been directly affected by this disaster, really difficult to describe.

Well despite this tragedy, I wish all of you a very happy new year!

Valgeir

Full Mooning

2004-12-28T14:45:00.000+01:00

Í fyrradag fórum við í stærsta strandpartý í heimi (Full Moon Party) þar sem um 10.000 manns voru samankomin til að djamma frá sér allt líf. Við fórum með smámælta talkennaranum Söru og þmámælta kærastanum hennar honum Daníel. Þau geta líka hvorugt sagt r og ég sagði þeim að ef að krakkar heima gætu ekki sagt r, væru þau send til talkennara.
Eftir að hafa skellt í okkur hamborgara sem var eins og kjötbolla í heilhveitibrauði, drifum við okkur á "Outback bar". Þessi bar á að vera ástralskur en það eina sem var ástralskt við hann voru ástralirnir þar inni. Þar á meðal var ein stelpa sem gaf sig á tal við mig þegar Anna hafði brugðið sér á klósettið að skíta (það verður að vera kúkur í góðri sögu).

Þessi stelpa var hávaxin, með sítt ljóst hár og ekkert ómyndarleg stelpa nema hún var frekar sjúskuð. Hún var í flegnum hlýrabol og svo stuttu gallapilsi að ef hún hefði verið órökuð, hefðu lokkarnir gægst niðurfyrir pilsfaldinn. Auðvitað var hún ekki í neinum sokkabuxum. Ég var eitthvað að rembast við að rifja upp gamla technó takta á dansgólfinu ásamt Daníel og Söru þegar hún kom að dansa við hliðina á mér og tilkynnti mér að henni fyndist svo gaman að dansa og að hún gæti ekki beðið eftir að fara á ströndina í partíið (sem var við það að fara að byrja). Ég samsinnti því nú að dans væri ágætis skemmtun og að partíið hlyti nú að vera svakalegt. Eftir smá þögn horfði hún djúpt í augun á mér og sagði mér að hún væri "wasted" (ofurölvi) og reyndi að blása sígarettureyknum frá sér eins hægt og hún mögulega gat þar sem hún var líklega að reyna að líkjast kvikmyndastjörnu frá fimmta áratugnum. Ég var samt ekkert að falla fyrir þessari tilraun hennar til að vera kynþokkafull. Ég vissi ekki hvað ég ætti af mér að gera og var að vonast til að Anna kæmi mér til bjargar. Ég ákvað því bara að þaga stelpuna af mér og þegar hún loksins drullaði sér í burtu var nærri því runnið af mér eftir þessar tilfinningaþrútnu stund. Anna kom loksins til baka löngu seinna en hún hafði tafist vegna þess að einhverjir strákar höfðu verið að reyna við hana.

Við drifum okkur stuttu seinna niður á strönd og skelltum í okkur nokkru magni af áfengi. Þegar við vorum orðin nokkuð drukkin sá ég hvar Anna sat og spjallaði við einn strák og þrjár stelpur. Anna hóaði í mig og þau kynntu sig. Ég man ekkert hvað þau hétu en þau voru öll stórfurðuleg. Strákurinn var frá Ástralíu og allt sem hann sagði endaði með "Mate". Hann var með dredda (dreadlocks), risastór sólgleraugu (um nótt) og var svona nördaleg wannabe týpa af hvítum Bob Marley. Svo hló hann rosalega skringilega og alltaf þegar hann andaði að sér (á meðan hann hló) kom svona hljóð eins og hjá asna að hrína. Tvær stelpur voru svo frá Bandaríkjunum og ein frá Tælandi. Þær voru allar stórfurðulegar, þessi Tælenska náði mér ekki nema upp í olnboga og leyfði mér ekki að fara einn á barinn heldur heimtaði að fylgja mér og þurfti þá að halda í hendina á mér allan tímann á meðan. Önnur af bandarísku stelpunum var þybbin, ljóshærð með dredda, gleraugu og er svona óþolandi týpa sem hlær að öllu sem allir segja og gera þó að það sé ekki fyndið og á ekki að vera fyndið. Svo var hláturinn hennar eins og hjá hneggjandi hesti, svona hí hí hí hí (skiljiði). Það kom sér kannski bara ágætlega þar sem hún var kærasta stráksins með asnalega hláturinn. Hin bandaríska stelpan var dökkhærð með sítt hár, stórt nef og mjög breiða efrivör en annars var ekkert sérstakt við hana, að ég hélt fyrst. Þar sem ég man ekkert hvað þau heita skulum við bara kalla þau Asnann, Hryssuna, Tæjuna og Vörina.
Stuttu eftir að ég er sestur niður hjá þeim slær Hryssan mig í lærið og þegar ég lít furðu lostinn á hana hneggjar hún bara af hlátri, hí hí hí hí. Ábyggilega það skemmtilegasta sem hún gerir er að slá fólk og sjá hvað það gerir. Ég var ekki búinn að fatta þá að þau eru öll sækópaþs og leiddi þetta bara hjá mér. Þá tekur Vörin sig til og hallar sér í áttina til mín og áður en ég veit af, gleypir hún nefið á mér og blæs upp í það. Ég ýtti henni frá mér og þurrkaði tóbaksblandað slefið framan úr mér. Við þetta hneggjaði að sjálfsögðu Hryssan sem aldrei fyrr og sló mig í handlegginn og þegar ég spurði Vörina hvers vegna hún hafði gert þetta, svaraði hún bara "mig langaði bara til að prófa". Hún bauðst síðan til að nudda á mér fæturna (væntanlega sem skaftabætur) og ég þáði það. Það eina sem hún gerðí var að kreista á mér tærnar í nokkrar mínútur og það átti að skipta öllu máli. Hryssan tjáði okkur þá að Vörin sé mikið í jóga og kunni því allskonar drasl sem er hollt fyrir mann.

Eftir táakreistingarnar fer hún í það að nudda á mér hálsinn og bakið (sem var ekki svo slæmt) og er alltaf að segja mér að reka hjartað í átt að himninum. Ég sit þarna eins og fáviti, með krosslagða fætur, blindfullur á strönd um miðja nótt með 10.000 manns að djamma í kringum mig að reyna að þenja út brjóstið til að hjartað nái sambandi við himinninn sem er miðja alls og eitthvað kjaftæði. Þegar ég rek út brjóstið segir svo Vörin við mig; "nei ekki nota neðrabakið, vertu beinn í baki en rektu hjartað í átt að himninum". Ég vildi nú ekki vera dónalegur en ég hugsaði "HVERNIG Í ANDSKOTANUM REKUR MAÐUR HJARTAÐ Í ÁTT AÐ HIMNINUM".
Ég hlýt að hafa rekið hjartað að lokum upp til himinsins því hún hætti að röfla um það og sagði mér að anda núna djúpt í gegnum munninn. Ég gerði það og hún byrjaði að telja á meðan. "Anda inn einn, tveir, þrír, fjórir, fimm og anda út einn, tveir, þrír, fjórir. Maður á alltaf að vera einni sekúndu lengur að anda inn en að anda út". HVAÐA GEÐSJÚKLINGUR TEKUR TÍMANN Á ÞVÍ HVERNIG HANN ANDAR? Þegar hún heyrði mig svo anda, ætlaði hún að vera rosalega klár og spurði mig; "ertu reykingamaður" (svona 70% djammaranna á ströndinni reyktu) en ég svaraði neitandi. Þá spurði hún mig; "Reykirðu stundum gras" (svona 93% djammaranna á ströndinni reykja stundum gras) en ég svaraði aftur nei. Þá spurði hún mig; "Hefurðu við peningavandamál að stríða" (HVER HEFUR EKKI VIÐ PENINGAVANDAMÁL AÐ STRÍÐA?) og þá loksins svaraði ég "hver hefur það ekki" og hún hlýtur að hafa verið rosalega góð með sig að geta lesið mig svona vel.
Síðan lét hún mig beygja mig afturábak og var með lappirnar sínar undir mjóbakinu á mér. "Rektu hjartað í átt til himinsins" tilkynnti hún mér aftur. Ég sagði þá á ensku "Drop all dead lice from my head" því ef ég er liggjandi á bakinu, hvernig getur hjartað á mér ekki snúið til himins. Vörin pældi ekkert í því sem ég sagði og spurði hvort það væri ekki gott að liggja þarna. Ég neitaði því og sagði að mér væri illt í bakinu á því að liggja þarna. Þá lét hún mig beygja mig fram og það var nú eitthvað skárra.
Mér var svo bjargað skyndilega úr óvæntri átt því blindfullur partígestur datt um okkur í jógastellingunum og þegar ég náði að rísa upp sá ég hvar Vörin lá með andlitið í sandinum, klemmd undir vönkuðum partígestinum, gargandi "is everyone alright, is everyone alright?" Ég prísaði mig nú bara sælan að sleppa ómeiddur frá þessari gellu og við Anna stungum af. Það síðasta sem ég sá af gellunni var hvar hún var að huga að fulla gæjanum sem datt á okkur. Hún var búin að finna næsta fórnarlamb en ég var sloppinn og gat einbeitt mér að drykkju, dansi og að forðast alla kyn- og klæðaskiptingana sem voru á höttunum eftir dauðadrukknum og gröðum útlendingum.

Valgeir

Jólin!

2004-12-28T14:05:00.000+01:00

Jæja þá er maður að koma sér aftur í gang eftir hátíðarnar. Óvenjulegustu jól hingað til en líka mjög ánægjuleg.. Við erum mjög sátt við það að vera hér en ekki á þeim svæðum sem flóðbylgjurnar skullu á. Aðal ástæðan fyrir því að við völdum þennan stað er út af Full moon partyinu sem við fórum í á sunnudaginn ef það hefði ekki verið hefði Phuket eða Phi Phi alveg sterklega komið til greina. Okkur langaði að fara þangað líka en spurning hvað maður gerir núna. Fyrir utan það að allir eru bara í sjokki yfir þessu hefur þetta ekki haft nein bein áhrif á okkar frí hér. Við fundum ekki fyrir neinu, fréttum bara af þessu í gegnum vini okkar hér. Við höfum verið mest með pari hérna frá Ástralíu Sarah og Ísrael Daníel. Þau ætluðu til Phi Phi en Daníel hitti vin sinn klukkutíma áður en rútann þeirra átti að fara sem sagði þeim að gleyma Phi Phi og fara frekar hingað því hér væri fjörið og gamanið.. þau ákveða að athuga hvort þau geti breytt miðunum sínum og það var ekkert mál og því enduðu þau hér. Þokkaleg heppni það, fríið hefði orðið allt annað ef ekki.. þau eru meira að segja í brúðkaupsferðinni sinni, Daníel kallar vin sinn líka núna engil. Fólk hérna liggur yfir CNN eða á netinu yfir fréttasíðum. Við höfum ekki hitt neinn ennþá sem þekkti einhvern þarna sem ekki hefur skilað sér sem er gott mál auðvitað. Við þurfum líklega eitthvað að endurskoða ferðir okkar hér eftir og sjá hvert við getum farið. Við ætlum alla vega að vera hér yfir áramótin og fara svo líklega til eyju hérna rétt hjá sem kallast Koh Tao og fara þar á kafaranámskeið.. gamall draumur!

Við látum alla vega vita vel af ferðum okkar hér eftir til að koma í veg fyrir frekara "panik" ef það er óþarfi!

Alla vega yfir í skemmtilegri hluti. Við eyddum jólunum á dönskum veitingastað í Haadrin ströndinni (ströndin sem aldrei sefur) sem er um 40 mínútna keyrsla frá okkar strönd. Við vorum þarna um 50 manns í mat og allir áttu að koma með lítinn pakka. Maturinn var mjög góður. Purusteik sem hefði líklega verið eins og hamborgarahryggur ef það hefði verið reykt, brúnaðar kartöflur, rauðkál, brún sósa og fleira. Hefði ekki getað komist nær okkar mat held ég. Rísalamand í eftir rétt með kirsuberjasósu, karmellusósa var ekki fáanleg. Yfir matnum voru svo spiluð jólalög og þá fyrst komst ég í jólastuðið, það entist í svona klukkutíma. Eftir matinn var svo pakkaleikur þar sem hvert borð fékk teninga og ef maður fékk sex mátti maður fara og sækja eina gjöf undir jólatréð. Eftir að gjafirnar voru búnar, þá voru reglunum breytt og ef þú fékkst sex máttirðu stela pakka frá næsta manni.. allir orðnir ágætlega fullir á þessu stigi þannig að þetta var mjög skrautlegt. Þegar leikurinn var svo flautaður af var ég með tvo pakka.. sem ég mátti eiga. Valgeir var með einn. Ég fékk sem sagt vindsæng og litlar jólakúlur í jólagjöf, Valgeir fékk Red bull. Ég tók jólakúlurnar og skreytti kofann okkar með þeim, að utan og innan, ofsalega glöð þar til þeim var öllum stolið daginn eftir..
Jæja eftir brjálað stuð á staðnum og dans upp á borðum var haldið niður á strönd þar sem partýið hélt áfram. Allir á hvolfi og mikið stuð þar til Valgeir dró mig heim nauðuga ;) um fjögurleytið. Þegar við komum á ströndina okkar var partý þar enn í fullum gangi. Valgeir skreið upp í enn ég ákvað að skemmta mér smá meira til sólarupprásar.. alltaf gaman af því. Fyrsta aðfangadagskvöldið mitt sem eytt er í fyllerí.
Dagurinn eftir fór svo ekki í mikið þar sem bara þynnka var í gangi. Legið á ströndinni og reynt að synda í sjónum.. borðaður feitur matur og legið aðeins meira á ströndinni eða inni í kofa. Á sunnudaginn var svo full moon partýið fræga. Mikil eftirvænting eftir því þó svo að atburðir dagsins hafi sett svolítin skugga á það allt saman.. en stoppaði okkur ekki í því að drekka okkur full. Allsstaðar á ströndinni er selt meira áfengi en hægt er að hugsa sér og eru þar visælastar "föturnar". En þær er hægt að kaupa hvar sem er og með ýmsu innanborðs eftir því hvað þú fílar. Til dæmis vodki, sprite og red bull eða kók, romm og red bull.. svo er öllu blandað saman og fyllt upp með klaka og nokkrum rörum hent út í. Allir voru í fötunum og þær komu manni vel í það ástand sem maður var að sækjast eftir... ;) Annars held ég að Valgeir sé að sjá um full moon party hlutann á þessu bloggi og því óþarfi fyrir mig að endurtaka. Við reyndar týndum hvort öðru þegar leið á kvöldið og ég kom heim á eftir honum, hvað er annað nýtt annars.. hehe. Þetta var alla vega fjör það eitt er víst!!!!

Jæja hafið það gott, og farið varlega maður veit aldrei hvað getur gerst!

Anna Sigga.

We´re OK!

2004-12-26T19:05:00.000+01:00

We are OK. We are on Ko Pha Ngan island in the Gulf of Thailand just outside the east coast of Thailand. The sea surges hit islands on the west coast of Thailand but it didn´t effect us. We actually just heard about this from other people here.

Valgeir and Anna

Taken from www.bbc.co.uk

"Thousands of people have been killed across south and east Asia in massive sea surges triggered by the strongest earthquake in the world for 40 years"

Við erum heil á húfi!

2004-12-26T13:31:00.000+01:00

Við erum í lagi en því miður hittum við nokkuð af fólki í Bangkok sem var á leiðinni til Phi Phi og Phuket eyjanna sem fóru illa úti í flóðbylgjunum. Við vitum ekkert hvort þau séu lífs eða liðin.

Þetta breytir þó ferðaplönum okkar því áðurnefndar eyjar voru m.a. á listanum yfir þá staði sem við ætluðum kannski á. Indónesía var líka á listanum og við ætluðum fljótlega þangað. Sjáum til með þetta allt.

Heyrumst seinna

Valgeir og Anna Sigga

Tekið af MBL.is

"Manntjón af völdum flóðbylgjunnar eykst
Eftir því sem frekari fréttir berast frá svæðum sem urðu fyrir flóðbylgjunni af völdum risaskjálftans undan Súmötru í Asíu hækkar tala látinna jafnt og þétt. Nú er vitað að á þriðja þúsund manns hefur drukknað af hennar völdum í Suðaustur-Asíu.Jarðskjálftinn sem flóðbylgjunni olli mældist 8,9 stig á Richterskvarða og er einn sá mesti sem sögur fara af. Upptök hans urðu í Indlandshafi suðvestur af héraðinu Aceh á Súmötru. Flóðbylgjan olli miklu tjóni í vestanverðri Asíu. Verst urðu úti Sri Lanka og Indland en í löndunum tveimur biðu a.m.k. 2.300 manns bana.

Shivraj Patil innanríkisráðherra Indlands segir að um 1.000 manns hafi týnt lífi í suðurhluta landsins. Þá er staðfest að 1651 manns eru látnir á Sri Lanka og hundruð er enn saknað.

Þá biðu a.m.k. 118 manns bana í suðurhluta Tælands og 1.300 slösuðust. Manntjónið varð að mestu á vinsælum áfangastöðum ferðamanna, svo sem eyjunum Phuket og Phi Phi.

Þá segja embættismenn í Indónesíu að þar hafi a.m.k. 150 manns beðið bana en þeir vara við því að tala látinna eigi eftir að hækka verulega."

Jólamatur!

2004-12-23T16:54:00.000+01:00

Sæl aftur fólk..

Rétt smá stutt frá okkur úr sólinni. Valgeir er að reyna við að setja inn myndir núna.. gengur svo og svo.. hef ég því smá tíma til að blogga. Ekki það að mikið nýtt sé að frétta, bara hið ljúfa líf. Fórum á okkar eiginlega fyrsta almennilega fyllerí hérna í fyrradag. Skemmtum okkur konunglega sitjandi á ströndinni með bjór í hönd hendandi okkur út í sjóinn annað slagið.. vel ljúft. Vorum svo hrikalega þunn í gær að það hálfa væri helmingi of mikið.. Ætluðum að koma hingað yfir á partýströndina tekur okkur um 20 mín að keyra frá þar sem við gistum en lögðum ekki í það. Lágum því allan gærdaginn í móki, var eiginlega of þunn til að vera í sólbaði meira að segja.. þá er maður sko í slæmu ástandi! Við erum annars búin að skrá okkur í danskan jólamat hérna á morgun. Erum rosalega glöð með það. Ætli það sé ekki það næsta sem við komumst jólamatnum heima. Boðið er upp á meðal annars purusteik, brúnaðar kartöflur, rauðkál og rísalamand (hvernig sem þetta er skrifað) í eftirrétt. Náðum tveimur síðustu sætunum í matinn og erum sátt! Maturinn kostar okkur um 500 kall á mann.. ekki slæmt!! Fáum vonandi smá jólafíling út úr þessu. Annars er ég alltaf að gleyma því að það séu að koma jól, ég meina það er þorláksmessa í dag!!! váá.. hvað væri maður eiginlega að gera ef maður væri heima.. vinnandi af sér rassgatið líklega, blankur eftir öll jólagjafakaup.. já ég sé þetta alveg fyrir mér. Ég er bara nokkuð sátt að vera hér! ;)

Jæja farin!

Hafið það nú gott um jólin og borðið yfir ykkur!!

Gleðileg jól

Anna Sigga.

Christmas in Thailand

2004-12-22T22:10:00.000+01:00

How would you imagine paradise? If it's a white sandy beach, palmtrees, clear blue sea, good cheap food, cheap alcohol and topless women, then we're in paradise. We finally reached Ko Pha Ngan island the day before yesterday and checked into Long Bay resort (400Baht, 10 usd) on Hat Yao beach. The situation here is similar to Mui Ne in Vietnam, we're staying in bungalows, there's a restaurant on the beach and everything is made extremely easy for us here. The prices here are a little higher than in Vietnam but the beach is more beautiful and cleaner and the water is crystal clear and still, opposed to the waves on Mui Ne.
We're planning on staying here until 2005 and on the 26th of December we're going to party with other 10.000 people at the infamous Full Moon party on Hat Rin beach.

The internet here is expensive and we haven't that much to write about because we're not planning on doing much else than relax on the beach here. People will also have better things to do than read our stories with christmas coming up. Therefore you shouldn't worry if we don't post anything for a few days now, we'll be back soon enough with more stories and hopefully we'll post some more pictures before long.

MERRY CHRISTMAS EVERYONE!

Valgeir

In Bangkok!!

2004-12-19T17:08:00.000+01:00

Finally in Bangkok.. The trip down here was not as bad as it was the first time. We had a nice big bus, and the roads from Phnom Penh are not as bad as from Siem Reap so most of the way we where not jumping up and down in our seats as before! The trip to the border took us about 7 hours.. which is quite good I would say considering that it took 10 hours to get there from Siem Reap, and if you look at a map Siem Reap is much closer. I have to say I was a bit nervous going through the border, but hey thats just me! It took some time to get through.. they where looking us up in the computer and stuff that made me sweat a little more but in the end they got to that conclusion that we where not coming to bomb their contry or something even worse and let us through! We arrived in Bangkok around 10 pm which is like three hours later then they said we would, but hey! what else is new. Bangkok is a big ass city.. I don´t know how long we drove after we entered the city before we finally got to our destination.. It´s so different here from the rest of the places we have been going to lately. It was just like coming to a big city in America. Looking out the window seeing the surroundings I felt a little like i was back in Florida where Ylfa (my sister for those of you that don´t know) used to live. You could just see how hot it was outsite, the trees, the grass, the big trucks and the big signs everywhere.. just like driving from Orlando to Gainesville.. but seeing a pickup driving by with 20 people on the platform kind of got you back to reality, ..so to speak..
We did not have a recervation in Bangkok so we where told to just take the first room we could find, because it´s high season and not many rooms available. We took the first one we found and I think it´s the most we have paid for a room since we got to Asia that is not really nice. It was 670 B which is about 18 dollars. I mean we paid 3 dollars for a room in Phonm Penh which was maybe just a little less nice. Quite a shock and it´s not getting any better going to Ko phangan.. we where able to make a recervation here for a hotel there and we are paying 700 B for that.. lets just hope it´s a nice one.. we will send you pictures.. ;)
We are going to Ko phangan after about a hour with a sleeping bus.. decided to give the sleeping buses another chance here after our horrible experience in China. We´ll see how it goes.. we will arrive very early tomorrow to this one place.. can´t remember the name and get a boat there to the island. The trip from here all the way down there was 900 B (22 dollars) for both of us, which I not so bad I think, bus and a boat trip.

Wellywelly...

Hope you are all doing well.. only five days to christmas.. can you imagine... oh yeah we met our first Icelanders on this trip today.. we where sure if we would meet any it would be here. Three women, we talked to them a little and when we left they where like.. bye.. Merry christmas, I was like of course it´s christmas soon, dööö keep forgetting!! hihi.. strange!

Anna Sigga.

Kúkað í sturtu

2004-12-19T16:43:00.000+01:00

VARÚÐ, VIÐKVÆMIR LESENDUR ÆTTU AÐ HÆTTA LESTRINUM HÉR

Í gærmorgun rifum við Anna okkur upp á rasshárunum kl.06:00 um morguninn til að ná rútunni til Bangkok. Rútan átti að fara kl.06:30 svo að við urðum að vera snögg að gera okkur klár og tékka út.. Eins og glöggir lesendur okkar vita, vorum við búin að lenda í nokkrum vandræðum með að komast til Tælands og við ætluðum ekki að bæta ofan á þau með því að missa af rútunni.
Ég dríf mig í sturtu en hér eru engir sturtuklefar eða sturtuhengi til að afmarka sturtuna heldur eru sturtuhausarnir bara á veggnum við hliðina á klósettinu og svo rennblotnar allt inni á klósettinu þegar maður sturtar sig. Þess vegna forðar maður öllu út af klósettinu áður en sturtunin hefst. Á meðan ég er undir sturtunni finn ég hvernig mér verður mál að kúka og ég hugsa með mér að 12 tímar í rútu eru nógu erfiðir þó að ég bæti því ekki ofaná að vera að gera í buxurnar. Til að spara tíma, skelli ég mér á klósettið á meðan ég er í sturtu og hugsa með mér hvað ég er nú asskoti sniðugur að finna upp á þessu og hugsa með mér í leiðinni; þetta er nú í fyrsta skipti sem ég kúka í sturtu.
Þegar ég er búinn að ljúka mér af, fatta ég að klósettpappírinn er ekki inni á klósetti vegna þess að honum hafði verið forðað þaðan til að hann rennblotnaði ekki. Ég hugsa líka með mér; hvernig á ég að skeina mér svona rennblautur, þessi ódýri klósettpappír fer bara í tætlur við það og festist við fingurna og taðskeggið á mér. Þá datt mér annað snjallræði í hug. Ég ákvað að gera þetta bara eins og lókal fólkið og skeindi mér bara með vinstri hendinni og spúlaði bara allt heila klabbið vandlega með sturtuhausnum eftirá. Ég hélt að þar með væri málið dautt og ég væri hreinn og fínn allstaðar. Ég skrúfaði því fyrir sturtuna og eins og alltaf, strauk mestu bleytuna af mér áður en ég greip handklæðið (til að handklæðið blotni ekki meira en þörf er á) og þar sem ég var ennþá tiltölulega nývaknaður, nuddaði ég stírurnar vandlega úr augunum og strauk bleytuna framan úr andlitinu.
Síðan var bara að drífa sig á ferðaskrifstofuna þar sem við vorum að falla á tíma. Á leiðinni þangað finn ég einhverja einkennilega vonda lykt en pæli ekki mikið í því þar sem margir í Kambódíu lykta illa enda býr fólk ekki við sömu aðstæður og fólk heima (reyndar eru Fellin í Breiðholtinu eins og Kambódía). Þegar lyktin neitaði að fara, fór ég að gera mér grein fyrir að kannski hafði ég ekki þvegið mér nógu vel um hendurnar eftir klósettferðina og kannski voru einhverjar leifar eftir í skegginu á mér. Það var svo ekki að spyrja að því, helv.. rútan stoppaði bara á stöðum þar sem engir vaskar voru og það sem átti að vera 12 tíma rútuferð, endaði sem 15 tíma ferðalag. Það er svo ekki að spyrja að því, þegar ég fór í sturtu eftir ferðalagið hvarf lyktin med det samme enda passaði ég mig á því að þvo mér vel um hendur og andlit.

Valgeir

Taugaafall!!

2004-12-17T20:09:00.000+01:00

Jaeja.. komin med visa til Thailands.. tho fyrr hefdi f**** verid. Vid gatum sott visad seinnipartinn i dag. Vid erum buin ad gera litid uppbyggilegt sidan vid komum hingad aftur. Vorum buin ad skoda allt sem okkur langadi ad skoda adur en vid forum og thvi hofum vid mikid bara legid i leti. Hofum adeins kikt a markadi og svona en ekki mikid annad. Thad er markadur ekki svo langt fra thailenska sendiradinu sem vid akvadum ad kikja a thar til sendiradid opnadi. Eftir leti inni i herbergi mest af deginum drifum vid okkur af stad,pokkum tvi sem vid thurfum ofan i bakpokann okkar.. og thar a medal kvittuninni fyrir vegabrefunum okkar.. eins gott ad tyna henni ekki madur. Erum baedi med thad a hreinu hvar hun er og vid af stad. Vorum buin ad fara og kaupa okkur mida (ekki haegt ad fa endurgreitt ef eitthvad klikkar) til Bangkok, vildum vera viss um ad fa saeti og svona.. hugsandi ad eitthvad mikid thyrfti ad gerast til ad vid myndum ekki fa visad okkar i dag og tokum thvi ahaettuna ad kaupa okkur mida.
Eftir markadsfed og sma versl.. aetlum vid ad drifa okkur nidur i sendirad.. Erum eitthvad ad vesenast ad dila vid motorbikara ad skutla okkur og svona og Valgeir er eitthvad ad rota i bakpokanum okkar og segir mer svo ad hann finni ekki kvittunina fyrir vegabrefunum okkar.. Eg bara ok hun er tharna vid vorum viss um thad baedi adur en vid logdum i hann. Eftir mikla leit drifum vid okkur af stad og truum ekki ad hun se horfin. I sendiradinu tek eg allt upp ur toskunni og kvittunin er gjorsamlega horfin. Eg hugsadi bara med mer ok vid eigum bara ekkert ad fara til Thailands.. thetta er bara sign.. alveg ad "eiba"! Tolum vid gaejann sem var ad vinna tharna og hann er nu ekki traustvekjandi a svipinn thegar vid segjum honum ad kvittunin se horfin. Hann laetur okkur skrifa nofnin okkar a blad og fer ad leita af vegabrefunum okkar, en litur ut fyrir ad finna ekki neitt. A thessum timapunkti var eg farin ad sja svart!! Hugsandi ok einhver hefur komist ofan i toskuna og stolid kvittuninni og er buin ad saekja vegabrefin okkar.. vid thurfum ad eyda enn meiri tima og peningum her reynandi ad redda okkur nyjum vegabrefum og aritunum og komum ekki til Thailands fyrr en einhvertima a naesta ari! Eg meina hvernig reddar madur ser nyju vegabrefi i KAMBODIU!!! Madurinn i afgreidslunni er farinn eitthvad bakvid ad baksa og eg i svitabadi komin med ogledis- og yfirlidunartilfinningu!
Eg sver thad i alvoru eg held eg hafi sjaldan komist eins nalaegt tvi ad fa taugaafall.. (sem segir kannski tho nokkud um thad hversu stressud typa eg er og hef lifad frekar audveldu lifi). Madurinn i afgreidslunni er komin fram og heldur afram ad gramsa. Eftir ad mer fannst tvo tima rettir hann upp vegabrefin okkar.. eg er ekki ad djoka eg brast i grat.. eins og eg hafi haft upp a tyndu barni minu, aldrei hef eg verid jafn fegin! Of dramatisk kannski en eg hef bara tvi midur ofsalega veikar taugar og litid hjarta!!! Valgeir thurfti ad bera mig ut og eg man varla eftir ferdinni heim a motorhjolinu.. mig ramar bara eitthvad i thad ad hafa svifid, allt var hljott og hreyfdist mjog haegt, eg rankadi ekki vid mer fyrr en Valgeir kippir i hendina a mer og rifur mig af hjolinu.. (eg sat audvitad sem farthegi)

Halfur sigur unninn.. eigum eftir ferdina nidur eftir og koma okkur i gegnum landamaerin. Einhverra hluta vegna er eg ekkert of bjarsyn.. Eg mun kyssa jordina thegar okkur verdur loksins hleypt i gegn..

...Thegar vid komum aftur a hotelid liggur kvittunin kaeruleysislega a ruminu okkar, ekki spyrja mig hvernig, tvi eg veit thad ekki..
Eg tok hana, reif hana i taetlur og at hana!!!

Jaeja gud minn godur tharf ad koma mer hedan gaurinn sem vinnur herna er sestur vid naestu tolvu med heyrnatol og byrjadur ad syngja!! Hann aetti kannski ad endurskoda thann haefileika..

Heyrumst aftur.. vonandi i Thailandi!!

Anna Sigga.

Eating and drinking problems

2004-12-17T19:50:00.000+01:00

What would be the worst part of your body to part with. I mean if you would get in an accident and you would loose a part of your body, what would be the worst to loose. I've seen it all here in Cambodia I think, people missing legs, arms, eyes or a combination of these. The most striking was though a man that I saw that was missing the lower part of his face along with one arm.
Me and Anna were sitting in a restaurant on our way from the Thai border back to Phnom Penh when we saw this man just watching us from a distance. he had a scarf over his head and over the lower part of his face but I could still see it clearly. His jaw was completely missing and also his tounge. It was really freaky and as we sat there eating I couldn't help but wonder how he manages to eat or get nutrition. What do you think?
I can't really imagine that he can eat solid food because he's unable to chew. Drinking as we know it is probably also impossible as we use our tounge to swallow food and drink (thats why you can stand on your head and still swallow).
Although beeing blind in this country is probably one of the worst social situations you can be in, I think this is probably among the second worst considering this guy was also missing an arm.
The worst would probably be beeing blind, deaf, missing both arms and legs and the lower part of your face. Or better yet, your whole face.
Many men in western countries think loosing their hair is one of the worst thing they can imagine but luckily for cambodian men, hairloss is not a big problem here.

I'm curious about one thing though. I've only seen handycapped men in this country. I have not seen one single woman missing a limb or a part of her body. Do you think that mostly men become victims of landmines because they're more out in the woods and off the beaten track then women or do women just stay out of public wiew if they are handicapped.

Valgeir

p.s. when the man missing his face asked me for money as me and Anna left the restaurant, I told him I would give him 10 dollars if he would win me in a spitting contest.
Just joking!!!

Úrlausnin

2004-12-15T21:25:00.000+01:00

Það er aldeilis að líkamsástand mitt hefur vakið upp meiri umræður en ferðasögur okkar. Lífshætta og lífsbarátta fólksins í löndunum sem við höfum heimsótt eru greinilega ekki eins vinsælt umræðuefni og ógeðfelldar bólgur á ógeðfelldum stöðum.
Ég hef verið að drepast af þessu í nokkra daga og hef fækkað máltíðum mínum niður í eina á dag þar sem ég gat ekki orðið kúkað án erfiðleika og sársauka. Þegar þrýstingurinn var orðinn nokkuð mikill og ég sá að þetta var ekkert að hverfa að sjálfu sér, fór ég á snyrtistofu sem leit út fyrir að vera nokkuð professional (Anna harðneitaði að koma nálægt þessu).
Á þessari fyrsta klassa snyrtistofu voru bara snyrtilegar ungar myndarlegar konur að vinna og voru mjög góðar í ensku. Ég sagði þeim frá vandamálinu mínu og það kom þeim ekkert á óvart því að það lítur út fyrir að ákveðnar baunir sem eru mikið borðaðar í þessu landi geta valdið þessu hjá þeim sem eru ekki vanir fæðinu. Því er nokkuð algengt að útlendingar þjáist af þessu vandamáli og ég var langt frá því að vera fyrstur til að koma þarna inn með þessa sögu. Ég var dauðfeginn en auðvitað hafði maður aldrei heyrt um þetta áður því þetta er ekki eitthvað sem fólk fer að spjalla um án þess að þekkjast vel.
Þetta endaði með því að ég var dreginn á bakvið en ólíkt snyrtistofum (og nuddstofum) heima á Íslandi, þá var svæðið bara einn stór geimur með fullt af bekkjum en engin skilrúm á milli bekkja til að tryggja næði viðskiptavinanna. Ég var sá eini þarna inni þannig að ég pældi ekki mikið í því. Snyrtifræðingurinn bað mig því næst að krjúpa upp á einn bekkinn til að hún kæmist sem næst kýlinu því hún þurfti að stinga á það með sprautu og sjúga vökva úr því sem hafði myndast. Ég veit ekki hvernig ég á að lýsa því hvernig mér leið. Þið getið ímyndað ykkur það sjálf hvernig það er að reka loðið rassgatið út í loftið með ókunnuga konu í herberginu. Jæja ég varð að gera þetta því ég held að það sé ekkert hollt að kúka ekki í marga daga í röð.
Greinilega var gellan sem átti að "aðstoða" mig ekki nógu vön þessu því hún þurfti að kalla á aðra konu þarna til að sýna sér hvaða nálarstærð hún átti að nota og meðan ég kraup uppi á bekknum, voru komnar þarna þrjár konur að ræða nálarstærðar. Sem betur fer voru þær greinilega vanar þessu og voru ekkert að kippa sér upp við að hafa hvítingja með eistu og rassgat út í loftið fyrir framan þær.
Jæja eftir að hafa fundið réttu nálina, stakk gellan bara á kýlið og byrjaði að sjúga úr því. Það var ekkert vont og fyrir utan vandræðaleikann var þetta bara nokkuð kósí (djók). En svo vill til að þegar byrjar að losna um kýlið og þ.a.l. þrýstinginn, prumpa ég svona feitt þannig að ég dauðvorkenndi aumingja konunni en ég gat ekkert gert í þessu. Þetta var greinilega eitthvað sem ég var búinn að birgja inni í mér í tvo daga. Hún sagði ekkert við þessu þannig að hún hlýtur að vera vön þessum viðbrögðum. Svo borgaði ég líka 10 dollara fyrir meðferðina en það eru hálf mánaðarlaun opinberra starfsmanna í þessu landi þannig að hún getur ekki kvartað.

Þetta gerðist bara áðan en mér líður strax betur. Ég læt ykkur vita hvernig málin þróast.

Valgeir

kemur mér ekki vid!!

2004-12-15T21:06:00.000+01:00

Vil bara koma thví á framfaeri hér og nú ad ég hafdi ekki hugmynd um ad Valgeir aetladi ad koma med thessa skemmtilegu lýsingu á svona líka ekki eins skemmtilegu daemi hér thar sem allir geta lesid! Hann var nú ekki búin ad tala vid mig um thetta vandamál, ekki ad mig langi til ad vita thad eitthvad frekar, hvad thá gera eitthvad í málinu. Thegar svona midur skemmtilegar lýsingar koma hér fram vil ég ekki láta blanda mér frekar í málid. Hann gerir thetta á sína ábyrgd.. og kemur mér ekki vid. Ferdalagid er greinilega ad gera hann meira en lítid rugladan á thad sem er edlilegt í hinum vestraena heimi! Ég mun gera mitt besta ad reyna ad halda honum á jordinni, en stundum er manns besta bara ekki nógu gott!! Thid vitid ad hann er staerri og sterkari en ég og hvad getur madur thá gert!!

Ég bidst bara afsokunar fyrir ad hafa ekki alid hann betur upp! En hann er alla vega ad fá vidbrogd.. burt sé frá ollu odru ;) :(

Anna Sigga.

Erfið ákvörðun

2004-12-14T21:01:00.000+01:00

Ég er með stærðarinnar kýli á milli typpisins og rassgatsins. Þetta er eins og að vera með vínber undir skinninu. Á ég að stinga á það og kreista eða láta það í friði. Reyndar eru allir á svo lélegum launum hérna að ég get kannski fengið einhvern til að sjúga gröftinn úr því fyrir lítinn pening.
Hvað segið þið, tillögur eru vel þegnar en drífið ykkur í að senda svör því það er djöfull erfitt að kúka og ég get ekki setið lengi á hörðum stólum.

Der König

Föst í Kambódíu

2004-12-14T20:14:00.000+01:00

Skítugri en skítug, þreyttari en þreytt og of pirruð eftir um 10 tíma ferð á malarvegi dauðans komum við að landamærum Tælands. Ég meina í alvöru, ýminduð ykkur holóttasta veg sem þið hafið kynnst og bætið við svona 100000000 holum og þá fáið þið kannski einhverja hugmynd um hversu slæmur hann var, já og svo virkaði ekki loftæstingin í rútunni svona til að toppa allt saman, því voru allir gluggar opnir og já.. þarf ég að segja meira.
Jæja við fórum frá Siem reap eldsnemma um morguninn. Búin að heyra mismunandi sögur um hversu löng blessuð ferðin átti að vera og enduðum auðvitað í nokkuð fleiri tímum en hæsti maður bauð. Rútan sjálf var ekki svo slæm miðað við þessa sem við áttum fyrst að fara með sem hefur líklega verið frá 1807 og notuð notstop síðan þá. Fótapláss var þó ekki mikið í rútunni en slapp, fyrir mig alla vega.. Valgeir ekki alveg.
ALDREI! hef ég verið jafn fegin að vera komin á áfangastað.. reyndar áttum við eftir um 3 tíma keyrslu til Bangkok en vegirnir áttu víst að vera betri. Við förum í pakkann að koma okkur yfir landamærin eftir að allir eru búnir að blóta og vesenast í fararstjóranum okkur (Valgeir þar fremstur í flokki) yfir því hversu lengi við vorum að komast á áfangastað og vorum ekki einu sinni á þeim landamærum sem við héldum að við færum til. Var það ástæða þess víst að við vorum svona lengi. Vitum ekki enn í dag af hverju við fórum að þessum landamærum en ekki hinum.. maður er algjörlega hættur að trúa öllu sem manni er sagt. Manni er bara sagt það sem maður vill heyra hvort sem það sé eitthvað nálægt sannleikanum eða ekki.
Þegar komið er að okkur í röðinni að komast í gegn og við réttum vegabréfin okkar byrja þeir eitthvað að klóra sér í hausnum og eitthvað að vesenast. Við bara ok ekki of óvön því vernandi frá þessum litla depli lengst norður í Atlandshafi sem við köllum Ísland en allir halda að sé Írland (önnur saga). Hann hringir nokkur símtöl og tilkynnir okkur svo að við þurfum vísa til að komast yfir landamærin. Við bara ha! getur ekki verið, erum alveg viss um að maðurinn er að gera einhver mistök. Eftir nokkuð þref og miklar pælingar og símtal í viðbót verðum við að sætta okkur við það að við erum ekki á leiðinni til Tælands alveg strax. Við héldum að við höfðum þetta alveg á hreinu. 57 lönd í Evrópu geta farið inn í Tæland án þess að hafa vísa þar með talinn öll Skandínavísku löndin nema við. Ekki veit ég af hverju.. Halldór engan vegin að standa sig í stykkinu en svona er nú það, spurning með Dabba!? Auðvitað er þetta okkar feill að hafa ekki tjékkað örugglega á þessu áður en við lögðum í hann, en miðað við það sem fólk sagði þá hélt ég að ef maður þyrfti vísa til að koma til Tælands myndi maður bara fá það á landamærunum eins og hægt er að gera þegar maður kemur til Kambódíu meðal annars. Borga bara fyrir það og ekkert mál.. en nnnneiiheiii ekki Tæland.. um að gera að gera öllum svo auðvelt fyrir að komast inn en þeir sem ekki eru á listanum.. þeir fá að finna fyrir því. Eins og við og Íran og Írak og svona.. En hei landamæravörðurinn var svo almennilegur og sagði að þetta væri nú ekkert mál við þyrfum bara að skella okkur aftur til Phnom penh og fá vísað og koma svo bara aftur!!! Einmitt bara minnsta málið! Ég var alveg að missa mig, ekki trúandi að þetta væri að gerast.
Sem betur fer var fararstjórinn okkar ekkert of fúll út í Valgeir fyrir að hafa verið að böggast í honum áður en allt þetta hel..djö.. "of mikið blót bannað börnum" vesen gerðist, þannig að hann var mjög hjálpsamur. Fór með okkur til vinar síns sem var lífvörður forsætisráðherrans (önnur saga)en konan hans átti ferðaskrifstofu og þau fóru í það að finna út hvernig við kæmust til baka. Við ákveðum samt sem áður að hringja heim til Íslands og vera alveg viss um að þetta séu ekki mistök til að vera ekki að leggja á okkur enn meira óþarfa ferðalag. Pabbi var svo almennilegur að athuga málið og jújú við þurfum vísa.. eitthvað verið að vinna í þessu samt sem áður og verður kannski komið í lag eftir nokkra mánuði.. vei hjálpar okkur akkúrat ekki neitt!! Við erum í smá tímaþröng viljandi vera komin til Tælands vel fyrir jól því við ætlum að eyða þeim á þessari eyju sem yfir fyllist yfir hátíðarnar þannig að maður verðu að vera komin snemma til að ná sér í hótelherbergi. Þannig að við ákveðum að taka bíl og borga fyrir hann 53 dollar takk fyrir. Þeir hérna í líklega mest allri Asíu eru vanir að ferðast þröngt og því eru alltaf sex mannst troðið í einn fólksbíl ásamt bílstjóra.. en við stóra hvíta fólkið ekki alveg vön því og því borgum við fyrir 3 sæti svo við getum setið eðlileg í bílnum sem er líka öruggara, orð sem ekki er til í þeirra orðaforða. Frekar dýrt en mun fljótlegri leið, til að við myndum ná að komast í sendiráðið í dag. Hefðum alveg átt að stressa okkur aðeins meira þar sem bara er hægt að sækja um vísa á morgnana og við vorum ekki komin fyrir um tvöleytið. Alla vega ferðin til baka var alls ekki svo slæm. Fórum aðra leið enda ekki farandi til Siem reap aftur og stór hluti af leiðinni var malbikuð.. Hef held ég aldrei verið jafn glöð að sjá malbik á ævinni. Reyndar eins og þeim hérna er lagið.. átti að troða tveimur lifandi hænum aftur í til okkar.. Þegar við vorum að koma okkur fyrir til að leggja í hann og þessi gaur kemur með hænurnar og setur þær inn í bílinn var ég bara ok.. hvað er djókið.. er einhver með falda myndavél. Gleymi því stundum að ég sé ekki heima hjá mér greinilega, því auðvitað var þetta fúlasta alvara. Hænurnar enda í skottinu eftir mótmæli okkar og kúka yfir bakpokann hans Valgeirs í hefndarskyni. Seinni hluta leiðarinnar þurftu þær reyndar að koma inn í bílinn þar sem við skiptum um bíl og ekkert pláss fyrir þær í skottinu. Þær hegðuðu sér nú bara nokkuð vel mér til furðu þó þær hafi verið pínku taugaveiklaðar..hoppandi upp gargandi annað slagið á milli þess sem þær sofnuðu, held þær hafi kannski verið á einhverjum lyfjum eða kannski var það bara veran í skottinu sem hafði þessi áhrif.. veit ekki! Maðurinn sem átti þær var með þær til fóta hjá sér.

Erum sem sagt komin aftur til Höfuðborgarinnar sem ég bjóst ekki við að sjá aftur og gerum ekki ráð fyrir að fá vísað okkar fyrr en í fyrsta lagi eftir tvo daga. Munum þá taka aftur um 12 tíma ferð fyrir aðra tilraun til að komast yfir landamærin. Við sjáum svo bara til hvort ég verði heil á geði eftir þetta allt saman.. fegin að vera á leiðinni til Tælands þar sem bara afslöppun og bjórdrykkja bíður mín yfir hátíðarnar!

Takk fyrir í kvöld!

Anna Sigga.

Prisoners in Cambodia!

2004-12-14T19:48:00.000+01:00

Yesterday we woke up really early to be ready for our pickup. It was going to be a long day because we were travelling from Siem Reap in Cambodia, to Bangkok in Thailand. We had been told that the road was the worst everyone had experienced during their travel and we are talking about people that have travelled through the better part of Asia and beyond.

Like always, our pickup was delayed and we didn't hit the road at 7 o'clock like planned but at 8. That is normal procedure and we have learnt to always expect a minimum delay of 1 hour and up to 3 hours on every journey we take. So the journey began. We were stuffed in a minibus that was obviously designed for asian people because my knees were crammed to the back of the seat in front of me. When all the passengers had taken their seats, the luggage had to be loaded onto the bus and it was put wherever free space could be found. That included the steps by the entrance/exit so the door couldn't be opened and above the last seatrow on the bus. They didn't fasten the bags though so the bags kept on falling on the passengers heads.

After 10,5 hours of hell with us literally shaking in our seats the whole way and sometimes our asses lifted from the seats because of the bad road, we finally arrived at the border. After filling out the normal papers for the Thai immigration, our group started to slowly enter the country. When it came to us, the immigration officers took extra long time in looking at our passports but it didn't surprice us because noone knows where Iceland is. We joked about this to the others who one by one crossed the border without problems. Then finally the shock came, the immigration officer announced that Icelandic citizens needed a visa to enter the country. We told them that it had to be a mistake because no other scandinavian countries require a visa and no other western European country either. The immigration officers were really nice and called this and that person but the result was that we needed a visa. I had heard that those that needed a visa could apply to one at the border but not in this case. After a lot of hassle, we were told that we had to go back to the capital (Phnom Penh) to apply for a visa. Like they said, "it's no problem, you stay here tonight, take the bus back tomorrow to Siem Reap (10,5 hours of hell), stay there one night, take the bus to Phnom Penh (5 hours), go to the embassy the following day and get the visa the day after that. Then you can come back to the border with a bus and go to Bangkok (12 hours)".

NO PROBLEM???!!! JUST another 5 days in Cambodia with Christmas coming up! JUST another 150+$ in expenses! And JUST travelling on the worst road in Asia again and adding 25+ hours of bus rides into our schedule. The worst thing is though that we're planning on going to the biggest beach party (Full Moon party) in the world on the 26. dec. on Ko Pa Ngan island in Southern- Thailand and we have to be there before 18th of december to get a hotel room. Everyone we've met on our journey is going to spend christmas there so we don't want to miss out. FUCK!!!!

So what did we do, we ran across the border and onto the waiting bus who drove us to Bangkok. NOT, that only happens in the movies. What we really did was that we stayed in this small border town in the middle of nowhere in what is the most landmine infested area of Cambodia. The streets there had no lighting, no roads were paved so everything was dirty. Not a single restaurant had a menu in English, what then in Icelandic and it seemed that noone there had seen a white person before. Luckily a small travel agency was there where people could speak English and the only hotel in town had an available room that wasn't all that discusting and pretty cheap (5 usd). The travel agency could arrange a car ride the next morning (this morning) straight back to Phnom Penh and it only took 6 hours. It was expensive though (53 usd.) but we paid for 3 seats for us two. Normally the Cambodians stuff 6 passengers + the driver in one 5 seat car (Toyota Camry) but we preferred to buy the extra seat so we could at least sit straight during our ride. The trip was amazingly comfortable and the cock and the hen who were in the back seat with me and Anna behaved quite well for poultry and although the cock was raised for fighting he didn't try to pick a fight with us.

So we returned to Phnom Penh at 2pm and headed straight to the embassy which only accepted visa applications in the mornings so we have to go tomorrow and apply. Maybe we have to wait two more days then for the visa before we can try for the second time to enter The Kingdom of Thailand. So for now we are prisoners in Cambodia, waiting for our release. I wouldn't mind staying here for a few more days if christmas and the full moon party wasn't coming up.

That was Valgeir, reporting from Cambodia.

Cambodia today!

2004-12-11T22:46:00.000+01:00

I haven't updated you on my toilet problems that I told you about in the beginning of the trip. The reason is that there are no problems anymore, in Vietnam and Cambodia we have not been forced to use the non-vestern type of toilet that requires you to squat while you go about your business. I just hope I won't run into those awful things again during my trip although when covering countries like Malaysia, Myanmar (Burma), Laos, India and Bangladesh, I don't expect any fancy stuff.

There are a few things here in Cambodia that are a little different than in Vietnam. I don't compare China and Cambodia because they are far apart and really different, except the food is similar in some ways (a lot of rice dishes).
Cambodia is poorer than Vietnam and doesn't have the same means to build, maintain or repair buildings, roads and monuments. It's amazing to go about the capital Phnom Penh and see that much of the streets are dirt roads that still havent been paved. The main streets have all been paved but the smaller ones haven't (Eins og Hringbraut og Langahlíð væru malbikaðar en allar hlíðarnar væru moldargötur).

Maybe because of this, we are required to take of our shoes before we do anything almost. We´re used to take off our shoes in Iceland before we enter someones home but here we have to take of our shoes before going into some restaurants and into our hotel (then I mean the hotel lobby AND our rooms).

Here everybody calls me sir. "You want a motorcycle sir", "look, look in my shop sir", "want something cold to drink sir" etc.

Because of the poverty of the country, Cambodia still has problems with landmines since the war 25 years ago. Even though countries like Australia and France are helping to clear Cambodia of mines, the most common reason a mine is found is because someone steps on it. The result is a huge number of handicapped people who many have few means of supporting themselves and end up begging in the street. We are now in Siem Reap (the town by the temples of Angkor) and there are huge numbers of tourists here and therefore a big concentration of beggars who hang outside every restaurant and shop where tourists gather.
Today we had a guide in one of the temples of Angkor and he told us that his family often used to be hungry and once his brother couldn't resist the temptation of going into the forests where he knew there were a lot of fruits, although it was in a minefield. He stepped on a mine and today he's not only physically handicapped but also mentally.

I have been really tough on beggars in the past because beggars in Europe for example are usually not starving and I´ve sometimes branded them as drunks, lazy or just out for easy money. In China and Vietnam we sometimes ran into beggars but they were not that many and sometimes I would give them some money but only if I could convince my self that they were not drunks, lazy or after easy money. Then I started thinking; if I give a beggar one dollar and nine other people do the same in one day the beggar has a 10$ salary a day when the salary for an official employee is only about 20$ a month (in Cambodia and 50$ in Vietnam). So by giving out money I could be increasing the numbers of beggars because it is more profitable to beg in the street than to go and get a normal job. Also, while begging, beggars are not becoming better at something (except maybe in getting you to feel sorry for them), they are not paying taxes of their income and they become dependant upon others to help them in stead of helping themselves. Some people also send their kids out to beg and then use the money to support their drinking, rather than to help their family.

To avoid giving money to those that don't need it, I've stopped completely giving money but I have given food if people say they are hungry. Today for example a one legged man came up to me in the market and asked me for money but I told him I didn't give money. Then he told me he was hungry and I said I'd give him some food if he showed me a store. He took me to a store but it didn't have ready food so I went back out and what do you think, in less than 30 seconds two other handicapped men had joined the first one and one woman with an infant. I told them to wait and I went and bought a few apples and bananas (for 1,5$). When I came back about two minutes later, two others had joined the group and when I handed out the food, I had to tell them to share it (it was like talking to a group of children). Later in the day I passed one of the handicapped men in the street and he took of his hat, smiled and thanked me again for the fruit he had got. It's nice playing Jesus but still not as nice as it would be not having to play Jesus. If you know what I mean.

What would you do in my shoes, give everyone 0.25$ and end up broke, give everyone food and use all of your time doing that or kick the handicapped beggars in their healthy leg so they don't bother you again.

To end this long letter, I would like anyone (non Icelandic) to post a comment to this blog. I don't get much feedback from our non Icelandic friends and if no one is reading this, I know that some people in Iceland would prefer an Icelandic version. But if just one or a few are reading, I'm more than happy to continue these english essays, especially because it helps to improve my English.

Well, I'm off to my hotel, fighting the beggars on the way.

See ya'll later

Valgeir

Kambódía og umhverfi!

2004-12-11T22:37:00.000+01:00

Jawell... Erum í Siem Reap, skoðandi Angkor, eitt af undrum Asíu ef ekki veraldar eins og sumir vilja meina. Rústir mustera og grafhýsa byggð á 9-14 öld.. mjög svo merkilegt, og ég er sko að meina það. Þið töffaranir í hópnum hafið kannski flett þessu upp eða eruð já plebbar og vitið hvað ég er að tala um.. þið hin, well ef þið eruð hvorugt er ykkur kannski bara alveg sama. Læt bara myndirnar tala þegar þær koma..
Keyptum okkur þriggja daga passa og munum já því eyða þremur dögum í þetta sem sumir vilja jafnvel meina að er ekki nóg. Við leigðum okkur Tuk tuk (mótórhjól með áföstum vagni)í dag og í gær til að taka okkur um svæðið, náðum að skoða þónokkuð að okkar mati. Sáum sólsetur í gær og sólarupprás í morgun, eitthvað sem er must do hérna en okkur frónbúum fannst ekkert of merkilegt miðað við okkar gloríus sólsetur (veit ekki alveg með upprás er ekki vön að vera viðstödd)á Íslandi. Ætlum svo að leigja okkur hjól á morgun og skoða það sem eftir er og jafnvel eitthvað aftur ef okkur finnst! Það er bara svo rosalega heitt hérna yfir daginn að það dregur alltaf aðeins úr manni kraft. Því á maður til að vera svolítið latur og held ég að ég sé því ekki að gefa þessum stað þá athygli sem hann á skilið. Finnst það leiðinlegt, en hvað getur maður gert! Get samt alveg strokað þetta út af "to do" listanum mínum.

Langaði aðeins að klára samt þar sem frá var horfið eftir síðasta blogg. Eftir sem sagt vonandi það næsta sem við munum nokkurn tíma koma nálægt mafíunni.. förum við aftur til Þýsku stelpunnar. Hún ásamt öðrum þjóðverja eru að sjálfboðaliðast þarna í eitt ár. Sjá um ensku og þýsku kennslu ókeypis fyrir fátæku börnin í sveitunum. Þau taka okkur opnum örmum og eru rosalega almennileg við okkur, bjóða okkur gistingu og mat án þess að ætlast til að fá eitthvað í staðinn. Við þiggjum gistingu alla vega með þökkum ekki langandi að fara til baka eftir að vera búin að koma alla leið upp eftir. Við vorum að vonast til þess að þeim vantaði einhverja hjálp við kennslu en svo var ekki. Það voru ekki það margir krakkar í skólanum þar sem núna er hrísgrjónauppskera og allir úti á akri að hjálpa til. Því enduðum við bara með því að sofa eina nótt. Vorum eitthvað að pæla í því kannski að sofa tvær nætur en eftir fyrstu nóttina hættum við við. Ástæða? hm... sko ok ef ég hefði komið þarna og virkilega getað gert gagn og þau hefðu vel getað notað okkur hefði ég bara bitið á jaxlinn og látið mig hafa þetta, en þar sem það var ekki málið var ég bara guðs lifandi fegin að losna í burtu.
Þetta var einn sá skítugasti staður sem ég hef á ævinni minni þurft að sofa á. Veit ekki alveg hvernig þau þá Þjóðverjarnir voru að meika þetta.. líklega bara orðin samdauna þessu eða eitthvað. Það voru þrjú herbergi í þessu húsi, plús ein kennslustofa. Inn í einu herberginu var svefnstaður og eldhús þar sem Reiner (annar þjóðverjinn, strákur) svaf. Hin tvö voru bara svefnstaðir en annað herbergið var greinilega fyrrverandi kennslustofa þar sem skítug borð voru í einum hluta og rúm í hinum, þar svaf Agnes þýska stelpan. Herbergið sem við enduðum með að sofa í var eiginlega skárst.. hafði eitthvað sem kannski hefði verið hægt að kalla dýnu en hin voru bara með mottum í. Baðherbergið var líka þar inni. Það samanstóð af klósetti og einverskonar kari fullu af vatni sem var notað til að ausa upp úr til að sturta niður og þvo sér, þannig fóru þau líka í sturtu, ég var nú bara skítug á meðan við dvöldum þarna. Ekkert ljós eða rafmagn var inni á baðinu, því var notast við kerti á kvöldin. Inni í herberginu sjálfu var eitt ljós sem var knúið af bílarafgeymi. Þarf líklega ekki að nefna skordýrin og kóngulærnar sem voru þarna út um allt, svo ekki má gleyma hoppandi froskum hvort sem inni eða úti og stærstu Geckóunum (eðlum)sem ég hef séð. Sá reyndar eldflugu í fyrst sinn.. fannst það massa kúl. Við sváfum undir moskítóneti ofan í svefnpokunum okkar sem gaf mér einhverja sálarró, en ætli það sé ekki bara komin tími til að ég viðurkenni það..
Ég stend upp og segi.. "halló ég heiti Anna Sigga og ég er pempía" ok ok.. ekkert sem við vissum ekki en var að vonast til að ég færi að læknast.. ætli þetta sé ekki bara ólæknandi!!
Tek það samt fram enn og aftur.. hefði látið mig hafa þetta fyrir góðan málstað!!!

Já þessi ferð endaði aðeins öðruvísi en ætlað var í fyrstu.. var eiginlega svolítið svekkt, þrátt fyrir skítugheit! Höfum bara augum opin fyrir fleiri auglýsingum og aldrei að vita að það sé almennilegt fólk þarna úti sem er allt að vilja gert að hjálpa fátæku börnunum.. bara til að hjálpa þeim!

bless í bili!

Anna Sigga.
Getid klikkad a titilinn a thessu brefi, til ad fa upplysingar um Angkor!

Frægasti Íslendingurinn

2004-12-10T08:21:00.000+01:00

Hver er frægasti Íslendingurinn? Birgitta Haukdal, Vigga Finnboga, Halldór Laxness, Björk Guðmundsdóttir eða Eiður Smári. Ef við værum að tala um frægð á Íslandi myndi Birgitta Haukdal eða Eiður Smári líklega vera sigurstranglegust því feis it ef þú spyrð 5 ára krakka hver Halldór Laxness er, myndi hann bara þegja og halda áfram að borða horinn úr nefinu á sér en flestir gamlingjar vita hver Birgitta Haukdal er.

Ef frægð er miðuð við fjölda einstaklinga sem þekkja mann í sjón og jafnvel nafnið manns þá held ég að Björk myndi rústa Birgittu Haukdal í keppninni því það búa svo fáir á Íslandi (ég er ekki að djóka, það búa fáir á Íslandi miðað við annarsstaðar) en margir í útlöndum. Ég ætla að gerast dómari hér og dæma Birgittu, Viggu og Laxness úr keppni en bera saman Eið boltasparkara og Björk söngdúfu.

Hey, hverjir vita hver Björk er? Flestir Íslendingar, stór hluti af Vestur- Evrópu, nokkuð margir í Norður- Ameríku og einhverjir í öðrum heimshlutum. Hvað eru þetta margir?
Ísland: 290.000
Vestur- Evrópa: 350.000.000
Norður- Ameríka: 320.000.000
Aðrir heimshlutar: slumpum bara á 670.290.000 (tvöfaldur fjöldinn sem áður var talinn upp)þannig að heildar fjöldinn er þá 1.340.580.000 eða ef maður segir það, einn milljarður, þrjúhundruð og fjörutíu milljónir og fimmhundruð og áttatíu þúsund.

En hey, hverjir vita hver Eiður Smári er? Kínverjinn í lestinni vissi hver hann var og víetnaminn sem var að selja Newsweek vissi hver hann var og Nonni vinur minn veit hver hann er og þar eru allavega komnir þrír. Höldum samt áfram að telja.
Ísland: 290.000
Vestur- Evrópa: 100.000.000 (ekki jafn margir og þekkja Björk enda eru ekki jafn margir sem fylgjast með fótbolta og óskarsverðlaunaafhendingunni).
Norður- Ameríka: 0
Aðrir heimshlutar: Þau lönd sem ég hef komið til á þessu ferðalagi mínu (Kína, Víetnam og Kambódía) fylgjast öll mikið með ensku knattspyrnunni og í þessum löndum búa samtals um 1,4 milljarður manna. Ef það er skrifað er það eittþúsund milljónir og fjögurhundruð þúsund manns. U.þ.b. 50% af þeim eru konur og þær fylgjast aldrei með boltanum svo að við getum slátrað um 700 milljónum strax. Eftir standa samt 700 milljónir karla og miðað við vinsældir fótboltans (English premier league) hérna er
ég ekki hissa að 350 milljónir karlmanna hér viti hver Eiður Smári er. Ég á svo eftir að fara til landa eins og Tælands 80 milljónir, Laos 5 milljónir, Malasíu ?, Singapore ?, Indónesíu 290 milljónir, Indlands 1000 milljónir o.fl. og ég er viss um að nokkur fjöldi í þeim löndum fylgist með boltanum líka.

Þó að aðeins hluti af þessum þjóðum fylgist með boltanum, finnst mér líklegt að samanlagður fjöldi þeirra sem þekkja Eið Smára í útliti og þekkja nafnið Gudjohnsen séu fleiri en þekkja svaninn Björk Guðmundsóttur í útliti og hvað þá nafnið hennar. Allan tímann á ferðalaginu mínu hef ég aldrei heyrt neinn lókal búa raula "it´s oh so quiet" fyrir munni sér eða eitthvað annað lag með Björk. Reyndar finnst mér ólíklegt að einhver hérna þekki Metallica, Guns´n´roses eða jafnvel bítlana en allir vita hver David Beckham er.

Þannig að þið vitið það, þetta "Björk er frægasti Íslendingurinn" bull er bara órökstudd kjaftasaga sem enginn hefur haft fyrir því að sanna eða afsanna. Eiður Smári er ábyggilega jafn frægur eða frægari en Björk en málið er bara að á Íslandi les enginn Kínversk dagblöð en það horfa allir á MTV.

Síðan finnst mér að enginn íslendingur megi vera frægur nema hann drekki ógeðisdrykk eða fari í stjórnun í 70 mínútum.

Valgeir (sem farinn er að skoða Angkor Wat í dag. Ef þú veist hvað það er þá ertu plebbi en ef þú veist það ekki og flettir því upp, ertu töffari).

Trallalalla.. aevintýri enn gerast!

2004-12-08T20:44:00.000+01:00

"sorry engir islenskir stafir í dag fyrir utan ad ég get sett kommu.. skil stundum ekkert í thessu rugli"

Já vid erum komin til baka.. Thad eru ekki fimm dagar lidnir eins og plan var i fyrstu en thad er lika ágaetis ástaeda fyrir thví. Vid sem sagt hérna alveg oll ad vilja gerd ad fara og gera gódverk og vonandi fá smá reynslu í leidinni.. en nei hvad gerist vid bara lentum i einhverju risa lyga/mobster hring daudans. Já ég segi thad satt! Aetli ég byrji ekki á byrjuninni...
Vid sjáum auglýsingu thar sem bedid er um sjálfbodalida til ad hjálpa vid ad kenna fátaeku krokkunum í sveitunum ensku. Talad um ad ef madur hefdi ekki nema 5 daga aflogu thá er oll hjálp thegin. Valgeir hringir í gaurinn sem sér um málid og án thess ad hann naer ad spyrja gaurinn nokkud út í thetta, spyr hann Valgeir á hvada hóteli vid erum og ad hann muni koma daginn eftir og saekja okkur klukkan 12 á hádegi. Vid bara ok, ekki malid vid verdum bara tilbuin og sjáum hvad verdur. Klukkan níu daginn eftir er Valgeir vaknadur og thá eru bara tveir gaurar maettir til ad saekja okkur. Vid audvidad langt frá tví ad vera tilbúin hentum dótinu okkar saman á hálftíma. Komumst ad tví ad gaurarnir eru á skellihnodrum. Thó ég sé ordin nokkud von thá leist mér ekkert beint á thad ad keyra um 2 klukktíma leid, hjálmlaus med toskurnar okkar a hjólunum. Ofan á allt saman fara their fram á 10 dollara á kjaft fyrir aksturinn. Vid vorum ekki alveg ad digga thad hvad thetta var dýrt (svona vidmidun thá eru mánadarlaunin hérna oft um 20-30 dollara á mánudi)en viljum bara ekki trúa tví í okkar barnalegheitum ad their séu ad ofrukka okkur sjálfbodalidanna. Eftir smá hugsun ákvedum vid ad skella okkur med theim. Spyrjum thá thó hvort ekki sé betri leid og ódýrari til ad komast thetta en their halda tví fram ad their viti ekki til thess. (bullshit!!).
Eftir rúmlega tveggja tíma ferd med stoppum, thar sem thad sprakk á mínu hjóli og Valgeirs hjól bara algjorlega biladi. Veit eiginlega ekki hvad er med okkur og bilanir á farartaekjum, komst ég á leidarenda. Thessir bílstjórar voru ekkert ad halda í vid hvorn annan og thví urdum vid vidskila thegar thad sprakk á okkar hjóli, hjólid sem Valgeir var á hefur líklega bilad stuttu seinna.
Vid erum komin í lítid thorp og stoppum vid eitt hús thar sem hópur af nemendum og ensk stelpa tekur á móti mér. Stelpan er enskukennari thessara krakka og veit eiginlega ekki alveg hvad vid erum ad gera hérna thar sem ekki er pláss fyrir okkur ad sofa né thorf á okkur í kennslu. Á medan er driverinn minn ad reyna ad finna Valgeir og hans okumann tví vid héldum ad their vaeru illa týndir. Ég fae ad fylgjast med kennslunni hjá krokkunum á medan sem var bara gaman. Annsi einfold kennsla en krakkarnir hofdu gaman af.. alla vega í byrjun tímans.. áttu svolítid til ad týna sér í einhverju odru thegar leid á.. bara svona eins og krakkar eru.
Eftir um rúman klukkutíma sé ég Valgeir bruna fram hjá okkur, ég stekk út á gotu og rétt nae í rassgatid á honum ádur en hann týnist aftur. Kemst tha ad tvi ad Valgeirs hjól hafi bilad og hann var med annan bílstjóra sem hafdi ekki hugmynd um hvert hann átti ad fara. Leitandi af stadnum koma their ad odrum skóla thar sem Thýsk stelpa er ad vinna vid og hún gefur theim leidbeiningar og um leid Valgeiri upplýsingar um hvad er í gangi med hofudpaur hins skólans sem vid aetludum ad vera hjá.
Eftir ad vid hofum raett um thad hvad vid eigum ad gera verandi ekkert pláss fyrir okkur á thessum stad og Valgeir vill ólmur bara ad vid forum yfir til thýsku stelpunnar aftur og athugum hvort ad hún thurfi ekki einhverja hjálp, maetir gaurinn sem sér um málid á svaedid. Hann thrammar inn á svaedid med stroluna af gaurunum á eftir sér. Ég var bara hvad er málid hér madur, hvada gaurar eru thetta.. líta ekki beint út fyrir ad vera thessir gódu gaejar sem eru í thessu til ad hjálpa aumingja fátaeku bornunum. Hann segir okkur ad okkar sé thorf á odrum stad svona klukkutíma akstur í burtu og vill ad vid komum med honum. Vid erum nú thegar búin ad borga 10 dollara fyrir ad komast thangad.. thegar hann vill ad vid forum ad borga honum svo 2 dollara í vidbót til ad koma okkur á hinn stadinn, eftir ad gaurinn sem skutladi Valgeir afganginn af leidinni vill fá meiri pening frá honum tví hinn gaurinn tók 10 dollarana og sagdi vid Valgeir ad hann aetladi ad borga nýja drivernum til ad koma honum alla leid en gerdi thad svo ekki.. Ef thad var thá ekki bara ein onnur lygin til ad mjólka okkur enn meira. Mér var ekkert ad lýtast á thetta allt saman. Thegar vid neitum ad borga vespugaurnum meira, tekur adalgaurinn upp thetta líka svadalega sedlabúnt og borgar honum einhvern pening svo hann bara fari og haetti ad vaela. Valgeir er alveg á tví ad vid aettum ekki ad fara med thessum gaurum og vill frekar fara aftur til thýsku stelpunnar. Ég veit ekki alveg af hverju en thegar vid segjum adalgaurnum thad fer hann strax í thad ad tala illa um stadinn og segja ad hann sé ekki med tilskilin leyfi og ad hann sé í einhverjum vandraedum vid yfirvoldin og fleira.. án thess ad vita mikid um hvad var um ad vera, sá ég langar leidir ad gaurinn var ad ljúga. Hann segir nú samt vid okkur ad vid rádum thessu og hann fer í burtu med gengid sitt med sér.
Eftir thetta forum vid til baka á hinn stadinn og ég fae loksins ad vita hvad var í gangi.
Adalgaurinn eins og ég hef kallad hann. Er einn sá mesti prettari og svindlari sem um getur.. ok kannski ekki alveg, en alla vega tví sem ég hef kynnst. Hann var ad vinna fyrir hinn skólann, en var rekin eftir ad stela frá theim tvisvar sinnum (honum var sem sagt gefid annad taekifaeri eftir fyrsta skiptid). Hann rekur svo thessa skóla sem alltaf hafa einhvernvegin farid á hausinn eda dottid upp fyrir.. svindlar á ollum theim sem hann getur svindlad med ollum theim adferdum sem hann getur. Lýgur ad erlendu fólki sem mogulega myndi styrkja skólann ad thad sem hann er ad gera sé eina leidin fyrir thessi born ad komast í skóla, engir almennir skólar séu á svaedinu sem er algjort bull og fleira og fleira. Hefur hótad medlimum hins skólans oft. Hótad nemendum hins skólans thad illa ad thau thora ekki lengur ad maeta í skólann til theirra. Thessir bádir skólar ganga sko helst út á thad ad kenna thessum bornum ensku ókeypis ef thau vilja. Thau maeta í sinn venjulega skóla utan thess.
Hann á vini á háttsettum stodum, er ad halda partý fyrir logguna og svona.. já sem sagt alvoru mobster.. og víst ekkert snidugt ad vera neitt ad eiga nokkur vidskipti vid thennan mann, what so ever!!

Ég var rosalega svekkt ad thetta skyldi fara svona thar sem mig langadi í alvoru til ad gera eitthvad gott og uppbyggilegt og svona.. en thad gekk ekki í thetta sinn. Fengum samt alveg skemmtielga ferd út úr thessu í stadin en held ad thetta sé ordid of langt og kem tví bara med hitt seinna..
Ég er alveg bara búin ad bladra áfram eins og svo oft ádur, vona ad thid séud eitthvad ad botna í thessu hjá mér.. ekki hika vid ad spyrja ef ég er alveg í ruglinu!!

Vid komum alla vega til baka í dag, med rútu sem gengur á milli einu sinni á klukkutíma fyrir 1 dollara!

Thetta var Anna Sigrídur Pétursdóttir sem bladradi frá Kambódíu.

(how cool is that ;) hehe)

Surrounded by the Cambodian Mafia

2004-12-08T20:22:00.000+01:00

Like you might have read, we were planning on going to a small village here in Cambodia to teach English. Yesterday, two guys on motorbikes came to our guesthouse in Phnom Penh and said they were taking us to the small village where the school is. After negotiating the price (transportation was to be paid by us) we hit the road and drove out of town for about an hour. Then my driver's motorcycle broke down and me and Anna got separated. After waiting for more than an hour at a gas station/chicken farm (about 30 chicken were running around the gas pumps there and I couldn't put down my backpack because of shit on the ground) My driver announced that his bike wouldn't be fixed anytime soon and he had arranged a ride for me with another driver.
The second driver couldn't find the school I was supposed to go to and we ended up at this other volenteer english school where I met a very nice German girl. I asked her if she knew where "my" school was and she gave me directions. Then she asked me where I had found out about the other school and I told her that I had seen an ad in a bar in Phnom Penh. I could see a funny look on her face and when I asked her further about "my" school, she told me that the director there (here after he will be called Nino Brown) had been fired from her school because he stole money and he stole so much money that he was now a rich man compared to other cambodians (it doesn't take much). He had also been threatening them because they are in a little competition for sponsors. She also told me that they couldn't do anything about it because Nino had men working for him and he bribed the police. Knowing that Anna was already there, I had to go and meet this badguy but when I finally found "my" school and Anna, Nino was not there but an English girl who was teaching there. She seemed nice but told us that teachers there weren't needed and there was no room for us. Then Nino suddenly drove up to us in a car and he was followed by about 5 other men. One of the men was in a military suit and they all looked like drug dealer gangsters from Mexico (at least as they look like in the movie "Traffic"). Nino was this small, thin guy with a crazy hairdo, a colorful shirt, flashing a gold watch and was obviously leading the group of guys there. In total the guys must have been about seven or eight together and Nino was talking really loud to all of them arguing about something. Then he took a big chunk of money from his pocket and gave some to one of his men. I thought about what the German girl had told me about 15 minutes earlier and I did not feel well. The whole time I was thinking; Here I am in the middle of nowhere in Cambodia, surrounded by the Cambodian Mafia who has the police in their pockets and I'm carrying on me almost 400 usd in cash, which is by the way more money than most cambodians make in a year. That combined with the fact that illegal guns are really common in this country and violence is more common than here than in other countries we've been to, did not make me relax.
Nino told us then that we weren't needed at this school but he had another school about an hour away that needed teachers and he was going to take us there in his car. I asked him how much that ride would cost and he said 2 dollars per person. We had already paid 20 usd to get to the school with the motorcycles and I was not going to give this bad ass another 4 dollars to take us another hour into some minefield where he could slaughter us slowly and take our money. Then I told him that I knew about this other school near by that needed some assistance (I just made up an excuse so I didn't have to go with him) and we were going there in stead. To my surprice he just said; "It's up to you" so we got some guys to drive us the short distance to the school where the German girl was.
When we got to the other school we told the people there that story and they kind of felt sorry for us I think because they offered us to stay with them and although they didn't need any assistance, they treated us like personal guests and we had an amazing time.
So we ended up visiting three small schools in that area and had a real good time talking to the students there and answering very standardized questions like; What is your name, where do you come from, how old are you, how many brothers and sisters do you have and so on. The kids there were amazing but the poverty there (and here in Phnom Penh also) is shocking. I think I'll wait with the description until I can post pictures and this post is to long already anyway. Today we then took a comfortable bus back to the city for 1 dollar each.

Valgeir

Smá stutt!!

2004-12-07T09:34:00.000+01:00

Halló halló!!

Smá stutt stutt!! Erum að fara og kenna ensku í litlum bæ hér suður af Phon Penh í kannski 5 daga. Vitum lítið hvað við erum að fara út í og getum því lítið sagt um málið. Vitum ekki einu sinni hvort við munum komast í net á meðan við erum þar. Því má búast við því að lítið heyrist í okkur næstu daga.. já eða við sjáum til! Munum svo líklega koma aftur hingað áður en lengra er haldið.

Við höfum líka sett nýjar myndir inn. Endilega kíkið á þær.

Hafið það gott þangað til og eins og alltaf heyrumst um leið og...

Anna Sigga.